Empatia jest ostatnim uczuciem, którego szuka się w szpitalu.

Odpowiadanie agresją za agresję[...] powodowało tylko mnożenie się zła i co gorsza, je usprawiedliwiało. Odpowiadania na agresję miłością oznaczało zadawanie gwałtu przemocy, podsumowanie jej pod nos lustra, by ujrzała swoje pełne nienawiści, wykrzywione i szpetne oblicze.

Odpowiadanie agresją za agresję[...] powodowało tylko mnożenie się zła i co gorsza, je usprawiedliwiało. Odpowiadania na agresję miłością oznaczało zadawanie gwałtu przemocy, podsumowanie jej pod nos lustra, by ujrzała swoje pełne nienawiści, wykrzywione i szpetne oblicze.

Bowiem to siły przekracza człowieka -
Kochać i mądrym być w tej samej chwili.

Bowiem to siły przekracza człowieka -
Kochać i mądrym być w tej samej chwili.

- Kochanie i niekochanie powinny być jak kawa i herbata. Trzeba mieć wybór. Bo jak inaczej mielibyśmy przeboleć stratę tych, które umarły, albo tych, których straciliśmy?
- Może wcale nie powinniśmy.
- Tak myślisz? Nie boleć nad ich stratą, tylko co? Co w zamian? Jakie powinności mamy wobec tych, których utraciliśmy?
- Mamy nosić ich w sobie. To nasza powinność. Zachować w sobie wszystkich naszych zmarłych i wszystkie nasze nieszczęśliwe miłości. Dopiero wraz z nimi tworzymy całość. A gdybyśmy zaczęli zapominać albo odpychać to od siebie, wtedy my sami przestaniemy istnieć.
- Cała miłość. Wszyscy umarli. Wszyscy, z którymi zetknęliśmy się w życiu. Oni są jak rzeki wpadające do oceanu naszej duszy. Jeżeli nie będziemy o nich pamiętali, ocean wyschnie.

- Kochanie i niekochanie powinny być jak kawa i herbata. Trzeba mieć wybór. Bo jak inaczej mielibyśmy przeboleć stratę tych, które umarły, albo tych, których straciliśmy?
- Może wcale nie powinniśmy.
- Tak myślisz? Nie boleć nad ich stratą, tylko co? Co w zamian? Jakie powinności mamy wobec tych, których utraciliśmy?
- Mamy nosić ich w sobie. To nasza powinnoś...

(...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota, z jaką ludzie traktują strach, który nie jest ich, choćby bał się ktoś najbliższy.

(...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota, z jaką ludzie traktują strach, który nie jest ich, choćby bał się ktoś najbliższ...

Ten świat to bardzo złe miejsce dla idealistów. Trzeba pilnować własnego interesu, bo nikt nie zrobi tego za ciebie.

Ten świat to bardzo złe miejsce dla idealistów. Trzeba pilnować własnego interesu, bo nikt nie zrobi tego za ciebie.

Siedziałem tam opatulony własnymi ramionami, bynajmniej nie dłonią Pana. A zewsząd światła żarówki białej spiekały moje oczy. Choć zwykle potrafię zajrzeć w jej głębię bez światłowstrętu, bez żałości i posępnej miny, teraz wiem, że obca jest oczom moim biel jaskrawa, uchodząca ze środka szkła ludzką ręką powstałego.

Siedziałem tam opatulony własnymi ramionami, bynajmniej nie dłonią Pana. A zewsząd światła żarówki białej spiekały moje oczy. Choć zwykle potrafię zajrzeć w jej głębię bez światłowstrętu, bez żałości i posępnej miny, teraz wiem, że obca jest oczom moim biel jaskrawa, uchodząca ze środka szkła ludzką ręką powstałego.

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Mordechaj później do końca swych dni utrzymywał, że to sam żydowski dobry Bóg ruszył górskie osuwisko, by na pachnącej męskim nasieniem stacji Chabówka, podczas oficerskiej rąbaniny oraz wielkiego rżnięcia w wykonaniu strzelców c.k. armii, przekazać mu ganzfabrikat information.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Mordechaj później do końca swych dni utrzymywał, że to sam żydowski dobry Bóg ruszył górskie osuwisko, by na pachnącej męskim nasieniem stacji Chabówka, podczas oficerskiej rąbaniny oraz wielkiego rżnięcia w wykonaniu strzelców c.k. armii, przekazać mu ganzfabrikat information.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.