Joanna Przyklenk

Doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, adiunkt w Zakładzie Historii Języka Polskiego; członkini Polskiego Towarzystwa Językoznawczego oraz Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego.
Zainteresowania naukowe: historia języka polskiego ze szczególnym uwzględnieniem metod badawczych tekstologii, genologii lingwistycznej i stylistyki oraz semantyki historycznej i etymologii. W 2002 roku ukończyła śląską polonistykę w Katowicach. W ramach Programu Socrates-Erasmus studiowała także na Wydziale Literatury i Języków Słowiańskich w Sztokholmie (semestr letni 2001 rok). Jej zainteresowania skupiają się przede wszystkim wokół zagadnień historycznojęzykowych. Jednak nie są jej obce także problemy współczesnego języka polskiego, czemu dała wyraz w pracy magisterskiej, poświęconej językowym sposobom usprawiedliwiania.
Stopień doktora decyzją Rady Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego otrzymała w grudniu 2006 roku na podstawie rozprawy doktorskiej zatytułowanej Intertekstualność gatunku staropolskiej kroniki. Praca powstała pod naukowym kierunkiem prof. dr hab. Danuty Ostaszewskiej w czasie czteroletniego programu edukacyjnego, realizowanego w ramach Studium Doktoranckiego Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego (od roku akademickiego 2002/2003 do 2005/2006). Zgodnie z koncepcją współczesnych badań tekstologicznych, proponujących zintegrowaną analizę gatunku, kronika w dysertacji przedstawiona została w aspekcie istotnych dla niej płaszczyzn – analizą objęto poziomy: kompozycyjny, pragmatyczno-kognitywny i stylistyczny, przy uwzględnieniu relacji zachodzących między wskazanymi poziomami organizacji modelu gatunku kroniki.