Elżbieta Dymna

Chciałabym od razu zaznaczyć, że jestem totalnym laikiem w kwestii szeroko pojętej sztuki. Jestem po prostu jej odbiorcą, estetą, który lubi patrzeć na dzieła wychodzące spod rąk artystów. Nic dziwnego, że tym razem mój wybór padł na ten album. Po pierwsze moją uwagę przyciągnęła niesamowita okładka – a jak doskonale wiemy pierwsze wrażenie jest najważniejsze… Nie mogłam oprzeć się pokusie, aby w pierwszej kolejności skupić się na licznych zdjęciach, przedstawiających m.in. murale, graffiti abstrakcyjne czy przepięknie „odmalowane” pustostany… Fotografie podziałały na moje zmysły; od niektórych w ogóle nie mogłam oderwać oczu… Gdy upłynęło trochę czasu, postanowiłam – z racji mojej nieznajomości tematu – skupić się na treści. Obawiałam się trochę, że zrezygnuję po pierwszych stronach… Myślałam, że będzie to dla mnie nudne i niezrozumiałe… Nic bardziej mylnego… Autorzy zadbali, aby skonstruować ciekawą i interesującą opowieść o historii polskiego street artu, ale również jego genezę światową. Punktem wyjścia tego albumu było skonfrontowanie graffiti (writingu) ze street artem. Za główną różnicę między tymi dwoma formami sztuki podaje się, że: „O ile ścieżka kariery writera nie może pomijać trudnego etapu działania nielegalnego, ryzykownego, o tyle street art oferuje ciekawsze, atrakcyjniejsze i pozbawione ryzyka osobistego mechanizmy promocyjne. W tym sensie jest po prostu łatwiejszy.” [s. 18]. Spory w klasyfikacji, w nazewnictwie będą zawsze się pojawiać. Tego nie da się uniknąć. Jasno jednak trzeba sobie powiedzieć, że tak naprawdę te dwie grupy łączy jedno, niezaprzeczalne spoiwo – ulica. I to jest najważniejsze. Autorzy w przejrzysty sposób przedstawili podstawowe, najbardziej charakterystyczne elementy street artu, takie jak: - napis, - mural, - szablon, - writing, - vlepka, - instalacje i obiekty. Do każdej z powyższych kategorii dołączono życiorysy najbardziej znanych artystów, specjalizujących się w konkretnym elemencie street artu. Do każdej notki o osobie dołączone są zdjęcia ich prac. Wszystko jest zwięzłe i uporządkowane – takie jak być powinno. Na końcu książki znajduje się refleksja pana Tomasza Sikorskiego na temat tego czym właściwie jest street art i czy faktycznie jest on sztuką… Odpowiedzi na te i inne pytania szukajcie na łamach książki, która mimo ubogiej treści, jest bogata w refleksje i artyzm. To, co się w niej znajduje dostarczy Wam mnóstwa pozytywnych przeżyć. Podsumowując - nie mam żadnych zastrzeżeń co do tego albumu. Jest to wspaniałe kompendium zarówno dla znawców, jak i dla amatorów. Nie mogę nie wspomnieć o świetnej oprawie książki, która rewelacyjnie eksponuje książkę na półce, po jej ówczesnym dogłębnym przeanalizowaniu. Cóż mogę więcej napisać – to naprawdę cenna rzecz u kolekcjonerów.