Uśmiechnął się wyrozumiale niczym ojciec bomby atomowej do sprzedawcy kapiszonów

Z kłamstwem można jakoś żyć, ale ciężar prawdy, bardziej absurdalnej niż jakiekolwiek kłamstwo, jest trudniejszy do zniesienia

- Mam pytanie: jest pan fizykiem?
- Uchowaj Boże! - mruknąłem.

Bliskim znajomym pewnych rzeczy się po prostu nie robi.

Do końca życia pozostanie mi w pamięci mdły, ohydny zapach, który przywitał nas już w holu budynku, niekończące się, ciemne korytarze przemierzane w ślad za jakimś czarnowłosym, śmiertelnie chudym pilęgniarzem, i wreszcie grube stalowe drzwi w podziemiach, które nasz przewodnik otwierał niczym wrota piekieł.