cytaty z książek autora "Joanna Nowak"
Zawsze podkreślała, jak ważna jest obojętność i chłodne podejście do życia, bo wówczas człowiek nie dozna rozczarowania.
Chłopak nieraz mówił o uczuciach, ale to były tylko słowa. Brzmiały pięknie, lecz poza niosącym echo brzmieniem nie znaczyły nic, jeśli nie zostały poparte czynem lub gestem.
To nieprawda, że z miłości można się wyleczyć, a zaraz potem ponownie się zakochać. Jeśli uczucie jest prawdziwe, każda kolejna miłostka wydaje się błaha i nieważna.
Związek opiera się na zaufaniu, prawda? A więc na przekonaniu, że wierzymy sobie, a nie tym, którzy próbują nam zaszkodzić, zaś w chwilach wątpliwości szczerze ze sobą rozmawiamy i wyjaśniamy nieporozumienia.
Nie powinno się tłumić w sobie emocji, zamykać się na drugiego człowieka, chować za niedopowiedzeniami. Przez brak szczerości ludzie oddalają się od siebie, nabierają dystansu, choć jedyne, czego pragną, to być blisko.
Nie miej wyrzutów sumienia. Nic nie poradzisz na porywy serca. Kochanie kogoś z przymusu albo przyzwyczajenia jest najgorszym rodzajem uczucia.
Czy trzydzieści istnień warte było tych paru ocalonych? Nikt nie powinien dokonywać wyboru między jednym życiem a drugim.
W życiu nic nie jest czarne albo białe. Odcieni szarości bywa znacznie więcej, niż się wydaje.
Cóż, niektórych rzeczy nie da się, ot tak odłożyć na półkę i wrócić do nich, gdy przyjdzie pora. Żyjemy tu i teraz, z konsekwencjami własnych wyborów.
Pojedynczy człowiek jest niczym w porównaniu z bezmiarem wszechświata. Ledwie pyłem, który na chwilę pojawia się na ziemi i znika, zdmuchnięty przez historię. Jeśli w ciągu tego momentu sprzyjała mu fortuna - kochał i był kochany. Jeśli dopisało mu szczęście, pozostawił cząstkę siebie i wspomnienia o sobie w umysłach innych.
Ściany mają uszy, nie wiadomo, czy ten kto stoi obok, jest wart zaufania.
Czasem słowa wypowiedziane w złą godzinę mają większą moc, niż te wyszeptane w chwili szczęścia.
Sara zamilkła. Sytuacja z Kasią i Darkiem uzmysławiała jej, że nawet empatia ma granice. Do tej pory sądziła, iż każdemu należy się druga szansa. Ale są czyny, których nie sposób usprawiedliwić. Przemoc, zarówno psychiczna, jak i fizyczna, jest niewybaczalna, zwłaszcza jeśli używa się jej przeciwko komuś słabszemu.
Ponadto zaimponowała mu, gdy bezinteresownie zaoferowała nocleg dziewczynkom oraz ich matce. Pracując w policji, niejednokrotnie był świadkiem odwracania się plecami od potrzebujących. Ludzie woleli trzymać się z daleka od dramatów za ścianą. Nie przekonywało ich to, że w przyszłości sami mogą wymagać pomocy. Nie rozumieli, że będąc obojętnymi na krzywdę innych, szkodzą sobie i bliskim.