Początkowo byłem szczęśliwy. Miałem błogie poczucie swobody. Męczące ludzkie otoczenie, ze swą organizacją zabijającą wszelką indywidualność, irytującymi zwyczajami, dziesiątkami codziennych, stale tych samych czynności, pozostało daleko. Osiągnąłem to, co nieraz było moim najgorętszym marzeniem - spokój, absolutny spokój. Nikt jakimś głupstwem nie mógł przerwać mi myśli, za którą goniłem miesiącami. Byłem wolny. Nie musiałem wstawać - gdy chciało mi się siedzieć, uśmiechać się - gdy chciałem ziewać, mówić - gdy chciałem milczeć.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

..."Kocham cię tak,że sama myśl,iż mógłbym cię stracić,doprowadza mnie do rozpaczy. Myślę o tobie,gdy się budzę i kiedy zasypiam. Każde miejsce,w którym byliśmy razem,kojarzy mi się z tobą. Każdy zapach. Zapach morza już na zawsze pozostanie twoim zapachem, woń Versace Crystal będzie należał do ciebie....

..."Kocham cię tak,że sama myśl,iż mógłbym cię stracić,doprowadza mnie do rozpaczy. Myślę o tobie,gdy się budzę i kiedy zasypiam. Każde miejsce,w którym byliśmy razem,kojarzy mi się z tobą. Każdy zapach. Zapach morza już na zawsze pozostanie twoim zapachem, woń Versace Crystal będzie należał do ciebie....

Gita wytęża wzrok i wpatruje się w list od Lalego.
- Jak długi zamierzasz to czytać? - pyta Dana.
- Nie mam pojęcia. Dopóki nie nauczę się każdego słowa na pamięć - odpowiada Gita.
- Czyli kiedy?
- Jakieś dwie godziny temu - chichocze Gita".

Gita wytęża wzrok i wpatruje się w list od Lalego.
- Jak długi zamierzasz to czytać? - pyta Dana.
- Nie mam pojęcia. Dopóki nie nauczę się każdego słowa na pamięć - odpowiada Gita.
- Czyli kiedy?
- Jakieś dwie godziny temu - chichocze Gita".

Nikt nie może powiedzieć, co kryje się w kimś innym.

Nikt nie może powiedzieć, co kryje się w kimś innym.

Jednak pamięć to nie jest prawda, pamięć to nie historia. Pamiętamy tak, jakby cały świat mieścił się w nas samych. Światłem rzuconym z przyszłości zniekształcamy cienie przeszłości. Robimy tak, bo inaczej nie umiemy. Ale świat się rozpycha, nie chce usiedzieć w jednym człowieku.

Jednak pamięć to nie jest prawda, pamięć to nie historia. Pamiętamy tak, jakby cały świat mieścił się w nas samych. Światłem rzuconym z przyszłości zniekształcamy cienie przeszłości. Robimy tak, bo inaczej nie umiemy. Ale świat się rozpycha, nie chce usiedzieć w jednym człowieku.

Kiedy taka ohyda ciąży na człowieku, nie ma on prawa dzielić jej z innymi bez ich wiedzy, nie ma prawa zarażać ich swoją chorobą, wpychać ich niepostrzeżenie w swoją przepaść, okrywać ich swoim czerwonym kaftanem, nie ma prawa podstępnie zakłócać swoją nędzą szczęścia innych. Zbliżać się do zdrowych i dotykać ich swym niewidzialnym wrzodem - to rzecz wstrętna.

Kiedy taka ohyda ciąży na człowieku, nie ma on prawa dzielić jej z innymi bez ich wiedzy, nie ma prawa zarażać ich swoją chorobą, wpychać ich niepostrzeżenie w swoją przepaść, okrywać ich swoim czerwonym kaftanem, nie ma prawa podstępnie zakłócać swoją nędzą szczęścia innych. Zbliżać się do zdrowych i dotykać ich swym niewidzialnym wrzodem - to rzecz wstrętna.

Lecz umarł tak, jak umrze jutro wielu ludzi jemu podobnych, którzy uganiają się za pieniędzmi i wyobrażają sobie, że poza pieniędzmi nie istnieje nic na świecie; a potem przychodzi dzień, kiedy krew ścina im się w żyłach ze strachu na widok tego, co kryje się poza pieniędzmi.

Lecz umarł tak, jak umrze jutro wielu ludzi jemu podobnych, którzy uganiają się za pieniędzmi i wyobrażają sobie, że poza pieniędzmi nie istnieje nic na świecie; a potem przychodzi dzień, kiedy krew ścina im się w żyłach ze strachu na widok tego, co kryje się poza pieniędzmi.

(...) ja nie ufam niczemu, co ma pizdę i zna wartość pieniądza.

(...) ja nie ufam niczemu, co ma pizdę i zna wartość pieniądza.

Chciwość pieniędzy jest największą przeszkodą w otrzymywaniu ich, ale jeśli kto służy dla służby, dla satysfakcji robienia tego, co za słuszne uważa — wtedy pieniądz w wielkiej mierze sam się o siebie troszczy.

Chciwość pieniędzy jest największą przeszkodą w otrzymywaniu ich, ale jeśli kto służy dla służby, dla satysfakcji robienia tego, co za słuszne uważa — wtedy pieniądz w wielkiej mierze sam się o siebie troszczy.