[...]
—Nudzisz się, Poirot?—zapytał, mieszając cukier. Maluch poczuł, że się czerwieni i to wprawiło go w jeszcze większą wściekłość. Na szczęście Olszak powoli mieszał kawę, nie obdarzając go spojrzeniem. Przezwisko, które przylgnęło do niego tydzień temu, już dotarło do Olszaka. Niepotrzebnie zaperzył się, kiedy z porucznikiem Kuliczem dyskutowali o kryminałach. Stanął wtedy w obronie małego belgijskiego detektywa z opowieści starej angielskiej damy. W pokoju siedziała wówczas sierżant Marysia Kleją, która pozornie nie brała udziału w dyskusji. Dopiero gdy skończył, zmierzyła go spojrzeniem od stóp do głów.
—Poirot też był maluch, prawda? — zapytała z niewinną minką na ładnej, acz głupiutkiej buzi.

Każde, nawet to najbardziej potłuczone serce można poskładać, mała".

Każde, nawet to najbardziej potłuczone serce można poskładać, mała".

O czym myślisz? - pyta nagle i leciutko przesuwa palcem po mojej dłoni.

"O tym, że jestem w tobie zakochana.
Że jesteś dla mnie jedynym mężczyzną.
Że się tego boję."
- Że w przyszłości musimy więcej rozmawiać. O naszych problemach. Żeby znowu nie stało się… nic złego.

O czym myślisz? - pyta nagle i leciutko przesuwa palcem po mojej dłoni.

"O tym, że jestem w tobie zakochana.
Że jesteś dla mnie jedynym mężczyzną.
Że się tego boję."
- Że w przyszłości musimy więcej rozmawiać. O naszych problemach. Żeby znowu nie stało się… nic złego.

Papiestwo to pompa i ceremoniał, to buty z czerwonej skóry i aksamity lamowane gronostajem; to próby skrytobójstwa i pancerne samochody; to władza i potęga; to zarządzanie i administracja, a także pozłacana klatka, z której gołąbek pokoju spogląda na świat, lecz nie jest w stanie wzlecieć do ludzi.

Papiestwo to pompa i ceremoniał, to buty z czerwonej skóry i aksamity lamowane gronostajem; to próby skrytobójstwa i pancerne samochody; to władza i potęga; to zarządzanie i administracja, a także pozłacana klatka, z której gołąbek pokoju spogląda na świat, lecz nie jest w stanie wzlecieć do ludzi.

Człowiek swoim życiem i działaniami usiłuje wnieść nieco sensu do bezmyślnego wszechświata; tych, którzy próbują osiągnąć coś więcej, wsysa on jak wir.

Człowiek swoim życiem i działaniami usiłuje wnieść nieco sensu do bezmyślnego wszechświata; tych, którzy próbują osiągnąć coś więcej, wsysa on jak wir.

Chyba o każdym można tak powiedzieć. Człowiek zasłania się szczelnym murem i dopóki nie zajrzy się głębiej, nie można się nawet domyślać, jaki jest naprawdę.

Chyba o każdym można tak powiedzieć. Człowiek zasłania się szczelnym murem i dopóki nie zajrzy się głębiej, nie można się nawet domyślać, jaki jest naprawdę.

- Nie jestem dziewczyną twojego ojca - rzekła lekko.
- Żadna nie była - odrzekł ponuro Albert.
- Co masz na myśli? - spytała dociekliwie kobieta. Widelec zastygł w jej ustach.
- Żadne z gołych kobiet, które widziałem w domu nie były jego dziewczynami - objaśnił, spoglądając na nią z powagą. - Chociaż... – musiał przerwać, gdyż jego sztućce szykowały mu kolejną dokładkę. - Chociaż sprzątaczka przychodzi do nas co dwa tygodnie, więc to chyba stały związek.

- Nie jestem dziewczyną twojego ojca - rzekła lekko.
- Żadna nie była - odrzekł ponuro Albert.
- Co masz na myśli? - spytała dociekliwie kobieta. Widelec zastygł w jej ustach.
- Żadne z gołych kobiet, które widziałem w domu nie były jego dziewczynami - objaśnił, spoglądając na nią z powagą. - Chociaż... – musiał przerwać, gdyż jego sztućce szykowały mu kolejną...

Po tym tygodniu nagle coś ważnego do mnie dotarło: nie ma sensu zarabiać pieniędzy, których nie ma się na co wydać.

Po tym tygodniu nagle coś ważnego do mnie dotarło: nie ma sensu zarabiać pieniędzy, których nie ma się na co wydać.

... Gdzie są pieniądze, jest przekupstwo....

... Gdzie są pieniądze, jest przekupstwo....

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.