Cytat dnia
- Wiesz, dlaczego paw tak okropnie krzyczy? - spytała Una. - Bo spojrzał w dół i zobaczył własne nogi. Zapomniał, że je ma, zajęty podziwian...
Najnowsze artykuły
ArtykułyWiosna z książką – kwietniowe premiery, które warto poznać
11
Artykuły"Dom bestii" - jak ofiara zamienia się w kata. Akcja recenzencka do nowej książki Katarzyny Bondy!10
ArtykułyUmrę, jeśli tego nie polubisz - weź udział w konkursie i wygraj wspomnienia influencerki34
ArtykułyDlaczego poziom czytelnictwa w Polsce nie rośnie? Raport Biblioteki Narodowej
168
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2011
1990
1987
1980
1977
Indyjska wiosna Uny Rumer Godden 
"Indyjska wiosna Uny" to poruszającą opowieść o dojrzewaniu, miłości ponad podziałami i bezlitosnej rzeczywistości Indii lat 60-70 XX wieku.
Główna bohaterka, Una, zostaje nagle wyrwana ze swojego dotychczasowego życia w Anglii i przeniesiona do Indii, gdzie jej ojciec pełni ważną funkcję. Wraz z młodszą siostrą Halcyon trafia do rzeczywistości pełnej kolorów, zapachów i tajemnic, ale też pełnej zasad, które krępują i ranią.
W nowym domu Una czuje się zagubiona i samotna. Jej ojciec jest ponownie zakochany, a przyjazd córek został zorganizowany jako fasada dla jego nowego romansu. Una widzi w nim zmiany. Czuje, że nie jest tym, za kogo go uważała, a otaczający ją świat dorosłych pełen jest hipokryzji i sekretów. W tym wszystkim pojawia się Ravi – młody, wrażliwy Hindus, poeta, ogrodnik. Ich znajomość zaczyna się od przyjaźni, ale z czasem przeradza w uczucie, które staje się dla Uny pierwszą prawdziwą miłością. Miłością trudną, zakazaną, niosącą ryzyko, ale i nadzieję.
To powieść o dojrzewaniu, o walce między sercem a tym, czego oczekuje świat. O odwadze bycia sobą, nawet gdy wszystko sprzysięga się przeciwko. Rumer Godden pokazuje piękno Indii, ale i jego mroczne strony – podziały, które dzielą ludzi bardziej niż oceany.
Polecam
Inspektorze, na pomoc! Rumer Godden 
Książka opublikowana w 1958 roku; ja przeczytałam polskie wydanie z 1969. Pod nieobecność ojca, botanika i podróżnika, rodzina Greyów - matka i pięcioro dzieci - wybiera się na wakacje we Francji. Niestety, gdy docierają na miejsce, okazuje się, że matka jest ciężko chora i musi poddać się leczeniu w lokalnym szpitalu. Dzieci pozostają praktycznie bez opieki. Personel hotelu "Les Oeillets" traktuje je jak uciążliwość, odrobinę życzliwości okazują im jedynie kucharz, nastoletni posługacz i tajemniczy, elegancki Eliot, który pomieszkuje w hotelu i romansuje z jego właścicielką, panną Zizi. Narratorka, trzynastoletnia Cecil, uważnie obserwuje skomplikowaną sieć emocji, intryg i zależności, łączących dorosłych przebywających w hotelu. Miłość, zazdrość i inne okoliczności doprowadzają w końcu do dramatycznych wydarzeń...
Powieść dobrze się czyta. Mam problem jedynie z polskim tłumaczeniem tytułu. Rozumiem, że "Renklodowe lato" pewnie nie brzmiało dla wydawcy dość zachęcająco, ale tytułowy inspektor pojawia się dopiero w siedemnastym rozdziale, nie jest proszony o pomoc i tejże pomocy nikomu nie udziela.
