(...) nie graj komedii przynajmniej ze mną: to się na nic nie zdało. Tak samo jak ze mną, nie odegrasz jej w obliczu historii, której okłamać niepodobna. Zamkniesz usta Erellom i Justim, zakażesz pisać, mówić, myśleć, ale ostatecznie czyny twoje cię wydadzą. Możesz sobie kupić bezkarną teraźniejszość, ale nie jest w niczyjej mocy uczynić cię czystym przed historią. Staniesz przed nią jak na sąd boży nagim, odartym z maski, różu i bielidła, a uniknąwszy pręgierza za życia, nie ujdziesz go po śmierci.

Nie zawsze trzeba mówić o miłości. Shaw kochała Rule’a od początku i nigdy nawet nie pisnęła słowa na ten temat, choć gdyby kiedykolwiek raczył na nią spojrzeć, widziałby, że ta miłość wręcz z niej bije. To samo można powiedzieć o twojej iskierce. Ta miłość jest w każdym jej geście, Rome, musisz tylko nauczyć się patrzeć, wznieść się ponad obawy, i twoje, i jej, żeby to zobaczyć.

Nie zawsze trzeba mówić o miłości. Shaw kochała Rule’a od początku i nigdy nawet nie pisnęła słowa na ten temat, choć gdyby kiedykolwiek raczył na nią spojrzeć, widziałby, że ta miłość wręcz z niej bije. To samo można powiedzieć o twojej iskierce. Ta miłość jest w każdym jej geście, Rome, musisz tylko nauczyć się patrzeć, wznieść się ponad obawy, i twoje, i jej, żeby to zobaczy...

Opłakiwać go bez końca byłoby słabością niegodną uczucia, które ich łączyło. s.204.

Opłakiwać go bez końca byłoby słabością niegodną uczucia, które ich łączyło. s.204.

Było coś wspólnego między nami, między dryfującym światem jej pokoju i jej duszy, a moją własną zgubą.

Było coś wspólnego między nami, między dryfującym światem jej pokoju i jej duszy, a moją własną zgubą.

(...) żaden człowiek nie ma nieskończonego zapasu sił.

(...) żaden człowiek nie ma nieskończonego zapasu sił.

Widziałem rozstrzelanych, co patrzyli śmiele
W rurę broni, nie chcieli na oczy zasłony;
A jak padli na ziemię, widziałem w ich ciele
Strach, co za życia wstydem i pychą więziony,
Wyszedł z trupa jak owad i pełzał wokoło:
Gorszy strach niż ten, który tchórza w bitwie nęka.
Taki strach, że dość spojrzeć na zamarłe czoło,
Aby widzieć, że dusza dąsa się i lęka,
Gardzi bólem i cierpi, i wieczna jej męka.
A więc, mój Panie, myślę, że twarz umarłego
Jest jak patent wojskowy do świata przyszłego,
I poznasz zaraz, jak on tam będzie przyjęty,
W jakiej randze i stopniu: święty czy przeklęty.

Widziałem rozstrzelanych, co patrzyli śmiele
W rurę broni, nie chcieli na oczy zasłony;
A jak padli na ziemię, widziałem w ich ciele
Strach, co za życia wstydem i pychą więziony,
Wyszedł z trupa jak owad i pełzał wokoło:
Gorszy strach niż ten, który tchórza w bitwie nęka.
Taki strach, że dość spojrzeć na zamarłe czoło,
Aby widzieć, że d...

Jeśli człowiek zamieszka w Biblii, nigdy nie będzie bezdomny.

Jeśli człowiek zamieszka w Biblii, nigdy nie będzie bezdomny.

Nie chcę, żebyśmy siedzieli na pieniądzach jak jacyś skąpcy. Mamy je po to, by z nich korzystać.

Nie chcę, żebyśmy siedzieli na pieniądzach jak jacyś skąpcy. Mamy je po to, by z nich korzystać.

Często ludzie mówią, że nie mają pieniędzy na to czy na tamto, że są biedni. Ale skoro mają co do garnka włożyć, w co się ubrać, to naprawdę są na tyle bogaci, żeby podzielić się kawałkiem bułki czy chleba z drugim, potrzebującym człowiekiem. Zawsze jesteś dość bogaty, by uśmiechnąć się do drugiego człowieka, dość bogaty, by kogoś obdarzyć dobrym, ciepłym słowem.

Często ludzie mówią, że nie mają pieniędzy na to czy na tamto, że są biedni. Ale skoro mają co do garnka włożyć, w co się ubrać, to naprawdę są na tyle bogaci, żeby podzielić się kawałkiem bułki czy chleba z drugim, potrzebującym człowiekiem. Zawsze jesteś dość bogaty, by uśmiechnąć się do drugiego człowieka, dość bogaty, by kogoś obdarzyć dobrym, ciepłym słowem.

Ale czy warto aż tak się upierać? Na tym świecie lepiej być gładkim, bez rogów, bo wtedy łatwiej toczyć się i zajść daleko bez trudu. Rogaty nie tylko musi się napracować, żeby toczyć się, ale gdy upadnie, musi cierpieć ból, gdyż rogi zawadzają i ścierają się. Tak czy owak nie jesteś sam na świecie, inni ludzie nie są i nie mogą być tacy, jak ty byś sobie życzył. Nawet nie warto o tym myśleć. To czysta strata walczyć z tymi, którzy mają pieniądze. Szarpie sobie człowiek nerwy, psuje zdrowie i nikt go nie pochwali. Przeciwnikowi natomiast nic to nie zaszkodzi, bo może posługiwać się innymi. Przecież to jasne, że sam przeciw wielu nic nie zrobisz. Twój upór przeszkadza ci tylko w nauce, w wypełnianiu codziennych obowiązków i w rezultacie doprowadza do nieprzyjemności i zmęczenia.

Ale czy warto aż tak się upierać? Na tym świecie lepiej być gładkim, bez rogów, bo wtedy łatwiej toczyć się i zajść daleko bez trudu. Rogaty nie tylko musi się napracować, żeby toczyć się, ale gdy upadnie, musi cierpieć ból, gdyż rogi zawadzają i ścierają się. Tak czy owak nie jesteś sam na świecie, inni ludzie nie są i nie mogą być tacy, jak ty byś sobie życzył. Nawet nie wart...