Morelli: Pewnie nie będziesz chciała wpaść i mnie pocieszyć ?
Stephanie: Zgubiłeś świadka i jest to pierwsza czynność, jaka przychodzi Ci do głowy?!
Morelli: To zawsze jest pierwsza czynność, jaka przychodzi mi do głowy.

Babcia zasłoniła uszy Blackiego.
- Zranisz jego uczucia - skarciła mojego ojca.
- Zastrzelcie mnie - zażądał ojciec - Morelli, dawaj pistolet.

Stephanie: To idiotyczne. Zamierzasz się mnie tak trzymać cały dzień?
Morelli: Jak smród małpy, cukiereczku.

Siedział w salonie, na fotelu, z łokciami na oparciach, jego dłonie stykały się końcówkami palców. Twarz zdawała się niewzruszona, ale emanował gniewem. Mogłabym przyrządzić popcorn wykorzystując tę niewidoczną aurę, którą emanował.

To nie diamenty są najlepszymi przyjaciółmi dziewczyny, to glock dziewięć milimetrów.

- O rany! - wykrzyknął Coglin - Nie wierzę. Koszmar się skończył. Mogę wyjść z domu za dnia (...) - Otarł łzę z oka - To głupie, że się tak rozkleiłem , ale to było straszne. Po prostu straszne.
- Nic się nie stało - zapewniła go babcia - Wszyscy tak reagujemy na dostarczycieli kablówki.

Czasem lepiej mieć szczęście niż umiejętności.