Krystyna Wigura

Hmm...to naprawdę niesamowite, że miałam możliwośc przeczytac taką książkę. Taką, czyli prawdziwie prawdziwą (jakkolwiek to brzmi). W jednej sekundzie zauważyłam ją w szkolnej bibliotece, tylko dzięki temu, że leżała niechlujnie na innych książkach. Wszystkie w równiutkim rzędzie, tylko nie ta. Ani nie tytuł, ani nie okładka zaintrygowała mnie w pierwszej chwili, lecz jej położenie, które rzucało się w oczy, dosłownie tak, jakby chciała zwrócic na siebie uwagę, jakby krzyczała: "hej, tutaj jestem, to mnie chcesz przeczytac!" No i proszę, "Długa lekcja" nie musiała długo na mnie czekac :) II wojna światowa. Dziennikarka. Jej zmagania podczas wojny. Jej przemyślenia. Życie w czasach wojny, mechanizmy nią rządzące, polityczne układy... Jeśli ktoś z Was, drodzy Czytelnicy, ma dostęp do "Długiej lekcji", bez wahania sięgnijcie po nią. Jest to ważny pamiętnik, wydany w 1974 roku - w pełni wiarygodna pozycja.