Cytat dnia
Bez sensu jest się przejmować opinią kogoś, kto nie jest gotowy na choćby próbę jej zmiany, nie?
Najnowsze artykuły
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej
1Artykuły
Jon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty1
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty1
ArtykułyCzytelnicy wybrali Książki Roku 2025. Oto zwycięzcy86
Popularne wyszukiwania
Boisko Ada Młynarczyk 
Książka wrzucona na półkę marzeń pod wpływem chwili i jakiejś internetowej polecajki. Kupionąa za grosze na Vinted. Wylądowała gdzieś na półce, by wpaść w moje czytelnicze ręce w niezbyt senną noc. To literatura, która dobrze sprawdza się w takich chwilach.
Fabuła raczej nieskomplikowana, ale na tyle wciągająca by zainteresować. To opowieść o polskich licealistach zmagających się z typowymi problemami wieku dojrzewania. Autorka akcentuje problemy z odnajdywaniem i samoakceptacją własnego ja, znalezieniem swojego miejsca w grupie i rozwojem umiejętności społecznych. Akcentuje jest tu właściwym słowem bo całość jest po prostu opowieścią o zwyczajnym życiu bez zbytniej analizy. Ot proste rozważania głównego bohatera o własnym niedopasowaniu, próbie zrozumienia innych oraz odnalezieniu uczucia i zaufania które zostały zagubione w przeszłości. Książka pomimo podejmowanych tematów test raczej cozy. Przepraszam, ale nie umiem znaleźć lepszego słowa na określenie
jej charakteru. Pomimo zawirowań w życiu bohaterów nie ma tu ani zbytnich wzlotów, ani spektakularnych upadków. Przez to niektóre wątki są tu potraktowane pobieżnie i skrótowo. Książka dotyka poroblemów nieheteronormatywnych zawodników sportowych. To typowe ostatnio w popkulturze. W powszechnej opini trudno uwierzyć, że zazwyczaj dość pewni tego co robią na boisku zawodnicy, poza nim mogą zdecydowanie tracić przekonanie o swojej wartości i zmagać się z wieloma rozterkami. Taki właśnie jest główny bohater tej książki.
Książka nie jest głupia, ale też daleko jej do najlepszych tytułów gatunku. Można przeczytać dla przyjemności, złapania komfortu i rozrywki.
Pieguski Ada Młynarczyk 
[współpraca reklamowa ⋆.ೃ࿔*]
⋆˚࿔ 𝐍𝐞𝐫𝐰𝐲 𝐝𝐨𝐝𝐚𝐥𝐲 𝐣𝐞𝐣 𝐬𝐢𝐥𝐲. 𝐏𝐫𝐳𝐲𝐬𝐩𝐢𝐞𝐬𝐳𝐲𝐥𝐚. 𝐌𝐨𝐳̇𝐞 𝐣𝐞𝐬́𝐥𝐢 𝐰𝐲𝐤𝐨𝐧𝐲𝐰𝐚𝐥𝐚𝐛𝐲 𝐜́𝐰𝐢𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐲𝐬𝐭𝐚𝐫𝐜𝐳𝐚𝐣𝐚𝐜𝐨 𝐬𝐳𝐲𝐛𝐤𝐨, 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐩𝐨𝐜𝐳𝐚𝐜 𝐫𝐞̨𝐤𝐨𝐦𝐚 𝐣𝐚𝐤 𝐦𝐨𝐭𝐲𝐥 𝐬𝐤𝐫𝐳𝐲𝐝𝐥𝐚𝐦𝐢, 𝐨𝐝𝐥𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥𝐚𝐛𝐲 𝐬𝐭𝐚𝐝 𝐰 𝐛𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐧𝐞 𝐦𝐢𝐞𝐣𝐬𝐜𝐞. 𝐓𝐨 𝐛𝐲𝐥 𝐬́𝐰𝐢𝐞𝐭𝐧𝐲 𝐩𝐥𝐚𝐧, 𝐦𝐮𝐬𝐢𝐚𝐥𝐚 𝐬𝐩𝐫𝐨́𝐛𝐨𝐰𝐚𝐜. 𝜗𝜚˚⋆
,,Pieguski” zgodnie z moimi oczekiwaniami okazały się być naprawdę cudowną historią. Kiedy tylko zobaczyłam zapowiedź u wydawnictwa moondrive byłam pewna, że muszę dodać ją na swój tbr i zdecydowanie tego nie żałuję!!<3
Książka była zdecydowanie wyróżniająca sie spośród innych młodzieżówek. Poruszała bowiem delikatne i rzadko spotykane tematy, co jest naprawdę piękne i definitywnie zasługuje na uwagę🥹
Zacznę od aspektu który chyba najbardziej skradł moje serce. Bohaterowie! Jestem czytelnikiem według którego to właśnie bohaterowie są najważniejszą częścią historii. W ,,Pieguskach” byli oni autentyczni do bólu, co spowodowało że czytając było bardzo łatwo się z nimi zżyć. Odczuwałam każdą emocje i nawet kilkukrotnie uroniłam łzę. Naprawde podziwiam Adę za to jak umiała wykreować postacie.💚
Język autorki również przypadł mi do gustu, ilość opisów była dość spora, ale nie przeszkadzało mi to. Wręcz uznaje to za plus. Sprawiło to że mogliśmy lepiej poznać historię, a przez opisy po prostu się płynęło. Ada używa pięknego języka, co skutecznie otworzyło mi serduszko na tą książkę. Jej zasób słów jest ogromny i używa wielu metafor!!
Warto też wspomnieć o problemach które poruszono w tej powieści. Mimo małej ilości treści, autorce udało się sprawić że każde zdanie tej książki było wypełnione pięknymi wartościami. Poruszone tematy, takie jak problemy z samoakceptacją jednocześnie łamały serce i wnosiły wiele do historii.
