Ben Machell

Zjawiska paranormalne fascynują ludzi od lat, bo co by o nich nie mówić działają na wyobraźnię. Jedne mogą straszyć, inne pokazują, że duchy istnieją i właśnie tutaj z pomocą przychodzi autor Ben Machell pokazując jak czasem niewiele potrzeba by niektóre zjawiska uznać za rzeczywistość, a inne za coś niemożliwego. Tony Cornell to postać nietuzinkowa, latami zbierająca relacje o niemal wszystkim co wpisuje się w szeroko pojęte zjawiska paranormalne, co jednak ciekawe do wszystkiego podchodził z pozycji sceptyka. To właśnie jego zapiski wykorzystuje autor, tworząc coś na wzór mapy lęków, gdzie każda historia prowadzi do jakiegoś pęknięcia w skorupie normalności i racjonalności. Korespondencje Cornella z takimi tuzami jak Churchil, Conan Doyle robi wrażenie i pokazuje, że lęki czy wątpliwości nie dotykały tylko zwyczajnych szarych i łatwowiernych ludzi, a dotykały także architektów świata. Spodobało mi się, że książka do tematu podchodzi dość szeroko, ponieważ poza klasycznymi seansami spirytystycznymi, dochodzimy do zimnej wojny i pojedynku między KGB i CIA na wykorzystanie w wojnie zdolności parapsychicznych. Dobrze dla książki, że autor nie przekonuje niedowiarków i nie utwierdza w wierze tych przekonanych, a bardziej drąży temat w kierunku pytania „dlaczego chcemy wierzyć?”. Machell argumentuje obecność duchów , czy samą telepatię odzwierciedleniem ludzkich niepokojów i obaw. Nie wiem, czy był to zabieg zamierzony, ale momentami książka może wywołać lekkie poczucie grozy. Każda kolejna relacja, która pokazuje, że ludzie rozsądni, wykształcenie i raczej twardo stąpający po ziemi relacjonując takie zjawiska podkopują pozornie solidny mur miedzy tym, co normalne, a tym co paranormalne. Książka, która pokazuje, że nie wszystko da się wyjaśnić, niby wszystko pozostaje racjonalne, ale nie do końca przewidywalne. To publikacja, która zdecydowanie pozostawiła mnie z niepokojem.