Dorothea Benton Frank

"Oto kilka rzeczy,które chciałabym ci powiedzieć.Że jest sporo spraw,o które trzeba walczyć.I,że w rezultacie,nawet jeśli podjęcie ryzyka śmiertelnie cię przeraża,życie postawi ryzyko na twojej drodze w tak pięknym przebraniu,że je podejmiesz,choc nie będziesz miała pojęcia,dokąd właściwie masz iść.Najpierw prostujesz się,potem stawiasz pierwszy krok.Trzeba żyć własnym życiem,nie życiem innych."-To słowa bohaterki książki,a jednocześnie narratorki,Anny.I bardzo dobrze obrazują to o czym opowiada ta książka. Anna to trzydziestokilkulatka,rozwódka z dorastającą córką.Pewnego dnia Anna dochodzi do wniosku,że najwyższy już czas usamodzielnić się,przestać mieszkać z ojcem,zmienić coś w swoim życiu.Najpierw kupuje dom,później zmienia pracę.Podjęcie ryzyka śmiertelnie ja przeraża,ale Anna wie,że kiedyś w końcu musi stanąć na własnych nogach.Że nie może wiecznie oglądać się na innych.Nowy dom,praca na własny rachunek,nowe znajomości,jakiś romans...A kiedy wszystko wydaje się być na własnym miejscu ,jak diabeł z pudełka w jej życie wkracza osoba z przeszłości,która to poukładane życie Anny może zniszczyć... Romans to to nie jest,raczej powieść obyczajowa.Książka porusza różne,nieraz niełatwe sprawy.Gwałt na randce,homoseksualizm,nietolerancję... Bardzo ciekawie zarysowane sa postaci.Wścibskie sąsiadki,skandalizująca przyjaciółka,ex mąż homoseksualista,zaborczy ojciec,koszmarna ex teściowa...Każda z tych osób jest dobrze nakreślona,każda wzbudza emocje. Troche mi przeszkadzało to,że Jim,jako homoseksualista przedstawiony został nieco sztampowo.Według autorki gej oznacza człowieka znającego się na modzie kobiecej,wystroju wnętrz itp,przynajmniej takie odniosłam wrażenie.Jakby był nie do końca mężczyzną. W ogóle męscy bohaterowie nie są przedstawieni z najlepszej strony.Ojciec Anny to człowiek ponury i zaborczy.Jim to typowy gej,nie prawdziwy mężczyzna.Owszem,jest dobrym przyjacielem,świetnym ojcem,ale widać w nim pewną obcość.Wiadomo,że potrafi kochać,widać przejawy tych uczuć w stosunku do przybranej córki i partnera,kocha Annę,ale jak siostrę,nie kobietę.Arthur jest pokazany jako wredny facet,niepotrafiący stworzyć prawdziwego związku,trochę taki Piotruś Pan.Wywołuje mieszane uczucia.I wreszcie Evereth,biologiczny ojciec Emily,ex gwałciciel,który nagle zapragnął poczuć się ojcem... Anna pokazuje,że rodzina to nie tylko kwestia wspólnych genów.To również ci,których z jakichś powodów kochamy.To nie tylko ojciec,córka czy ex mąż.To również wścibskie staruszki mieszkające po sąsiedzku,przyjaciele i znajomi,wspólpracownicy,z którymi można nawiązać bliski kontakt,zaprzyjaźnić się.To osoby,które mimo,iż nas zawiodły dostają kolejną szansę... Pierwszoosobowa narracja nie należy do moich ulubionych,ale tutaj się sprawdziła.Pozwala na wgląd w uczucia bohaterów. Sama książka była wyzwaniem.Mniej więcej do 150 strony strasznie mi się dłużyła,ale później nabrała rozpędu.Może nie nazwę ja ulubioną,ale zdecydowanie warto było ją przeczytać