Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2016
2012
2007
Nasz ojciec esesman i męczennik Boualem Sansal 
Książka, która przełamała mój czytelniczy impas, który towarzyszy mi od jakiegoś czasu.
Opowieść o dwóch braciach mieszkających w Paryżu. Z pochodzenia są Algierczykami (z matki Algierki i ojca Niemca). W Algierii się urodzili, tam zostali ich rodzice, oni jako młodzi chłopcy wyemigrowali do Francji. Akcja książki rozpoczyna się w momencie, kiedy starszy z braci, Rachid popełnia samobojstwo. Rachid miał świetną pracę, żonę, dom w dobrej dzielnicy. Moźna powiedzieć: udało mu się. Młodszy z braci, Malrich, natrafia na dziennik brata. Zagłębia się w jego myśli, dowiaduje się o strasznej rodzinnej tajemnicy... Ich szanowany w Algierii ojciec, w poprzednim życiu był hitlerowcem, był jednym z tych, którzy przyczynili się do śmierci milionów. Rachid załamał się, postanawil dowiedzieć się wszystkiego na temat swojego ojca. Stopniowo popadl w obłęd, ruszył śladami ojca, odwiedzil Niemcy, Afrykę, Polskę. Wszystko to opisał w swoim dzienniku. Sracil pracę, rodzinę, czul się winny, wyznawal zasadę, że dzieci są odpowiedzialne za grzechy swoich rodziców... Po jego śmierci, beztroski dotąd Malrich robi wszystko, żeby zrozumieć śmierć brata. Czyta jego dzienniki, teraz on popada w otępienie i rozpacz....
Bardzo to dobra ksiąźka, szukająca odpowiedzi na podstawowe życiowe kwestie, pytająca o człowieczeństwo, o winę i karę, mówiąca dużo o ludzkiej naturze. Odnajdująca podobieństwa tych okrutnych wojennych czasów do czasów dzisiejszych. Niestety bardzo aktualna... Przeczytajcie
2084. Koniec świata Boualem Sansal 
Tytuł książki jest, jaki jest - każdy widzi i bez problemu odczytać może nawiązania do "Roku 1984" Orwella. Koncepcja ciekawa - przeniesienie realiów świata Wielkiego Brata w przyszłość i stworzenie uniwersum religijnej dyktatury. Nawiązań do słynnego poprzednika spotkamy tu zresztą o wiele więcej - zbuntowany bohater, poszukujący na własną rękę prawdy w zakłamanym systemie. Niestety na tym podobieństwa się kończą. "2084. Koniec świata" trafia bowiem na sam szczyt listy najgorszych przeczytanych lektur.
Autor snuje swoją historię wyjątkowo chaotycznie, mało umiejętnie. Mozolnie i żmudnie przedzierałam się przez tę opowieść. Przypuszczam również, że na krótko zostanie mi w pamięci, gdyż bohaterowie okazali się szczególnie nieprzekonujący. Ati, ów poszukiwacz prawdy, to wyjątkowo płaska postać, nie wzbudzająca ani sympatii, ani irytacji. Jedynie obojętność. Niby okropieństwa mnożą się na każdym kroku, lecz każdy rozpozna w nich natychmiast atrapy. Podobne zabiegi spotkać można w filmach Eda Wooda, gdzie od razu widać, że jego potwory to jedynie gumowe imitacje (swoją drogą stara ekranizacja "Wiedźmina" też zawiera takie niezapomniane perełki).
Żeby odtruć się po takiej dawce nieprzyzwoicie złej literatury, sięgnęłam jeszcze raz po "Rok 1984" i to niestety pogrążyło książkę Sansala. U Orwella czytelnik wchodzi niemal w skórę bohatera, staje się bezpośrednim świadkiem zdarzeń, rozgrywających się w nieludzkim świecie. I mimo wielu lat, jakie minęły od chwili powstania Wielkiego Brata, nadal nie widać dla tej pozycji konkurencji.
