Maciej Dynieski

Książka opowiada o astrofizyku po trzydziestce Piotrze Nateckim, który pragnie zdobyć tytuł profesora. Jego ostatnie dni są dość trudne. Dowiaduje się, że jego promotor, ceniony profesor, popełnił samobójstwo, a on jest podejrzany o przyczynienie się do jego śmierci. Jak potoczą się losy człowieka, który chce zmieniać świat na lepsze, ale społeczeństwo go odrzuca? Dlaczego? Bo żyje i myśli inaczej, szerzej niż inni? Nie jest duszą towarzystwa? Czy uda mu się zrozumieć sen o ostatnim człowieku na Ziemi? . Miłość do drugiego człowieka jest czymś wyjątkowym, często kartą przetargową? Jak postąpi Natecki kiedy przyjdzie mu wybierać pomiędzy życiem kobiety, którą kocha, a porzuceniem swoich badań i ambicji. . "Ewidentnie miłość to najsilniejsza muza i wena, która motywuje człowieka do rozwoju." . Książka Macieja Dynieskiego jest krótka, ale zawiera wiele pytań i przesłań skłaniających do poważnych przemyśleń. Postać Piotra Nateckiego jest idealnym przykładem introwetyka. Osoby cichej, która najlepiej czuje się zdala od innych, żyjącej na uboczu. Przez to jest mniej wartościowej? Gorszej? . Fabuła książki jest ciekawa i zwraca uwagę na to, co się dzieje i może stać się w przyszłości przez ludzi. Jakie wartości są obecnie ważne dla człowieka. Polecam tę książkę jako refleksyjny przerywnik między podobnymi do siebie książkami jakie czytacie. . "Inteligentny człowiek jest obecnemu społeczeństwu do niczego niepotrzebny, jest wręcz niechciany." Brzmi okropnie? W dobie ogromnego postępu technologicznego i wszelakich nowinek tak naprawdę niepotrzebnych nam często do szczęścia, chyba powoli zatracamy całą istotę...