Najnowsze artykuły
ArtykułyCzytamy w weekend. 27 marca 2026
LubimyCzytać381
ArtykułyPrzeczytaj fragment książki „Zbrodnia w rezydencji“
LubimyCzytać1
ArtykułyTylko że życie nie zna słowa „kiedyś”. Życie zna tylko „teraz” - Gabriela Gargaś radzi
LubimyCzytać3
ArtykułyJak czytać Harry’ego Hole? Kolejność książek Jo Nesbø i dlaczego warto zacząć dziś
Iza Sadowska11
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Marek Kwapiszewski

Pisze książki: językoznawstwo, nauka o literaturze
Urodzony: 01.02.1946Zmarły: 11.06.2017
dr hab. Marek Jerzy Kwapiszewski - polski literaturoznawca.
Przyszedł na świat w Lublinie, i z tym miastem związany był całe swoje życie.
Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Specjalista z zakresu historii literatury polskiej, ze szczególnym naciskiem na literaturę preromantyczną i romantyczną.
Wieloletni wykładowca na swej macierzystej uczelni.
Członek Polskiej Akademii Nauk (PAN).
Wchodził w skład redakcji periodyku "Pamiętnik literacki".
Zajmował się również zagadnieniem relacji między literaturą a muzyką (muzycznością dzieła literackiego, przekładem intersemiotycznym, ekfrazą).
Prywatnie koneser muzyki klasycznej i operowej oraz miłośnik kina europejskiego.
Wybrane publikacje książkowe: "Lustra historii. Rozprawy i eseje ofiarowane profesor Marii Żmigrodzkiej z okazji pięćdziesięciolecia pracy naukowej" (praca zbiorowa, Wyd. Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 1998),"Późny romantyzm i Ukraina" (Wyd. Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2006),"Od marksizmu dogmatycznego do humanistyki rozumiejącej. Badania nad romantyzmem w IBL PAN w latach 1948-1989" (Wyd. Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2016). http://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=34551&_k=9htk7w
Przyszedł na świat w Lublinie, i z tym miastem związany był całe swoje życie.
Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Specjalista z zakresu historii literatury polskiej, ze szczególnym naciskiem na literaturę preromantyczną i romantyczną.
Wieloletni wykładowca na swej macierzystej uczelni.
Członek Polskiej Akademii Nauk (PAN).
Wchodził w skład redakcji periodyku "Pamiętnik literacki".
Zajmował się również zagadnieniem relacji między literaturą a muzyką (muzycznością dzieła literackiego, przekładem intersemiotycznym, ekfrazą).
Prywatnie koneser muzyki klasycznej i operowej oraz miłośnik kina europejskiego.
Wybrane publikacje książkowe: "Lustra historii. Rozprawy i eseje ofiarowane profesor Marii Żmigrodzkiej z okazji pięćdziesięciolecia pracy naukowej" (praca zbiorowa, Wyd. Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 1998),"Późny romantyzm i Ukraina" (Wyd. Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2006),"Od marksizmu dogmatycznego do humanistyki rozumiejącej. Badania nad romantyzmem w IBL PAN w latach 1948-1989" (Wyd. Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2016). http://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=34551&_k=9htk7w
7,3/10średnia ocena książek autora
5 przeczytało książki autora
3 chce przeczytać książki autora
0fanów autora
Zostań fanem autoraKsiążki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
Od marksizmu dogmatycznego do humanistyki rozumiejącej. Badania nad romantyzmem w IBL PAN w latach 1948-1989
Marek Kwapiszewski
7,5 z 2 ocen
2 czytelników 0 opinii
2016
Późny romantyzm i Ukraina. Z dziejów motywu i życia literackiego
Marek Kwapiszewski
7,0 z 1 ocen
6 czytelników 1 opinia
2006
Najnowsze opinie o książkach autora
Późny romantyzm i Ukraina. Z dziejów motywu i życia literackiego Marek Kwapiszewski 
7,0

Bardzo dobra praca poświęcona obecności Ukrainy w schyłkowym okresie polskiego romantyzmu. Nie Zaleski, nie Goszczyński, nie Malczewski, ale zapomniani już chyba dziś Michał Czajkowski czy Zenon Fisz. Autor bardzo fachowo podszedł do zagadnienia i poddał analizie różne literackie obrazy Ukrainy rozumianej czy to w perspektywie arkadyjskiej, czy to kozackiej, czy hajdamackiej. Ukształtowany w latach dwudziestych XIX w. topos Ukrainy jako szczególnego dla Polaków miejsca został w kolejnych dekadach przetworzony oraz wykorzystany politycznie, choćby w "Wernyhorze" Czajkowskiego. Właśnie tej powieści (i tej postaci) Kwapiszewski poświęcił najwięcej miejsca. Jest zupełnie zapomniana, a przecież ma swój urok. Choćby z tego względu warto przeczytać tę monografię. Na pewno nie jest to studium wyczerpujące, ale jego niewątpliwym walorem jest przypomnienie kilku zapomnianych już mocno twórców, w swoim czasie cenionych.
Tomasz Babnis





























