Kiedy śmiejesz się z siebie, nabierasz perspektywy. Zaczynasz rozumieć, że błędy, które popełniłeś, dopóki nic szkodzą nikomu prócz ciebie... cóż, możesz je sobie wybaczyć.

Ludzkość jest paradą głupców, a ja maszeruję na czele, potrząsając batutą.

Życia można unikać, śmierci nie.

W naszej epoce brak umiaru i autodestrukcja, a nie poświęcenia, są podstawami nowych heroicznych mitów.

Pogoda jest cudowna. Świat jest piękny i cudowny. Ludzie mogą być paskudni, odwracać się od tego, co dobre. Ale pogoda jest darem.

Przeszłości nie można odkupić. To, co było i co mogło być, prowadzi nas do tego, co jest.

Głęboka dozgonna miłość żywych może być magnesem dla martwych.

Prezydent Iranu powiedział: „Świat będzie czystszy, gdy nie zostanie na nim nikt, dla kogo dniem świętym jest sobota. Kiedy wszyscy umrą, wybijemy tłum niedzielny".

Bogactwo to władza, a władza jest jedyną rzeczą, o jaką dba współczesna kultura.

Klasztor nie jest kryjówką. Bandzior, który chce tu przyjść i złożyć śluby, powinien zrobić to z chęci otworzenia się na coś większego niż świat, nie dlatego, że chce się zamknąć i zwinąć w kulkę jak robak.

Jak żarliwie kochamy wszystko, co nietrwałe: oszałamiającą krystaliczność zimy, wiosnę w kwieciu, kruchy lot motyli, szkarłatne zachody słońca, pocałunek i życie.

Nawet jeśli Bóg jest drugim pilotem, warto zabrać spadochron.

Każdy, czy bogaty, czy biedny, czy jest kimś wielkim, czy nikim, każdy ma łaskę (…). Łaska jest czymś, co daje Bóg, a ty używasz jej do polepszenia świata albo nie używasz, musisz wybrać.

To najlepsza rzecz, jaką możemy robić jeden dla drugiego: zmniejszać ciemność.

(…) w świecie, w którym McDonald's serwuje sałatki z niskotłuszczowym dressingiem, wszystko jest możliwe.