Stacja

Książki Jakuba Szamałka różnią się kierunkiem patrzenia. W jednych patrzymy wstecz, ku starożytności, w innych w ekran komputera, a w jeszcze innych w kosmos. Łączy je to, że w każdej patrzymy przede wszystkim w drugiego człowieka. To on jest źródłem tajemnicy, problemów, napięć, przeciwności, przygód i niebezpieczeństw. Nie inaczej jest w „Stacji”. Tak naprawdę mamy tu do czynienia ze starym i dobrze wszystkim znanym motywem bezludnej wyspy albo innej zamkniętej przestrzeni, w której wąskie grono ludzi zdane jest tylko na siebie. Zagadka to tylko pretekst, aby ukazać napięcia, dynamikę grupy, wzajemne tarcia, animozje i przeszłość. Zazwyczaj jest to trup, gdyż motyw „zapewne zastanawiacie się, dlaczego was tu zebrałem” najczęściej przewija się w kryminałach, ale za gwóźdź, na którym wisi fabuła, może posłużyć właściwie dowolne nietypowe zdarzenie, wytrącające akcję z utartych kolein. W tym przypadku jest to rutynowa wymiana amerykańskiej załogi na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz zupełnie już nierutynowy tajemniczy wyciek amoniaku.

W ten mały, wiszący nad naszymi głowami, a nabrzmiały konfliktem światek dostaje się troje astronautów przybyłych do ISS na pokładzie „Dragona”, w tym nowa dowódczyni misji Lucy Poplaski. Już od pierwszego dnia musi mierzyć się z tarciami wśród amerykańsko-rosyjskiej załogi oraz z zewnętrznym zagrożeniem w postaci rozbłysku słonecznego, który zapoczątkowuje serię fatalnych zdarzeń. Atmosfera wzajemnych podejrzeń, oskarżeń, animozje wynikłe z dawno, zdawałoby się, minionej przeszłości oraz ze spraw skrzętnie zamiecionych pod dywan, a także wisząca nad tym wszystkim napięta atmosfera międzynarodowa (jest rok 2021 i Rosjanie zbierają już siły do ataku na Ukrainę) i wielka polityka składają się na nieustające poczucie zagrożenia i braku zaufania. Wspaniale poprowadzona fabuła trzyma w niepewności prawie do ostatnich stron książki, bohaterowie wydają się zbudowani z krwi i kości, choć należy odnotować, że nawet w tak szczupłym gronie występują postacie pierwszo- i drugoplanowe, przez co im dalszy plan, tym ich rysy są grubiej, mniej skrzętnie naszkicowane.

Wielką zaletą książki jest gruntowne przygotowanie autora. Mnie, jako laikowi, wydaje się, że Jakub Szamałek świetnie odrobił pracę domową, dzięki czemu nie serwuje nam ogólników, przypudrowanej czy wykreowanej przez science fiction wizji kosmosu, ale szarą codzienność naukowców na ISS, odmalowaną tak udatnie, że nietrudno ją sobie wyobrazić; być może specjaliści znajdą coś, do czego mogliby się przyczepić, ja natrafiłem tylko na jakiś nieistotny drobiazg, który zresztą wcale nie musi być błędem. Drugim plusem jest rozstrzygnięcie całej zagadki, napięcia wzbierającego przez wszystkie stronice książki – ale ćśś, nie zdradzam nic więcej.

Podsumowując, mamy tu świetnie napisany, trzymający w napięciu całkowicie ziemski sensacyjny kryminał w kosmicznej oprawie. Bez niedociągnięć – stąd moja ocena.

Książki Jakuba Szamałka różnią się kierunkiem patrzenia. W jednych patrzymy wstecz, ku starożytności, w innych w ekran komputera, a w jeszcze innych w kosmos. Łączy je to, że w każdej patrzymy przede wszystkim w drugiego człowieka. To on jest źródłem tajemnicy, problemów, napięć, przeciwności, przygód i niebezpieczeństw. Nie inaczej jest w „Stacji”. Tak naprawdę mamy tu do...

Książka niestety mnie nie zachwyciła. Nic specjalnego. Momentami była wciągająca, że chciałam słuchać dłużej, ale w większości czasu bez zachwytów. Plus za dobrze zrealizowany audiobook, przyjemnie się słuchało.

Książka niestety mnie nie zachwyciła. Nic specjalnego. Momentami była wciągająca, że chciałam słuchać dłużej, ale w większości czasu bez zachwytów. Plus za dobrze zrealizowany audiobook, przyjemnie się słuchało.

Nie lubię science fiction, ale autora lubię. Więc przeczytałem to czytadło. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, dwie ekipy rosyjska i amerykańska. Po stronie amerykańskiej dochodzi do wycieku amoniaku. Sytuacja robi się konfliktowa, Rosjanom to na rękę, gdyż chcą się wycofać ze współpracy w kosmosie. Amerykańska dowódczyni tego lotu robi wszystko, aby zażegnać konfliktom na Ziemi.

Nie lubię science fiction, ale autora lubię. Więc przeczytałem to czytadło. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, dwie ekipy rosyjska i amerykańska. Po stronie amerykańskiej dochodzi do wycieku amoniaku. Sytuacja robi się konfliktowa, Rosjanom to na rękę, gdyż chcą się wycofać ze współpracy w kosmosie. Amerykańska dowódczyni tego lotu robi wszystko, aby zażegnać konfliktom na Ziemi.

Bardzo dobra książka. Wciągnęła mnie dopiero po czasie, ale warto było uzbroić się w cierpliwość.

Bardzo dobra książka. Wciągnęła mnie dopiero po czasie, ale warto było uzbroić się w cierpliwość.

Myślałem, że to będzie lekka książka, tymczasem dostałem dobrym thriller. Postaci dobrze wykreowane i bardzo podoba mi się język autora. Polecam

Myślałem, że to będzie lekka książka, tymczasem dostałem dobrym thriller. Postaci dobrze wykreowane i bardzo podoba mi się język autora. Polecam

Był ok, ale nie odczułam że był to kryminał. Zgubiłam gdzieś po drodze kluczowy wątek albo jednak nie był tak kluczowy, bo plany polityczne i poboczna fabuła, zajęła zbyt dużo miejsca.

Był ok, ale nie odczułam że był to kryminał. Zgubiłam gdzieś po drodze kluczowy wątek albo jednak nie był tak kluczowy, bo plany polityczne i poboczna fabuła, zajęła zbyt dużo miejsca.

O, jakież to było niedobre. Fatalnie napisana, fatalne postaci, epatująca ideologią. Obrzydliwa książka.

O, jakież to było niedobre. Fatalnie napisana, fatalne postaci, epatująca ideologią. Obrzydliwa książka.

Będąc na bieżąco z niedawnymi wydarzeniami w kosmosie, zechciałem sięgnąć coś o zbliżonej tematyce, nie miałem dużych oczekiwań, ale w rezultacie zostałem wystrzelony w kosmos.

Akcja prowadzona wartko i angażująco, dawno tak się nie zżyłem z bohaterami, co rusz kibicując powodzeniu wykonywanej misji.

Jako alergik na Sci-fi obawiałem się zawiłych treści i pojęć, lecz wszystko dostałem rozłożone na czynniki pierwsze logicznie i przystępnie w taki sposób, że od teraz inaczej będę spoglądał w gwiazdy.

Niemniej wkurza niemiłosiernie, że na tle ostatnich wydarzeń jedyne co potrafili nam wyeksponować to jedzenie pierogów.

Będąc na bieżąco z niedawnymi wydarzeniami w kosmosie, zechciałem sięgnąć coś o zbliżonej tematyce, nie miałem dużych oczekiwań, ale w rezultacie zostałem wystrzelony w kosmos.

Akcja prowadzona wartko i angażująco, dawno tak się nie zżyłem z bohaterami, co rusz kibicując powodzeniu wykonywanej misji.

Jako alergik na Sci-fi obawiałem się zawiłych treści i pojęć, lecz...

Super historia! Tak mnie wciągnęła, że nie mogłam przestać słuchać, aż sprzątać mi się chciało byle by w tle leciało.

Super historia! Tak mnie wciągnęła, że nie mogłam przestać słuchać, aż sprzątać mi się chciało byle by w tle leciało.

Stacja Jakuba Szamałka czyli kryminał/thriller rozgrywający się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Miejsce w którym dzieje się akcja było właśnie tym co mnie najbardziej skusiło do tej książki.

Lucy Poplasky kolejny raz leci na ISS. Napięcia między Ameryką, a Rosją zaczynają eskalować. Rosja nie jest już zainteresowana współpracą w kwestiach kosmicznych. Na ISS, czyli na bardzo ciasnej przestrzeni napięcie gęstnieje jeszcze bardziej. Czy rosjanie planują sabotaż? Co robili podczas rozbłysku słonecznego? Jakie tajemnice odnajdzie, na ziemi, mąż Lucy? Jaką dywersję można zrobić podczas spaceru kosmicznego?

Kolejna przesłuchana. To moje drugie podejście do tej książki. Nie pamiętam czemu poprzednio się odbiłem, ale tym razem udało mi się skończyć i nie żałuje.

Interesuje się kosmosem, a przez to i ISS siłą rzeczy. Ciekawie było poczytać o tajemnicach, kłótniach i dywersjach na stacji „przelatującej” 400 kilometrów nad nami.

Książka była bardzo szybka. Nie musieliśmy długo czekać na pierwszy kryzys, a konflikt powstał w moment później.

Liczyłem trochę na więcej emocji, w końcu celowanie z broni na ISS albo „kryzys” podczas spaceru kosmicznego, to momentu gdy napięcie powinno sięgać zenitu, jednak tego nie czułem, słuchałem i ciekawiło mnie co się wydarzy dalej i jakie będzie rozwiązanie ale bez ciśnienia.

I to już kolejna książka którą słucham i nie czuje tych emocji, ale na swoje usprawiedliwienie powiem, że słucham teraz również Kolonie Max’a Kidruka i tam jest już zupełnie inaczej. Nie będę w recenzji jednej książki mówił o drugiej, ale tam bohaterowie mnie denerwują, stresują i ogólnie jest więcej emocji. To tak na moje usprawiedliwienie.

Tu jedynym bohaterem który mnie denerwował był mąż Lucy, który był po prostu strasznie rozlazły i płaczliwy co źle się słuchało, ale rozumiem jego charakter i historię. Ogólnie bohaterowie nie wydają mi się specjalnie wyraźni, nie przywiązałem się do nich, są dość prosto zbudowani.

Historia jakoś nieprawdopodobnie nie wciąga, ale słucha się jej przyjemnie i myślę że najwięcej zyskuje na tym, że dzieje się na ISS. To tło robi dużą robotę. Czy było by to możliwe? Częściowo pewnie tak, już się zdarzało, że rosjanie coś odwalali na ISS, poza tym już wiemy, że zrezygnują z tej stacji do 2028r.

Nie powala, jest fajne, warto przeczytać głównie dla miejsca w jakim się dzieje.

Stacja Jakuba Szamałka czyli kryminał/thriller rozgrywający się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Miejsce w którym dzieje się akcja było właśnie tym co mnie najbardziej skusiło do tej książki.

Lucy Poplasky kolejny raz leci na ISS. Napięcia między Ameryką, a Rosją zaczynają eskalować. Rosja nie jest już zainteresowana współpracą w kwestiach kosmicznych. Na ISS, czyli...