Najnowsze artykuły
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej
2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
ArtykułyCzytelnicy wybrali Książki Roku 2025. Oto zwycięzcy99
ArtykułyCzytamy w weekend. 13 marca 2026512
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2008
2005
2002
2002
1999
1998
Martwa laguna Michael Dibdin 
🥸 "Powietrze ciężkie było od odoru mułu, ponieważ nie docierały tutaj powiewy bryzy. Na dnie kanału tkwiły najróżniejsze śmieci: kółko dziecinnego wózeczka, dziurawe wiadro, kalosz. Wielki szczur przemknął szybko i wskoczył do otwartego ścieku. W starszych budynkach ludzie nadal kładą na klapie sedesu ciężki kamień, by nie umożliwić szczurom przedostanie się do domu". W "Martwej lagunie" Michaela Dibdina Wenecja jest pokazana z punktu widzenia mieszkańca, nie turysty. Czytelnik wraz z Aureliem Zenem będzie wędrował po ciasnych krętych uliczkach spowitych zdradzieckimi obłokami mgły, potykał się o wystające rury, podróżował tramwajami wodnymi, wąchał smród z kanałów, marzł w w starych domach, w których popsute ogrzewanie nie daje żadnego ciepła. Daleki to obraz miasta od błyszczącego piękna wycieczkowych folderów. Ale odwiedzi też lokalne trattorie, w których skosztuje pyszne spaghetti z małżami, zapijając ich smak wykwintnym schłodzonym winem, pozna zwyczaje wenecjan i ich gorący temperent. 🥸 Aurelio wraca po latach do rodzinnego domu, by rozwikłać zagadkę zaginięcia zamożnego Amerykanina. Poszukując odpowiedzi, co się z nim stało, sam staje się ofiarą powrotu w rodzinne strony. Budzą się bowiem sekrety z przeszłości, nierozwiązane zagadki przypominają o swojej obecności. "Martwa laguna" jest takim kryminałem w stylu retro, ale nie tylko. Tłem historii są także sytuacja geopolityczna Wenecji lat 90., kryzys demograficzny nękający to miasto zbudowane na martwej lagunie, skłonności separatystyczne lokalnych polityków, korupcja, przestępcze powiązania policji i polityków. Autor w niebanalny sposób ukazał zagubienie bohatera i jego podróż do odkrycia własnej tożsamości. To opowieść wciągająca, nietuzinkowa i klimatyczna. Jeśli szukacie czegoś starszego i innego, ta książka Was pozytywnie zaskoczy. Warto czasem sprawdzić, co się kryje na regałach ze starymi książkami, można spotkać prawdziwe perełki. Takie jak ta. Polecam.
Kabal Michael Dibdin 
Dziwią mnie aż tak niskie oceny tej książki. Owszem, zgodzę się, że jako powieść kryminalna może rozczarować wielbicieli logiki, przejrzystego śledztwa i bardzo racjonalnego rozwiązania. Tu jednak zagadka sensacyjna jest przesunięta na nieco dalszy plan, stając się pretekstem dla pokazania, jak trudno czasem dostrzec prawdę bądź jak łatwo ją spreparować.
Właściwie zahipnotyzował mnie przedziwny klimat tej powieści, oniryczny, mroczny, pełen mglistych podejrzeń i bardzo niepokojących wypadków. W toczącym się śledztwie przybywa pytań zamiast odpowiedzi, mnożą się zgony, a inspektor Aurelio Zen coraz bardziej grzęźnie pośród kłamstw i kłócących się ze sobą teorii. A że wszystko dzieje się we Włoszech, w kraju, gdzie normalne życie toczy się w cieniu sięgającej wszędzie i niezniszczalnej "la piovry", nic dziwnego, że atmosfera osaczenia i zagrożenia staje się namacalna. Tutaj nawet ci, którzy nie działają wbrew prawu, jak sam Watykan, tworzą, zatajają i przeinaczają fakty. I jest dokładnie tak, jak głosi motto książki, słowa Leonarda Sciascii:
"Z drugiej strony wierzę, że cała ta sprawa, dzisiaj tak samo jak wczoraj, związana była ze zmyślonymi grami, z których każda była podwójna, każda fałszywa informacja uznawana za prawdziwą, a prawdziwa za fałszywą: krótko mówiąc, z tym rodzajem przerażającego nonsensu, którego my, Włosi, mieliśmy tak wiele przykładów w ostatnich kilku latach."
Zakończenie jest tyleż śmieszne co smutne i napełnia strachem. Bo jak żyć w świecie, w którym nie ma nic pewnego?
