Michał Orzechowski

Nie znalazłem danych o wieku autora, ani jego wykształceniu, a sama pisanina wskazuje na butnego, bardzo pewnego siebie, infantylnego, młodego człowieka, słabo wykształconego i operującego bardzo słabym piórem. Lekturę marnych debiutów kończę zwykle w połowie, a tym razem nie wiem dlaczego, dobrnąłem do końca tego bełkotu. Chociaż chyba wiem dlaczego. Bo autor, bardzo surowy w teologii i filozofii, posunął się w swojej paplaninie za daleko, obrażając uczucia religijne wszystkich myślących wyznawców wszelkich religii. Te jego fantasmagorie są po prostu niesmaczne, a ja skupiony na religii judeochrześcijańskiej widzę, że on nie rozumie jej doktryny i dogmatów. Pozostaje tylko wyrazić zdziwienie, że znalazł wydawnictwo zainteresowane jego bredniami. Ku pamięci to Wydawnictwo Nowy Świat.