Apolinary Tarnawski – polski lekarz, pionier przyrodolecznictwa i geriatrii w Polsce. Pochodził z z zamożnej rodziny z okolic Przemyśla. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował jako lekarz we Lwowie, w Żegiestowie, Morszynie, Borszczowie i Jaworowie. Od 1891 prowadził w Kosowie w Karpatach Wschodnich (ówczesna Galicja) zakład przyrodoleczniczy. Przed I wojną światową był zastępcą członka zarządu Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie. We wrześniu 1939, po wkroczeniu Armii Czerwonej do Kosowa, wraz z rodziną ewakuował się do Rumunii. Następnie emigrował na Cypr i do Palestyny, gdzie zmarł w 1943.
