Paweł M. Mrowiński

Egzekucje jesienią 1943 w Warszawie i reakcja podziemia na nie, co jest głównym tematem książki, to faktycznie wydarzenia spektakularne i traumatyczne, a jednocześnie zapomniane, jak sam autor słusznie zauważa z powodów wydarzeń późniejszych czyli powstania. Autor zaznaczył że chce wyjść z ujęcia "perfomatywnego", choć tak do końca nie wiem co tym chciał wnieść. Na pewno czuć że patrzymy na omawiane wydarzenia jak na swego rodzaju spektakl i wydaje się to faktycznie ciekawe spojrzenie. Najbardziej cenna była dla mnie perspektywa autora który wyszedł z martyrologicznego spojrzenia na ten okres historii, i stara się patrzeć bardziej zdystansowanym okiem na omawiane wydarzenia. Przy okazji są tu bardzo ciekawe tematy poruszane takie jak żądza zemsty Polaków i to jak to się potem miało przekładać na ich działania. Omawia to m.in. na przykładzie powstania warszawskiego (gdzie ocenia że powstańcy co do zasady powstrzymali się "dzikiego" szału masakr na wcześniejszych oprawcach),oraz na procesach powojennych, szczególnie tych którym towarzyszyły publiczne egzekucje. Spokojnie można polecić tą pracę, bardzo dobra. Na koniec o autorze: jest doktorantem na wydziale nauk politycznych UW.