Argymir Iwicki

Relacja z żoną uświadomiła mi, że nie słucham siebie. Nie patrzę na moje talenty. Zadowalam się bylejakością. A prawdziwa siła tkwiła we mni...

Relacja z żoną uświadomiła mi, że nie słucham siebie. Nie patrzę na moje talenty. Zadowalam się bylejakością. A prawdziwa siła tkwiła we mnie. Gdyby mnie nie wyrzuciła ostatecznie z domu, ciągle tkwiłbym w tej bylejakości. Żyłbym na pół gwizdka. Marnowałbym swój potencjał. Wypędzenie i rozwód dało mi kopa. W końcu odważyłem się iść w stronę mojej mocy.

Ojciec nie okazywał mi cierpliwości, nie tłumaczył, a nawet jeśli coś pokazał, to myślał, że wszystko załapię za pierwszym razem. A ja nie z...

Ojciec nie okazywał mi cierpliwości, nie tłumaczył, a nawet jeśli coś pokazał, to myślał, że wszystko załapię za pierwszym razem. A ja nie załapywałem. Doszło do tego, że bałem się postawić na ziemi wiadro z pomidorami, bo nie wiedziałem, czy nie powinienem tego zrobić kilka centymetrów w drugą stronę. Ojciec nie zostawiał mi pola, bym sam dochodził do własnych rozwiązań. Dziecko jest ciekawe świata i szuka własnych schematów postępowania. Nie miałem prawa do własnej drogi, bo droga ojca była najsłuszniejsza – i co najgorsze – jedyna. Nie dostałem prawa do błędu – najlepszego nauczyciela. Tata zagarnął całą przestrzeń wokół mnie.