Miłość niejedną ma minę

Książka opowiada o Juliannie, która nie czuje się kochana przez rodziców. Jej rodzice rozwodzą się, Julianna w tej sytuacji się gubi. Gdy mama zabiera ją do restauracji gdzie ma się odbyć rozwód zauważa swojego tatę z jakaś kobietą. Okazuje się, że to nowa żona jej taty. Obok mamy siedzi jakiś mężczyzna, jest to jej nowy mąż. Juliannie ta sytuacja się nie podoba i postanawia przeprowadzić się do swojej cioci Marietty. Czy będzie jej tam lepiej?
Czy będzie tęskniła za rodzicami?
Na te pytania odpowiedź znajdziecie w tej książce.
Ta książka nawet mi się podobała. Jednak brakowało mi czegoś w niej.

Książka opowiada o Juliannie, która nie czuje się kochana przez rodziców. Jej rodzice rozwodzą się, Julianna w tej sytuacji się gubi. Gdy mama zabiera ją do restauracji gdzie ma się odbyć rozwód zauważa swojego tatę z jakaś kobietą. Okazuje się, że to nowa żona jej taty. Obok mamy siedzi jakiś mężczyzna, jest to jej nowy mąż. Juliannie ta sytuacja się nie podoba i...

"...zamiast zwyczajowego "trzymaj się" powinno się raczej mówić, przynajmniej od czasu do czasu "rozleć się na kawałki"." - to mój ulubiony fragment nowej powieści Agnieszki Tyszki "Miłość niejedną ma minę.
To takie prawdziwe! Czasem trzeba żeby coś się posypało, by człowiek mógł docenić to, co już posiada, za co powinien być wdzięczny. Julianna, to młoda dziewczyna, która właśnie dotarła do zakrętu w swoim życiu. I nie mówię tu o jakimś delikatnym skręcie, tylko złapaniu prostopadłego zakrętu w pełnym rozpędzie. Rodzice się rozwodzą, na horyzoncie pokazują się nowi partnerzy, nowa rodzina. Co powinna w takie sytuacji zrobić dziewczyna w jej wieku - córka doskonałej Izabeli-Anny redaktorki "Życia dla siebie"? Julian jest w rozsypce, z której wyciągnąć ją może tylko przyjaciółka Balbina i ciotka Marietta. Dzięki nim poznaje magię miłości od pierwszego wejrzenia, opieki nad skrzywdzonymi i płynącego czasu.
Powieść napisana jest prostym językiem, który dotrze na pewno do wszystkich dziewcząt. Ciekawym urozmaiceniem są przedstawiane przez Juliannę dzienniki opisujące sytuacje dotyczącej bezpośrednio jej jak i świata, który ją otacza. Dziewczyna jako miłośniczka przyrody i obrończyni gatunków zaginionych w każdym przygotowanym wpisie w dzienniku przedstawia nam jeden z nich. Miło jest poznać postać, która potrafi zrozumieć życie, to że nie zawsze toczy się ono tak jakbyśmy sobie tego życzyli, ale wystarczy tylko troszkę dobrych chęci i wszystko powoli zmierza w prawidłowym kierunku.
Agnieszka Tyszka stworzyła powieść bardzo naturalną i doskonale opisująca życie nastolatki, której świat z dnia na dzień zmienia się nie do poznania. Podoba mi się fakt, że postać, którą stworzyła autorka ma silny charakter i ludzi, na których zawsze może polegać. Poza tym wątki babci Heni i historii rodzinnej Julianny też są fajne. Jeden niezwykle krzepiący i sprawiający, że człowiekowi cieplej na sercu, drugi uczący wiele o życiu i tym jak kręte są jego ścieżki. Myślę, że nastoletnie czytelniczki nie zawiodą się na tej historii i dlatego serdecznie ją polecam.

"...zamiast zwyczajowego "trzymaj się" powinno się raczej mówić, przynajmniej od czasu do czasu "rozleć się na kawałki"." - to mój ulubiony fragment nowej powieści Agnieszki Tyszki "Miłość niejedną ma minę.
To takie prawdziwe! Czasem trzeba żeby coś się posypało, by człowiek mógł docenić to, co już posiada, za co powinien być wdzięczny. Julianna, to młoda dziewczyna, która...

Uwielbiam to!

Uwielbiam to!

Julianna ma piętnaście lat i konkretne marzenia: chce ratować ginące gatunki i zwiedzić Barcelonę. Dziewczynka bardzo nie lubi swojego imienia, choć nie zdaje sobie sprawy, że wiąże się ono z przeszłością jej rodziny, o której ani ona ani jej mama nie mają pojęcia. Jak każda nastolatka ma swoje pasje, ciekawe życie szkolne (zwłaszcza lekcje polskiego),"księżniczkowe" koleżanki w klasie i przyjaciółkę Balbinę. Jednak jak domek z kart jej rzeczywistość nagle runie weryfikując jej codzienność i plany, bowiem rodzice przygotowali niespodziankę - rozwód. Na dodatek mają już nowych partnerów...

Książka jest doskonałym materiałem dla nastolatek stojących w obliczu rozwodu rodziców. Autorka doskonale odzwierciedliła uczucia Julianny, jej stosunek do nowej sytuacji i pokazała czym ratuje się dziewczyna, by móc na spokojnie to sobie poukładać.
Od trudnego tematu skutecznie odciąga jej myśli babcia Balbiny - osiemdziesięcioletnia Henia i jej szalone pomysły oraz sny o dziewczynce w sukience ze ścinków.
Niewielkich rozmiarów lektura a dostarcza wielu mądrych rad, pokazuje różne aspekty miłości, sprawia że zaczynamy wierzyć w zbiegi okoliczności albo nutkę magii w naszym życiu. Niby książka dla nastolatek ale ja swojego czasu nie żałuję i polecam również dorosłym.

Julianna ma piętnaście lat i konkretne marzenia: chce ratować ginące gatunki i zwiedzić Barcelonę. Dziewczynka bardzo nie lubi swojego imienia, choć nie zdaje sobie sprawy, że wiąże się ono z przeszłością jej rodziny, o której ani ona ani jej mama nie mają pojęcia. Jak każda nastolatka ma swoje pasje, ciekawe życie szkolne (zwłaszcza lekcje polskiego),"księżniczkowe"...

Gorąco polecam :)

Gorąco polecam :)

Niezła,choć może trochę płytka.Główna bohaterka trochę mnie denerwowała,bo uciekała zamiast rozmawiać,ale w końcu w trudnych sytuacjach każdy reaguje inaczej.Mogłaby mieć więcej wątków i akcji.
Książka nie do końca lekka,bo zmusza do refleksji.
Zależy od upodobań-dla mniej wymagających.

Niezła,choć może trochę płytka.Główna bohaterka trochę mnie denerwowała,bo uciekała zamiast rozmawiać,ale w końcu w trudnych sytuacjach każdy reaguje inaczej.Mogłaby mieć więcej wątków i akcji.
Książka nie do końca lekka,bo zmusza do refleksji.
Zależy od upodobań-dla mniej wymagających.

Bardzo fajna książka, ciekawa i wciągająca. Jest zdecydowanie inna niż wszystkie, ponieważ nie wszystkie sprawy kończą się happy endem.

Bardzo fajna książka, ciekawa i wciągająca. Jest zdecydowanie inna niż wszystkie, ponieważ nie wszystkie sprawy kończą się happy endem.

może być

może być

Pierwsza moja książka tej autorki.
Bardzo, bardzo fajna i przyjemna do czytania.
Oczywiście po skończeniu sięgnęłam po inne książki pani Agnieszki Tyszki ^^

Pierwsza moja książka tej autorki.
Bardzo, bardzo fajna i przyjemna do czytania.
Oczywiście po skończeniu sięgnęłam po inne książki pani Agnieszki Tyszki ^^

Bardzo miło się ją czytało. Taka na chwilę relaksu, odcięcia się od dnia codziennego.

Bardzo miło się ją czytało. Taka na chwilę relaksu, odcięcia się od dnia codziennego.