Małgorzata Budzyńska

Tą książę pierwszy raz przeczytałam w szkole podstawowej. Bardzo mnie wtedy w ciągła i jak tylko pojawiała się prosiłam mamę o jej kupno :) Teraz mając 26 lat wróciłam do niej z sentymentu. Chciałam też zobaczyć czy po tylu latach nadal będzie mnie tak zachwycać jak kiedyś. I się nie przeliczyłam. Choć patrząc z perspektywy czasu czytając ją zastanawiam się i czy ja tak miałam i czy też się tak zachowałam w wieku głównej bohaterki. Teraz więcej w tej książce bawi mnie niż wtedy. Ale po przeczytaniu kilku stron już wiedziałam co za chwilę się stanie. I nie przeszkadzało mi to wręcz przeciwnie już wręcz nie mogłam się doczekać aż dojdę do tej sceny, o której w danej chwili myślałam. Książka to ni jako dziennik głównej bohaterki, w której zapisuje wszystko co w jej życiu się dzieje. Jej pierwszy chłopak, prowadzenie sklepiku, miłość dość dziwna (dla głównej bohaterki) jej najlepszej przyjaciółki, problemy rodzinne. Jest przy tym zabawna i pokazuje ta książka co dziewczyna w tym wieku myśli i czuje i co może kiedyś spotkać dziewczynę w jej wieku i jak z pewnymi sprawami radziła sobie główna bohaterka. Pokazuje jakie miała marzenia i co chciałaby zrobić nawet jak wydają się te plany dla nas czytelników absurdalne (przynajmniej dla tych czytelników którzy maja więcej niż 16 lat) Serdecznie polecam ta książkę nie tylko młodym czytelnikom, ale też i tym starszym. Dla chłopaków może to być ciekawe, ponieważ mogą zobaczyć co dziewczyna w takim wieku myśli. Może trochę nawet pomocne (śmiech). Myślę, że za 10 może 15 lat znów do niej wrócę i będę się tak samo świetnie bawić przy niej jak teraz i o wiele wcześniej w czasach mojego dzieciństwa. Pozdrawiam wszystkich i życzę miłego czytania tej pozycji