William D. Brame

Prawdziwa biblia ludzkiej seksualności. Tej nieco bardziej wyrafinowanej. Kupując ją spodziewałem się trochę "poradnika seksualnego", ale okazało się, że to kompletnie co innego. Owszem, pojawiają się opisy konkretnych aktywności, które pewnie można by przenieść do własnej sypialni, ale nie o to w tej książce chodzi. Bardziej przypomina podręcznik akademicki dla studentów seksuologii. Zaryzykuję też twierdzenie, że książka uczy otwartości. Z tego powodu warto ją przeczytać, nawet jeśli temat Cię nie interesuje. Jestem przekonany, że jeśli masz w miarę otwartą głowę, to Twoje podejście do niektórych ludzi zmieni się na lepsze. A co do samej książki... Początek to ogólny rys historyczny i trochę teorii. Parę razy pojawia się kluczowe "bezpiecznie, świadomie i konsensualnie" - od razu wiemy, że chodzi o zabawy świadomych dorosłych. Tu poznamy terminologię, trochę "liźniemy" tematyki, dzięki czemu resztę można czytać wybiórczo - każdy rozdział jest osobną całością, a po wstępie będziemy wiedzieli czego się spodziewać. W tej części najbardziej czuć, że to stara książka (CompuServe okres świetności miał 30-40 lat temu). Mi to jednak nie przeszkadza - nie o to w tej książce chodzi. Sedno sprawy pozostaje niezmienne od wieków. Wszystkie kolejne rozdziały są zbudowane w podobny sposób: - trochę teorii i historii - kim są ludzie, którzy to lubią - dlaczego to lubią - dłuższe wywiady z entuzjastami tematu Dzięki takiemu układowi już na wstępie, dowiemy się, że to nie są żadne "nowoczesne zboczenia" i podobnie ludzie bawili się setki lat temu. Czasem pojawiają się jakieś zabawne (dziś) wyjaśnienia takich skłonności. Wreszcie dowiadujemy się, że dziś to nie jest domena dziwaków, ale zwykle normalnych ludzi: "Jestem osobą bardzo zadbaną, wykształconą i na dobrym stanowisku. Obrazy D/s, B&D, S/M, chłosty czy wiązania w mediach głównego nurtu przedstawiają zazwyczaj zwolenników BDSM jako naćpanych zabójców, prostytutki lub dewiantów. Myślę, że właśnie dlatego większość zwolenników BDSM się nie wychyla. Wyobraź sobie swojego lekarza otwarcie przyznającego się do skłonności sadystycznych, jak wyprowadza swą partnerkę masochistkę na spacer na smyczy." Początkowo pomyślałem, że parę rozdziałów ominę. Ostatecznie przeczytałem całość, a niektóre rozdziały, których nie planowałem czytać, okazały się jednymi z najciekawszych. Ot choćby ciekawostka na temat zamiłowań przywódcy Trzeciej Rzeszy, albo o porannych rytuałach na dworze "Króla Słońce" - nie dowiedziałbym się o tym, gdybym omijał rozdziały. Podsumowując: bardzo polecam. Każdemu dorosłemu.