Dopiero kiedy piekielnie boisz się o kogoś, kiedy niepokój nie pozwala ci oddychać, strach zatyka arterie i odbiera rozum, dopiero wtedy, moja mała, ty kochasz naprawdę.

Pewnie teraz dałby wiele za to, żeby cofnąć życie o dwadzieścia lat i wyrzucić z niego tamten głupi żart, ale życia nie daje się cofnąć, ani przyspieszyć. I dlatego taka ważna jest chwila, która teraz trwa, więc proszę cię, uważaj...

Miłość bez ciągłego lęku jest niewiele warta, może być najwyżej upodobaniem fizycznym, a że upodobanie fizyczne potrafi być płytkie, to każdy wie.

(...) jak nieoczekiwanie mogą wracać do człowieka wspomnienia, czasami niewygodne, podobne do odnalezionych po latach pantofli, w które wkłada się stopę i nagle okazuje się, że coś jest nie tak, krzywo, cisną, chociaż kiedyś świetnie się w nich biegało.

W moim milczeniu było więcej pytań, niż w słowach, i Ludmiła słyszała je.