Rytuały kościelne, są oczywiście, ceremoniałami magicznymi uznanymi nawet przez tak ortodoksyjny autorytet, jak Evelyn Underhill. Przeciętny duchowny nie jest biegły w technikach okultystycznych i w związku z tym ma niewielkie, bądź żadne rozumienie tego, co robi. Jakie oddziaływania przynosi do ołtarza i jakie stamtąd wynosi, musi zatem być kwestią otwartą w każdym przypadku.

Chłopak powinien być teraz w szkole, w domu, bawić się z dzieciakami z sąsiedztwa. Zasługiwał na to, aby noce spędzać w domu z rodziną, która go kochała i się o niego martwiła. (...) Thomas poczuł nienawiść do ludzi, którzy odebrali tego biednego, niewinnego chłopca jego rodzinie. (...) Chciał, aby Chuck był szczęśliwy.

Chłopak powinien być teraz w szkole, w domu, bawić się z dzieciakami z sąsiedztwa. Zasługiwał na to, aby noce spędzać w domu z rodziną, która go kochała i się o niego martwiła. (...) Thomas poczuł nienawiść do ludzi, którzy odebrali tego biednego, niewinnego chłopca jego rodzinie. (...) Chciał, aby Chuck był szczęśliwy.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, mężczyzna kobietę, czasem kobieta mężczyznę. Dziwna rzecz, jak miłość u ludzi idzie zawsze w parze z jedzeniem.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, m...

Wszak miłość nie wybiera, miłość jest ślepa, miłość to ból..

Wszak miłość nie wybiera, miłość jest ślepa, miłość to ból..

Mówi się, że człowiek w wieku lat dziesięciu jest zwierzęciem, w wieku lat dwudziestu szaleńcem, trzydziestu- bankrutem, czterdziestu- oszustem, pięćdziesięciu- przestępcą. Może dlatego staje się przestępcą, że nigdy nie przestał być zwierzęciem. Nie ma dla nas nic rzeczywistego oprócz głodu, nic świętego prócz naszych własnych pragnień. Na naszych oczach wali się świątynia za świątynią, ale jeden ołtarz zawsze się ostawał- ten, na którym palimy kadzidła przed największym bóstwem, nami samymi. Nasz Bóg jest wielki. a pieniądz jest jego prorokiem! Dewastujemy przyrodę, żeby składać mu ofiary. Chełpimy się zwycięstwem odniesionym nad materia, a zapominamy, że to ona nas ujarzmiła. Ileż okrucieństwa popełniamy w imię wyrafinowania i kultury!

Mówi się, że człowiek w wieku lat dziesięciu jest zwierzęciem, w wieku lat dwudziestu szaleńcem, trzydziestu- bankrutem, czterdziestu- oszustem, pięćdziesięciu- przestępcą. Może dlatego staje się przestępcą, że nigdy nie przestał być zwierzęciem. Nie ma dla nas nic rzeczywistego oprócz głodu, nic świętego prócz naszych własnych pragnień. Na naszych oczach wali się świątynia za ...

Ci, którzy się kochają i są rozłączeni, mogą odczuwać ból, ale nie rozpacz: wiedzą, że miłość istnieje.

Fragment z "Morza z bliska".

Ci, którzy się kochają i są rozłączeni, mogą odczuwać ból, ale nie rozpacz: wiedzą, że miłość istnieje.

Fragment z "Morza z bliska".

Historia jest najczęściej w teatrze tylko wielką dekoracją. Na jej tle bohaterowie kochają, cierpią lub nienawidzą, przeżywają swój własny dramat, rozgrywają swoje sprawy osobiste. Czasem są nawet w nią bezpośrednio zamieszani. Historia komplikuje im życie, ale nawet wtedy nie przestaje być kostiumem, który jest mniej lub bardziej niewygodny: peruką, krynoliną, mieczem plączącym się między nogami.

Historia jest najczęściej w teatrze tylko wielką dekoracją. Na jej tle bohaterowie kochają, cierpią lub nienawidzą, przeżywają swój własny dramat, rozgrywają swoje sprawy osobiste. Czasem są nawet w nią bezpośrednio zamieszani. Historia komplikuje im życie, ale nawet wtedy nie przestaje być kostiumem, który jest mniej lub bardziej niewygodny: peruką, krynoliną, mieczem plączący...

Łzy napływają mi do oczu, gdy zdaję sobie sprawę, jak wielkim bankrutem życiowym jestem. Mimo okrągłej sumki na koncie, mimo pięciocyfrowej miesięcznej pensji, mimo luksusu, w którym żyję. Pieniądze nie dają szczęścia, dlaczego tak wielu z nas wciąż tego nie rozumie?

Łzy napływają mi do oczu, gdy zdaję sobie sprawę, jak wielkim bankrutem życiowym jestem. Mimo okrągłej sumki na koncie, mimo pięciocyfrowej miesięcznej pensji, mimo luksusu, w którym żyję. Pieniądze nie dają szczęścia, dlaczego tak wielu z nas wciąż tego nie rozumie?

Już wiedział, że pieniędzmi nie wynagrodzi żonie braku czasu. Był zbyt mądrym człowiekiem, by dłużej łudzić się tą popularną męską wymówką. Pieniądze są potrzebne, zwykle nawet konieczne, ale pod warunkiem, że ich zdobycie nie grozi utratą czegoś o wiele cenniejszego.

Już wiedział, że pieniędzmi nie wynagrodzi żonie braku czasu. Był zbyt mądrym człowiekiem, by dłużej łudzić się tą popularną męską wymówką. Pieniądze są potrzebne, zwykle nawet konieczne, ale pod warunkiem, że ich zdobycie nie grozi utratą czegoś o wiele cenniejszego.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijania, okazały się silniejsze niż biblijny zakaz, głoszący by nie zabijać.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijan...