Mariusz Klimek

Książkę dostałam jako nagrodę, kiedy miałam lat siedemnaście. Główny bohater jest trzynastolatkiem (o ile dobrze pamiętam). Tak więc na całym wstępie ogromny minus dla organizatorów konkursu przeznaczonego dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Rozumiem, promocja ,,swoich" ludzi i tak dalej... Ale na nagrodach, gdzie pula była naprawdę duża, się zawiodłam. Teraz o samej książce. Czytało mi się ją ciężko. Ze względu na błędy interpunkcyjne (teraz już nie pamiętam, czy znalazłam jakieś ortografy),mnóstwo powtórzeń, braki spacji. Nie przypadł mi do gustu żaden bohater, może oprócz kota. Lektura była dla mnie nie mniej, nie więcej, a nudna. Jedynie koniec uważam za udany, ba, bardzo dobry, aczkolwiek wydaje mi się, że książka zyskałaby o wiele więcej po odpowiedniej korekcie i skróceniu do opowiadania. Czy poleciłabym ją? Tak, jasne. Mojemu małemu kuzynowi. Rozczarowałam się, naprawdę. Nie widzę w autorze wielkiego potencjału, a przynajmniej nie potencjału zdolnego przyciągnąć mnie.