- Ty zupełnie nie szanujesz moich biednych nerwów!
- Mylisz się, moja droga. Mam dla twoich nerwów najwyższy szacunek. To moi starzy przyjaciele. Co najmniej od dwudziestu lat słyszę, jak się nad nimi rozwodzisz.

(...) nieważne, kogo się kocha, ale jak się go kocha.

(...) nieważne, kogo się kocha, ale jak się go kocha.

- Pragnę go bardziej niż życia.(...)
- Och, nie mów tak, córko(...) Nic na tym świecie nie liczy się bardziej niż życie. Musisz się jeszcze wiele nauczyć i wiele doświadczyć, skoro jeszcze tego nie wiesz.

- Pragnę go bardziej niż życia.(...)
- Och, nie mów tak, córko(...) Nic na tym świecie nie liczy się bardziej niż życie. Musisz się jeszcze wiele nauczyć i wiele doświadczyć, skoro jeszcze tego nie wiesz.

Ach! kto choć na dnie serca ma dla przyjaciela
Choćby iskierkę czucia, gdy się z nim rozdziela,
Dobędzie się iskierka ta przy pożegnaniu,
Jako ostatni płomyk życia przy skonaniu!

Ach! kto choć na dnie serca ma dla przyjaciela
Choćby iskierkę czucia, gdy się z nim rozdziela,
Dobędzie się iskierka ta przy pożegnaniu,
Jako ostatni płomyk życia przy skonaniu!

Odkąd nie mogę tak spać? Odkąd pamiętam. Z tym że coraz gorzej nie mogę. Kto wie,
czy to już nie śmierć tak od spania mnie odzwyczaja. Mówi się, że im bliżej człowiekowi
do niej, więcej śpi. Ale u mnie widocznie jest odwrotnie. Umrę, kiedy całkiem mi się spać
odechce. To może ją nawet zobaczę. Spytałbym jej, dlaczego nie wtedy? Dawno byłoby
po wszystkim.

Odkąd nie mogę tak spać? Odkąd pamiętam. Z tym że coraz gorzej nie mogę. Kto wie,
czy to już nie śmierć tak od spania mnie odzwyczaja. Mówi się, że im bliżej człowiekowi
do niej, więcej śpi. Ale u mnie widocznie jest odwrotnie. Umrę, kiedy całkiem mi się spać
odechce. To może ją nawet zobaczę. Spytałbym jej, dlaczego nie wtedy? Dawno byłoby
po wszystkim...

Nie jestem twoim starszym bratem, uczącym cię prawego sierpowego, byś mogła odstraszyć licealnego łobuza. To jest prawdziwy świat, w którym są bardzo źli ludzie i bardzo prawdziwe konsekwencje. Jesteś ty albo oni i za każdym razem musisz wybierać, kto przetrwa. Ty albo oni. Więc kto to będzie?

Nie jestem twoim starszym bratem, uczącym cię prawego sierpowego, byś mogła odstraszyć licealnego łobuza. To jest prawdziwy świat, w którym są bardzo źli ludzie i bardzo prawdziwe konsekwencje. Jesteś ty albo oni i za każdym razem musisz wybierać, kto przetrwa. Ty albo oni. Więc kto to będzie?

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, mężczyzna kobietę, czasem kobieta mężczyznę. Dziwna rzecz, jak miłość u ludzi idzie zawsze w parze z jedzeniem.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, m...

- Tak więc - dodała - posłuchaj dobrej rady: nie odmawiaj kawalerowi. Pieniądze to jeszcze nie szczęście!

- Tak więc - dodała - posłuchaj dobrej rady: nie odmawiaj kawalerowi. Pieniądze to jeszcze nie szczęście!

Mój mąż był zawsze jak Zawisza, ale i Zawiszy może się coś przydarzyć. I nagle oświadcza, że go nima! Że się zakochał albo umiera na wylew. I co? Kobieta musi mieć własne pieniądze! Choćby małe.

Mój mąż był zawsze jak Zawisza, ale i Zawiszy może się coś przydarzyć. I nagle oświadcza, że go nima! Że się zakochał albo umiera na wylew. I co? Kobieta musi mieć własne pieniądze! Choćby małe.