Cytat dnia
Mówiła, że trzeba ze sobą rozmawiać, że telewizja jest oknem na świat, a wolność - najwyższą wartością. Mogłam robić wszystko dopóty, dopóki...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2025
2025
Familia grande Camille Kouchner 
Familia Grande to zbierania ludzi postępowych i wyzwolonych, francuska elita artystów oraz ludzi nauki. Komuna, sztuczny twór, który miał być miejscem bezpiecznym, a stał się piekłem dla dzieci, które w nim dorastały. Rozmowy, zabawa i tłumy nieletnich, którzy pozostawali bez nadzoru. Nie znali granic, nie zostali nauczeni mówienia nie. Bezgranicznie ufali dorosłym, którzy prawili o wolności, choć bezmieli jak niewolnicy własnej idei.
„Familia Grande” to książka, która dla Camille Kouchner stała się próbą rozliczenia z przeszłością, zawalczenia o przestrzeń dla własnych doświadczeń oraz uczuć. Oddaniem głosu sobie i bratu, ofiarom przemocy. Wstrząsnęła opinią publiczną we Francji, bo obnarzyła prawdę o elicie kraju. Ludziach, których znano i szanowno, a którzy okazali się zepsuci, dalecy od głoszonych przez siebie idei.
„Od tamtego dnia za każdym razem, gdy nadchodzi spokój, ja czekam na dramat. Wydarzy się gdzieś, wkrótce. Dramat, który w mgnieniu oka, w ułamku sekundy, na zawsze zmieni rzeczywistość. Dramat, który o nic cię nie pyta i niczego nie wyjaśnia. Dramat, do którego musisz przywyknąć, bo nie masz na niego wpływu. Dramat utraconego oddechu, życia, które na zawsze się zmienia, uciszonego śmiechu, poronionego szczęścia.”
Znacie to uczucie, gdy czytacie dobrą książkę, ale jednocześnie czujecie nieustanny niepokój, bo oblepiają Was zbyt gęste emocje? Widzicie jak młode osoby czują presję przesuwania granic cielesnych, bo dorośli chcą, by spełniali ich wizję wyzwolenia. Obserwujecie jak najmilszy dorosły, inteligentny człowiek, którego wszyscy lubią i szanują, okazuje się być bestią, jaka wykorzystuje swojego pasierba. Stajecie się świadkami jak dziewczynka, nastolatka, dorosła kobieta zmuszona jest do milczenia, bo nie wie, że ma prawo do własnych emocji oraz głosu. W ciszy przyglądacie się jak chłopiec, nastolatek, dorosły pogrąża się w cierpieniu, w poczuciu krzywdy, którą odrzuca od siebie. Słyszycie jak ofiary zyskują głos, a głos ich zostaje zdeptany, zagłuszony. Zostajecie światkami tego jak dorośli zawodzą na każdym etapie ich życia, a spojrzenia, reakcje, słowa nie są tym, czego od nich oczekujemy.
Była to trudna lektura, wstrząsająca i dusząca. Momentami zbyt ciężka, bym mogła oddychać swobodnie. Pięknie napisana. A przede wszystkim niesamowicie ważna.
przekł. Magdalena Kamińska-Maurugeon
Familia grande Camille Kouchner
Ryba psuje się od głowy. Jeżeli jej szybko nie usuniemy, smród zainfekuje najbliższe otoczenie i niełatwo będzie go usunąć. Za Camille Kouchner ciągnął się kilkadziesiąt lat. Tutaj głową byli wykształceni, znani, lubiani, poważani dorośli, którzy stworzyli sobie rodzinną komunę, gdzie dzieci pozostawione same sobie miotają się wołając o atencję najbliższych. Wychowane w patchworkowej rodzinie bez zasad było świetną pożywką dla ukrycia molestowania brata bliźniaka Camille. Dopuszcza się go ojczym dzieci, osoba która jako jedyna wykazywała zainteresowanie dziećmi (niestety).
Camille została zobowiązana przez brata do nieujawniania tajemnicy. To zniszczyło jej młodzieńcze lata. Dzieci chroniły dorosłych kosztem własnej traumy. To niestety częste.
Wyznana poprzez tą autobiografię prawda otworzyła oczy francuskich elit.
Patrząc na zdjęcie zamieszczone na obwolucie książki widzę osobę smutną, zamyśloną i mam nieodparte wrażenie, że zaciska zęby, a jej oczy mówią, że nigdy nie zapomni.
Familia grande? Rodzinna granda.
