Edward Rybarz – polski działacz polityczny na Górnym Śląsku, dziennikarz, poseł na Sejm Śląski I kadencji w II RP. Urodził się w Suminie koło Rybnika. Ukończył prywatne Seminarium Wychowania Narodowego w Krakowie. W 1907 wyjechał do Londynu. Uczył się ekonomii i prawa w Pitmans College. Po dwóch latach wrócił na Górny Śląsk, pracował w jako dziennikarz, był prezesem i wiceprezesem Towarzystwa Śpiewu „Halka” w Katowicach. Po 1918 członek bytomskiej powiatowej Rady Ludowej i delegat do Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. W 1921 kierował Wydziałem Prasowym Polskiego Komitetu Plebiscytowego. W 1922 wybrany do Sejmu Śląskiego I kadencji. W latach 1929–1939 naczelnik gminy Łagiewniki Śląskie.
Do najwcześniejszych pisarzy śląskich należą: ks. Gałeczka, Lompa, ks. Stabik, Juljusz Ligoń i Gajda. Zczasem przybyło ich więcej. (...) Jan...
Do najwcześniejszych pisarzy śląskich należą: ks. Gałeczka, Lompa, ks. Stabik, Juljusz Ligoń i Gajda. Zczasem przybyło ich więcej. (...) Jan Kupiec, włościanin z Łąki pod Pszczyną, żyjący w niezmiernie skromnych warunkach, nie mając często pieniędzy na papier, pisał na torebkach i papierze do opakowania towarów, przyczem niezwykle płodny, wybierał tematy jak np. „Cyganka”, opis rymowany wesela ślaskiego, w którym umieścił melodje i tańce stare, albo utwór p. t. „Sejmik w Jassach”, przedstawiając w nim sejmik, przygotowujący w roku 1792 Konfederację Targowicką. Ostatni temat świadczy nietylko o dokładnej znajomości dziejów ojczystych przez Kupca, ale również charakteryzuje szeroką skalę jego zainteresowań, szukanie i rozwiazywanie zagadnień dotyczących całej Polski.
Za Mieszka I zachodnia nasza granica, a więc granica Śląska i Wielkopolski, wcale nie stykała się z granicą państwa niemieckiego. Pomiędzy P...
Za Mieszka I zachodnia nasza granica, a więc granica Śląska i Wielkopolski, wcale nie stykała się z granicą państwa niemieckiego. Pomiędzy Polską a Niemcami istniały księstwa innych plemion słowiańskich, jak Łużyczan, Milżan, Wilków i Obotrytów. Plemiona te zostały przez Niemców wytępione i zgermanizowane i na tem cmentarzysku słowiańskiem powstało dzisiejsze państwo prusko-niemieckie, które ponadto gwałtem i bezprawnie zagarnęło cały Średni i Dolny oraz znaczną część Górnego Śląska. Z wymienionych szczepów słowiańskich ostali się do dni dzisiejszych w niedużej liczbie Łużyczanie, których język jest więcej podobny do polskiego niż jakikolwiek inny język słowiański. (...) Nawracanie Słowian było tylko pozorem. Niemcy bowiem, przekroczywszy Łabę, z niesłychaną brutalnością podbijali szczepy słowiańskie. Niecnej pamięci Markgraf Gero w r. 940 zaprosił na ucztę trzydziestu książąt słowiańskich, których kazał podstępnie wymordować. W następstwie tego toczyły się straszne wojny, w których Niemcy mordowali kobiety i dzieci.
