Tak Mircea Eliade charakteryzuje postawę przedstawicieli ludów archaicznych: W każdym szczególe swego świadomego zachowania człowiek "prymitywny", archaiczny nie zna aktu, który nie zostałby uprzednio dokonany i przeżyty przez innego, który nie był człowiekiem. To, co czyni, zostało już uczynione. Jego życie jest nieprzerwanym powtarzaniem aktów zainicjowanych przez innych.
To bardzo specyficzna wizja życia ludzkiego, zupełnie odmienna od koncepcji nowożytnej. Może łatwiej będzie ją zrozumieć poprzez kontrast. Wydaje się, że w czasach współczesnych człowieka określa przede wszystkim to, co dla niego unikalne i jednostkowe. Jestem sobą, zachowuję identyczność osobową, gdyż ciągle mam własne ciało i umysł, unikalną historię, która jest utrwalona w moich wspomnieniach. To, że wspomnienia są właśnie moimi wspomnieniami, moje decyzje z przeszłości - moimi decyzjami, w największym stopniu określa właśnie mnie, tworzy to, kim jestem.
Tymczasem dla człowieka archaicznego typowa jest dokładnie odwrotna perspektywa -
wszystko, co pochodzi tylko od niego, jest przygodne, zmienne, nietrwałe, a przez to pozbawione wartości. Prawdziwie wartościowy jest tylko taki czyn, który ma
paradygmatyczny odpowiednik, który został już dokonany przez bogów, przodków lub bohaterów z przeszłości. Te paradygmatyczne odpowiedniki, które można także określić jako mityczne wzory lub archetypy zostały dokonane wcześniej. Kiedy dokładnie?
Brzmi to nieco paradoksalnie, ale wydaje się, że zostały dokonane w czasie przed historią, w chwilach bezpośrednio następujących zaraz po stworzeniu świata, "w owym czasie", ab origine.

Czy miłość nie nakazuje dbać przede wszystkim o drugiego człowieka? -Poświęcenie jest miarą każdej miłości

Czy miłość nie nakazuje dbać przede wszystkim o drugiego człowieka? -Poświęcenie jest miarą każdej miłości

I to w tych momentach pamiętam go wyraźnie, dźwięk jego głosu, kiedy wypowiadał ich imiona, delikatność jego dotyku, i to, jak kochał, naprawdę kochał, każdego z nich: każdą z tych niedotrzymanych tajemnic, każde z tych niespełnionych marzeń.

I to w tych momentach pamiętam go wyraźnie, dźwięk jego głosu, kiedy wypowiadał ich imiona, delikatność jego dotyku, i to, jak kochał, naprawdę kochał, każdego z nich: każdą z tych niedotrzymanych tajemnic, każde z tych niespełnionych marzeń.

trzeba było dokonać wyboru: przestać cierpieć albo przestać kochać; David kluczył pomiędzy pożądaniem a bolesnym niepokojem i nie wyszedł z diabelskiego kręgu, póki nie zrozumiał, że kochać można tylko to, czego się nie posiada do końca

trzeba było dokonać wyboru: przestać cierpieć albo przestać kochać; David kluczył pomiędzy pożądaniem a bolesnym niepokojem i nie wyszedł z diabelskiego kręgu, póki nie zrozumiał, że kochać można tylko to, czego się nie posiada do końca

The world is your catalogue, and when you understand the power of your love, it is a full-time job noticing everything you love in other people.

The world is your catalogue, and when you understand the power of your love, it is a full-time job noticing everything you love in other people.

Diabeł mieszka w człowieku...

Diabeł mieszka w człowieku...

Ludzie świetnie potrafią udawać.

Ludzie świetnie potrafią udawać.

Pieniądze dają niezależność, a w efekcie wolność wyboru.

Pieniądze dają niezależność, a w efekcie wolność wyboru.

(...) można kupić ciało psa, lecz nie jego miłość.

(...) można kupić ciało psa, lecz nie jego miłość.

Wielu wierzyło, że gdy ma się Boga, pieniądze są niepotrzebne, ale pastor wiedział lepiej. "W naszym przyszłym świecie obędziemy się bez pieniędzy, wszystkie nasze potrzeby będą zaspokajane. Ale w tym obowiązują inne zasady".

Wielu wierzyło, że gdy ma się Boga, pieniądze są niepotrzebne, ale pastor wiedział lepiej. "W naszym przyszłym świecie obędziemy się bez pieniędzy, wszystkie nasze potrzeby będą zaspokajane. Ale w tym obowiązują inne zasady".