Każdy człowiek to ogrom ducha uwięziony w niewielkim, szybko starzejącym się ciele, zamknięty w żałosnym gronie rodzinnym, w małym kręgu przyjaciół...i nikt nic nie wie o innych. Nikt. Nie wie. O nikim.

Człowiek uważa zawsze, że tylko on ma jakieś tajemnice, że wszyscy inni to szczere dusze, ludzie uczciwi z sercem na dłoni, że tylko on jest zdolny do kamuflażu, ma drugą twarz, skrywaną przed otoczeniem.