Naszyjnik

Name: Naszyjnik
Rating: 5,6 (28 reviews)
Author: Cheryl Jarvis
ISBN: 9788324713967

5,6 / 10

Wydawnictwo: Świat Książki literatura piękna

256 str.

Kategoria:: literatura piękna
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Necklace : thirteen women and the experiment that transformed their lives
Data wydania:: 2009-07-01
Data 1. wyd. pol.:: 2009-07-01
Liczba stron:: 256
Czas czytania: 4 godz. 16 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788324713967
Tłumacz:: Xenia Wiśniewska

Historia wielkiej przyjaźni z brylantami w tle...

Trzynaście kobiet połączyło wspólne marzenie. Stworzyły wyjątkową grupę i razem popełniły to szaleństwo - kupiły kosztowny brylantowy naszyjnik. Każda z nich przez miesiąc w roku miała go dla siebie. Szybko przekonały się, że w tym niezwykłym eksperymencie wcale nie chodzi o dzielenie się kolia. Kobiety opowiadają co zmieniło się od chwili kiedy stały się właścicielkami naszyjnika. Otwarcie mówią w swoich małżeństwach, życiu seksualnym, dzieciach, poglądach na otaczający ich świat. Na nowo odnajdują radość, pasje, przyjaźń, nadzieje. Uczą się tolerancji i pokory. Odkrywają, że razem stanowią siłę, która może zmienić świat. Naszyjnik pomógł im zrozumieć czego brakuje w ich życiu, kim chciałyby być i co jeszcze mogą osiągnąć.

Średnia ocen

5,6 / 10

7 opinii 28 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Naszyjnik w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Naszyjnik

Średnia ocen

5,6 / 10

28 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Naszyjnik

5795

5733

senga

24.07.2022

6 / 10

Na półkach:

The true story. To nie romans raczej reportażo-powieść o kobietach które połączonych wspólnym ekskluzywnym naszyjnikiem.

Pokaż mimo to

1212

967

betina360

25.06.2016

6 / 10

Na półkach: , ,

Naszyjnik kosztowal fortune. I zadna nie mogla sobie na niego pozwolic a kazda chciala miec. 13 kobiet polaczylo wspolne marzenie. Stworzyly wyjatkowa grupe i razem kupily ten niezwykle drogi naszyjnik z brylantow. Kazda przez miesiac w roku mogla go miec dla siebie . Ten eksperyment polaczyl je przyjaznia i staly sie innymi osobami. Byly bardziej otwarte i mialy inne poglady na swiat. Na nowo znalazly radosc zycia odkryly swoje pasje . Naszyjnik pomogl im zrozumiec czego im w zyciu brakowalo. Ksiazka niezwykle lekka jednakze bardzo prawdziwa zyciowych rad i sytuacji ktore moze przezyc kazda kobieta.

więcej Pokaż mimo to

537

510

Przeczytanki-Dorota Lińska-Złoch

31.07.2015

7 / 10

Na półkach:

Mimo iż myślałam,że będzie to raczej historia w stylu Danielle Steel, okazało się,że jest to raczej reportaż czy bardziej seria wywiadów. Według mnie można też książkę uznać niejako za poradnik - jak żyć pełnią życia. Oczywiście centralny punkt to tytułowy naszyjnik. O brylantach marzy każda kobieta ale nie każdą na nie stać. Dlatego pewna amerykanka wpadła na pomysł "składki" na brylantowy naszyjnik i po długich próbach zebrała grupę kilkunastu różnych kobiet, które się na to zdecydowały. Utworzyły one grupę, w której każda była współwłaścicielką naszyjnika i posiadała go przez jeden miesiąc. Nie chodziło jednak o zwykłe posiadanie czy bogactwo. One zrobiły z tego eksperyment mający na celu upowszechnienie idei dzielenia się z innymi. Skoro kobiety mogły podzielić się naszyjnikiem z brylantów to czym jeszcze można się podzielić?

więcej Pokaż mimo to

559

506

Dominika Gaweł

16.06.2014

7 / 10

Na półkach:

Wiedziałam, że przyjaźń nie zależy od tego, w jakich warunkach dorastałaś ani do jakiej chodziłaś szkoły, ale czułam inaczej - i to mnie powstrzymywało przed wychodzeniem do ludzi.

Izolacja - w tym byłam naprawdę dobra. Izolowałam się przez całe życie. Łatwiej mi było wziąć pilota, niż wyciągnąć rękę do ludzi. Jednak przychodzi moment, kiedy zaczynasz zdawać sobie sprawę, że na samotności zbudowałaś całe swoje życie. A to nie jest dobre.

Nie da się kogoś poznać, jeśli widuje się go raz w miesiącu. Związki buduje się podczas spotkań w cztery oczy.

więcej Pokaż mimo to

338

150

Sylwia Gaweł

06.06.2014

6 / 10

Na półkach: ,

Ta książka ma bardzo feministyczny przekaz: zjednoczone kobiety są nie do pokonania. Jednocześnie trudno jest mi sobie wyobrazić moją mamę jako członkinię takiej ekipy.

Jestem ciekawa czy grupa Jewelia nadal istnieje, w końcu minęło dziesięć lat. :).

Pokaż mimo to

373

Irbisek

20.07.2012

7 / 10

Na półkach: ,

Książka bardzo ciekawa, opowiadająca prawdziwą historię. Trzynaście kobiet, jeden naszyjnik - mało kto wierzył że to się uda. A jednak... Grupa kobiet nauczyła się dzielić nie tylko naszyjnikiem, ale wszystkim co miały. Każda inna, każda miała własne problemy. Jednak zmieniły nie tylko siebie - zmieniły też swoje otoczenie. Połączył je naszyjnik - a później pokazały, że przyjaźń może pokonać wszystko.

Książkę dobrze się czyta, zawiera w sobie prawdziwe życie - troski, problemy, radość... Myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie, sprawy które każdego mogą dotykać. I co najważniejsze - jeśli dajemy, zawsze otrzymamy coś w zamian, czasem nawet więcej niż się spodziewamy.

więcej Pokaż mimo to

207

Magdalena Kulczycka

18.08.2011

3 / 10

Na półkach: , ,

Wymienie/ sprzedam

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

52 użytkowników ma tytuł Naszyjnik na półkach głównych

Przeczytane 37
Chcę przeczytać 14
Teraz czytam 1

19 użytkowników ma tytuł Naszyjnik na półkach dodatkowych

Posiadam 12
2012 2
Ebook 1
Biblioteczka domowa III 1
Rodzinna biblioteczka 1
2013 1
2010 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Bezradnik małżeński

Polly Williams

"Czy małżeńska rutyna z czasem zmienia się w fasadę, za którą piętrzą się kłamstwa?" (str 194) Historia młodej mężatki, nieudolnej gospodyni i pani domu, jej życie pełne niespodzianek i nieoczekiwanych zwrotów, opowiedziana z humorem. Jej codzienne problemy, z którymi nie potrafi sobie poradzić, mimo usilnie podejmowanych prób, kłopoty w które się nieustannie pakuje. Profesjonalistka w pracy, dyletantka w gospodarstwie domowym. Jej małżeństwo, w którym wraz z upływem czasu pojawia się coraz więcej zahamowań i nieporozumień. Przypadkowe spotkanie z nieznajomą zmienia jej nastawienie do życia, postrzeganie go, szczególnie w podupadającej sferze życia małżeńskiego.Rozpoczyna się mozolna praca nad ratowaniem związku.To także historia kobiecych przyjaźni, różnych aspektach bycia żoną, a także lekcja pokory, w której poznając problemy innych ludzi, zapomina się o własnych. Nie ma idealnych małżeństw, każde skrywa jakieś tajemnice, sekrety, a w większości toczy się gra o zachowanie pozorów.

Alicja

oceniła na68 lat temu

Smak zemsty

Jaye Carroll

Opis książki nie najlepiej oddaje jej treść. Sądzę, że jest zbyt skrótowy i nie do końca trafny. Ale to w sumie nieważne. Ważniejsze jest to, że książka jest napisana bardzo zgrabnym językiem, szybko się ją czyta, wciąga, intryguje, również bawi. Nie jest mdła, ani rutynowa. Świetna, odprężająca lektura.

katherine1st

ocenił na612 lat temu

Dama w opałach

Karen Doornebos

Chyba nigdy nie zrozumiem aż takich zachwytów nad panem Darcym (ot taki sobie bogaty buc),skoro Austen miała w zanadrzu znacznie lepszych męskich bohaterów (tak, panie Tilney, to o tobie). Natomiast sama książka bardzo mi się podobala, widać, że autorka starała się jak najlepiej odwzorować czasy, wokół których zaaranżowana została fabuła, na tyle, że niemal wszystko wydaje się wiarygodne. Oczywiście są pewne problemy co do samych zasad programu, bo często są naginane, zapominane, niejasne... Być może zwiódł mnie głupi romans, ale naprawdę od samego początku kibicowałam głównym bohaterom i nie podejrzewałam pewnych rzeczy. Napisana całkiem sprawnie, czyta się szybko i z przyjemnoscią. Oczywiście szczególnie polecam dla fanów czasów regencji i wszystkiego co związane z Jane Austen - będziecie zadowoleni ;).

Aggie

ocenił na810 miesięcy temu

Skandal w wielkim mieście

Holly Denham

Typowo kobieca książka, bardzo dobrze się czyta, poprawia humor i przywołuje uśmiech na twarzy. Napisana w bardzo oryginalny sposób, zabawna a zarazem wciągająca. Polecam na przerywnik między cięższymi książkami, bardzo dobry relaks. Mimo, że nie przeczytałam pierwszej części, nie ma żadnego problemu ze zrozumieniem drugiej. Dlatego jeżeli komuś wpadnie w ręce właśnie ta druga część, nie trzeba się martwić. Spokojnie można zacząć od drugiej części.

bigasta

oceniła na810 lat temu

Jak nie zabiłam męża, czyli babski punkt widzenia

Christina Hopkinson

Historia przedstawiona ku przestrodze? Przed czym? Przed zatracaniem się w realizacji zadań przypisanych do ról, które są wpisane, albo sami wdrukowujemy w swoje jestestwo. Przytłoczeni nimi, nie mówiąc o swoich potrzebach, zaczynamy odczuwać frustrację i zachowujemy się jak bohaterka tej książki. Budujemy listę pretensji zamiast siąść do rozmowy. Co z tego wynika?

eduko7

ocenił na62 lata temu

Chichot losu

Hanka Lemańska

Książka łatwa, lekka I przyjemna. Ale w trakcie czytania miałam wrażenie, że to wszystko już było. Zapracowana kobieta sukcesu na kilka dni podejmuje się opieki nad dwójką dzieci. Niestety wskutek nieszczęśliwego wypadku zostaje ich jedynym opiekunem. Całe jej dotychczasowe życie staje na głowie. W sumie jest to dość fajna komedia romantyczna. Lektura dobra na zimowy wieczór. Nie jest zbyt długa, szybko się czyta.

Edyta

oceniła na62 lata temu

Idę w tango

Joanna Fabicka

Mój problem z komediami romantycznymi polega na tym, że: chciałabym, ale niewiele pozycji spełnia moje oczekiwania. Ale wreszcie z zadowoleniem mogę dać dobrą ocenę. - Uśmiechałam się wiele razy - Przerysowani (wiadomo),ale z realistycznym kręgosłupem bohaterowie, do tego różnorodni - Fajna fabuła; jak wyżej – przerysowana, ale z realizmem u podstaw - Dobrze napisana; czytając oglądałam scenki oczami wyobraźni. Po autorkę jeszcze będę sięgać.

dianasz

ocenił na72 lata temu

Żony na pokaz

Kristin Billerbeck

Czasem strata okazuje się prawdziwą nagrodą... Haley bezpowrotnie utraciła pozycję księżniczki Los Angeles, kiedy jej mąż, producent filmowy, znalazł do tej roli młodszą kobietę. Haley Cutler jest żoną na pokaz. A właściwie była. Wyszła za mąż za królewicza z bajki w wieku zaledwie dwudziestu lat w czasach gdy pasemka uzyskiwało się, spędzając popołudnie na plaży. Niestety, po siedmiu latach przeżytych u boku Jaya Cutlera, podczas których cieszyła się wysoką pozycją oraz jak sądziła, miłością męża, zostaje porzucona. Haley uświadamia sobie, że ma niewiele umiejętności przydatnych w prawdziwym życiu. Na dodatek zupełnie nie może sobie przypomnieć, kim była kiedyś. Trafia do Klubu Żon na Pokaz, gdzie kobiety po przejściach studiują Biblię. Haley nigdy nie była zbyt religijna, ale bardzo potrzebuje wsparcia. Te dziewczyny dobrze wiedzą, jak zemścić się na mężach, którzy je porzucili. Kim jest żona na pokaz? To najczęściej młoda kobieta, która wyszła za mąż za starszego bogatego mężczyznę, by zapewnić sobie poczucie bezpieczeństwa i została zredukowana do roli błyskotki, wyjmowanej i polerowanej na specjalne okazje. Książka to powieść o zawiedzionych nadziejach, głębokiej wierze i miłości, która trwa wiecznie.

Katherina87

ocenił na1010 lat temu

Może zawierać orzeszki

John O'Farrell

John O'Farrell - uważny obserwator z przymrużeniem krytycznego oka. Książka reklamowana jako zabawna - i to się zgadza. Momentami rzeczywiście chichotałam na głos, a wiele sytuacji jest faktycznie śmiesznych. Książka opisywana jako satyra na rodziców XXI wieku - i to też się zgadza. Można tu wyróżnić dwie dominujące cechy tych rodziców. Po pierwsze megalomania i nadmierna ambicja na punkcie własnego dziecka. Musi ono być we wszystkim "naj", szczególnie na tle dzieci innych znajomych. Od małego bierze udział w wyścigu szczurów, jest wychowywane, tresowane, dokształcane. Uczęszcza na niezliczoną ilość zajęć dodatkowych, czasami wręcz absurdalnych, byle tylko się wyróżnić na tle innych dzieci. Musi być uzdolnione ponadprzeciętnie, bo to wstyd mieć tylko zwyczajne dziecko. Druga cecha to nadopiekuńczość i paranoiczny wręcz lęk, by coś złego się temu dziecku nie przytrafiło. Fragment o zabawie dzieci w piaskownicy w kaskach na wypadek spadającego meteorytu rozbawił mnie i przeraził równocześnie. Odbiera się dziecku wręcz możliwość popełnienia błędu i doświadczenia płynącego z nauki na własnych błędach. Tu nie ma miejsca na takie faux pas. Nie da się uchronić dziecka przed wszystkimi problemami tego świata. Musi zetknąć się z biedą, niesprawiedliwością, chorobą, przemocą. Obraz zwariowanych rodziców, którzy którzy dla dobra swoich dzieci usprawiedliwiają swój egoizm, naginają własne zasady moralne, a nawet są w stanie posunąć się do oszustwa, to właściwie smutne i niesmaczne. Ale czy nieprawdziwe? Obawiam się, że nie. Tylko czy to jeszcze jest miłość, czy głupota? Autor sam jest rodzicem i pewnie wiele opisanych sytuacji zaobserwował. Opisał je z humorem, nie krytykuje dosłownie, ale daje do myślenia. Zachęcam do przeczytania, bo myślę że warto.

Gosia

oceniła na76 lat temu

Mała Angielka

Catherine Sanderson

Ja... nie wiem co mam napisać. Pierwsze wrażenie, gdy zobaczyłam tę książkę to "O jeju! Jaka śliczna okładka". Następnie przeczytałam tytuł i pomyślałam "Pewnie będzie o jakiejś dziewczynce z Anglii". Nic bardziej mylnego!! Dziewczynka się pojawia, to prawda, ale Angielką jest tylko w połowie. Jednak to nie o niej ta powieść, tylko o jej mamie. W skrócie chodzi o to: Jest kobieta, która wyjechała do Francji, bo od zawsze o tym marzyła. Tam poznaje mężczyznę, do samego końca nie wiadomo jak ma imię. Potem rodzi im się córeczka, również anonimowa. Jednak mężczyzna nie chce się żenić. Po paru latach kobieta czuje się nieszczęśliwa w związku i zakłada bloga. Tam pisze wszystkie swoje przeżycia, niektóre ubarwiając inne pomijając. Przez internet poznaje Jamesa. Zakochują się, jest oh i ah, wspaniale. Ojciec dziecka jest zmuszony się wyprowadzić. Gdy główna bohaterka jest przeszczęśliwa jej nowy kochanek oznajmia, że on tak nie potrafi, sratatata, no po prostu facet boi się angażować. Kobieta jest zrozpaczona, żali się byłemu narzeczonemu. Na koniec nie wiadomo jak potoczą się dalsze losy głównej bohaterki, ale skrycie mam nadzieję, że wróci do narzeczonego po wyjaśnieniu wcześniejszych kontrowersji. No i tyle. Niby wydaje się głupia, ale książka jest fajna. Co prawda na początku niewiele się dzieję, ale z czasem akcja się rozkręca. Ja od początku nie lubiłam Jamesa i chciałam by się rozstali. Tak się ucieszyłam gdy to się wreszcie stało,że nie mogłam na niczym się skupić, nawet na dalszym czytaniu. Od początku wydawał się być dziwny. Dużo sympatyczniej natomiast przedstawiony był Pan Żabojad, to jest narzeczony, dlatego życzę im jak najlepiej.

Sara

oceniła na713 lat temu

Skrzynka mejlowa Holly

Holly Denham

Fajna, ciekawa i zabawna... Pełna humoru :) bardzo mi się podobała. Pomimo, że wydawała mi się dosyć obszerna, bardzo szybko ubywało mi stron :) Bardzo szybko czyta się tę książkę. Kto jest nią zainteresowany niech nie obawia się jej "grubością" :)

Julita

oceniła na79 lat temu

Wpadka

Rebecca Eckler

Autorka niektórym, szczególnie doświadczonym rodzicom może wydawać się głupiutka i nieodpowiedzialna, ale świetnie ukazane tutaj jest jak osoby, które nigdy nie miały do czynienia z dziećmi odnajdują się w świecie ciąż, wyprawek, ograniczeń, przewartościowania życia, nowości i dzieci. Atutem moim zdaniem jest to, że autorka trochę zwariowała, trochę nie zwariowała na tle ciąży i dziecka. Chce być dobrą matką, ale chce także pozostać atrakcyjną, działającą zawodowo i towarzysko kobietą. Momentami dłużyła się, ale gdy w końcu ją przeczytałam okazało się, że ciekawa jestem jak odnalazła się w roli matki. Książka jest zabawna, dobrze napisana i odprężająca.

Angelika Łuczak

ocenił na611 lat temu

Opowieści Ivy

Karen Quinn

Po przebrnięciu przez nudnawy początek jakoś poszło. Opowieść o wyścigu szczurów wśród 5-latków... a raczej wśród ich rodziców, zapisujących dzieci do nowojorskich prywatnych szkół. Zakładam że historia nieco przerysowana ;) Czytało się nieźle. Natomiast opis z tylnego skrzydełka niosący obietnicę, że "każda kolejna strona książki wywołuje wybuch niepohamowanego śmiechu" mocno przesadzony.

Ynka

oceniła na63 lata temu

Koncert na dwa basy i altówkę

Ewa Szawul

\ Występują także inne postacie: np Majka – przyjaciółka Justyny Robert – znajomy Justyny, Stomatolog Grzegorz – Ortopeda do którego chodziła Justyna Janusz – trochę dziwna postać, znajomy Justyny Jadzia – pochodzi z tej samej miejscowości co Justyna Książka zabawna momentami, ciekawa. Rzeczywiście przypomina przygody Bridget Jones nie tylko tym, że jest napisana w formie pamiętnika. Polecam każdemu kto lubi tego typu powieści. Można to też nazwać lekką literaturą.

Joanna Joank

ocenił na109 lat temu

Miłość przez małe m

Francesc Miralles

Bardzo przyjemna książka. Lekka, do kawy, do pociągu. Wydawać by się mogło, że czegoś jej brakuje. Jakiejś akcji, wielkiego finału. Możemy przez chwilę poczuć nutkę rozgoryczenia wyborem bohatera, brakiem informacji o rozpoczętych wątkach. Jednak moim zdaniem taka ma ona właśnie być, taka jest najlepsza. Bez hałasu, bez fajerwerków. Zwykła historia jaka może się przydarzyć. :)

Alice Wonderland

ocenił na93 miesiące temu

Niezrównane usługi swata z Perigord

Julia Stuart

Książka ma swój niezaprzeczalny urok i specyficzny humor. Jest też wyczuwalnie „francuska” (co oznacza m. in. sporo treści kulinarnych). Napisano ją takim stylem, w którym dygresje i wątki poboczne są równie ważne (a może i ważniejsze) niż główny wątek, czego osobiście nie lubię, ale akurat w przypadku tej powieści stanowi o jej klimacie i jakoś mniej mi wadzi. Nie przeszkadzają mi również bardzo obficie występujące powtórzenia, bo one też decydują o specyficznym uroku tej powieści. Początkowo nie byłam lekturą specjalnie zainteresowana, zaczęła mnie delikatnie „wciągać”, kiedy zbliżałam się do jej połowy; wtedy też zaczyna się dopiero dziać to, co zapowiada tytuł. Im dalej, tym bardziej się rozkręca. Autorka opisuje ludzkie niedoskonałości z wielką życzliwością i znawstwem. Trochę męczyła mnie znikoma ilość dialogów - zdecydowana większość wydarzeń i rozmów między bohaterami zaprezentowana jest w opisowy sposób. Ale ogólnie lekturę (która, szczerze mówiąc, aż się prosi o ekranizację) zaliczam do udanych.

Flick i Georgie prowadzą nietypową agencję o wdzięcznej nazwie „Domowe Anioły”. Ich zadaniem jest ułatwianie życia każdej potencjalnej klientce, która zapragnie skorzystać z ich pomocy, oczywiście przy odpowiedniej opłacie. Do tej pory m.in. przefarbowały sierść psa pod kolor kreacji właścicielki, dbały o dom zakupoholiczki oraz zrobiły wiele więcej. W momencie, gdy próg ich biura przekracza zdradzana kobieta, pragnąca dać nauczkę swojemu mężowi, wszystko się zmienia. Po pewnym czasie w agencji zaczynają pojawiać się kolejne osoby będące w podobnej sytuacji i z tego powodu nasze bohaterki zmieniają nazwę firmy na „Anioły Zemsty”. Od tej pory, żaden z mężczyzn mających coś na sumieniu nie będzie mógł spać spokojnie. „Zemsta aniołów” jest lekką i przyjemną lekturą, która bawi i odpręża czytelnika. Język zastosowany przez autorkę pasuje idealnie do tego typu pozycji – nie wymaga on od odbiorcy wielkiego skupienia. Jest prosty, a co za tym idzie łatwo zrozumiały, napisany współczesnym językiem, w którym nie zabraknie przekleństw. Historia sama w sobie jest bardzo ciekawa i skłamałabym, gdybym powiedziała, że wyczyny dwóch głównych bohaterek nie wywoływały wielokrotnie na mojej twarzy uśmiechu. Jedyną wadą, która odbierała mi przyjemność czytania, było chwilowe uczucie wszechogarniającego mnie znużenia, które czasami znienacka pojawiało się w trakcie lektury. Nie potrafię dokładnie sprecyzować, co konkretnie tak na mnie oddziaływało, być może miało na to wpływ to mieszanie akcji. Z początku denerwowało mnie to, że dopiero, co udało mi się wkręcić w opisane wydarzenia, a już było to przerywane przez autorkę, która postanowiła poruszyć inny wątek. Dopiero później zdałam sobie sprawę, że te pozornie niezwiązane ze sobą wątki tworzą jedną całość, jednak nie zmienia to faktu, iż w głównej mierze przez to mój stosunek do tego tytułu nie był całkowicie pozytywny. Postacie wykreowane przez autorkę są poprawne, jednak nic poza tym. Żaden z bohaterów nie wzbudził we mnie większych uczuć, byli jedynie częścią opisywanej historii i niczym więcej. Tego typu stosunek do nich sprawił, że losy naszych dwóch anielic zemsty były mi w gruncie rzeczy obojętne. Nie ukrywam, że największą frajdę sprawiały mi opisy nauczek przygotowywanych przez Flick i Georgie na niewiernych mężczyznach. Nie oszukujmy się - powieść autorstwa Sanders Annie nie jest pozycją wysokich lotów. Nie usatysfakcjonuje ona wytrawnych czytelników, jednak czy ma to jakieś znaczenie? Według mnie, książka nie musi być nie wiadomo jak dobra, jedyne, czego od niej oczekuję, to mile spędzonego czasu, a „Zemsta aniołów” z pewnością mi to zapewniła. Podsumowując, powieść pt. „Zemsta aniołów” jest lekką i mało wymagającą pozycją dla każdej czytelniczki - wątpię, aby opisy losów tych dwóch zaradnych kobiet zdołały zainteresować mężczyzn. Być może i w książce można znaleźć sporo wad, jednak warto po nią sięgnąć, chociażby dla samej przyjemności płynącej z obserwowania poniżanych mężczyzn.

Juliab3

ocenił na613 lat temu

Australijka w Londynie

Kathy Lette

Kathy LETTE - "Mad Cows" (Australijka w Londynie" Kathy Lette (ur. 1956) australijsko – brytyjska pisarka napisała ironiczną "Mad Cows" (Single Mothers) w 1996. Obiektem jej kpin są "sacred cows" („święte krowy”) uświęcone samym faktem macierzyństwa oraz, oderwany od rzeczywistości, ale wszechwładny, biurokratyczny brytyjski system prawny, jak i "welfare state". Bohaterka, Aussie Madeleine Wolfe, samotna matka, karmiąca mlekiem, zostaje oskarżona o kradzież, i wraz z jej jednomiesięcznym synem, osadzona w areszcie. Nie zdaje sobie sprawy, że biurokratyczna maszyna ruszyła i zmiażdży wszystko co na jej drodze. Autorka w pewnym momencie odwołuje się do pokrewieństwa sytuacji z Józefem K., ale chyba to nadużycie. (str. 30): „Maddy była wściekła i nie mogła uwierzyć, że jej dzień przybrał taki kafkowski obrót....” Książka pełna absurdów zapewnia dobrą zabawę, lecz odczuwam pewien dyskomfort, gdyż niektóre frazy nie są śmieszne, mimo wyczuwalnego zamiaru autorki. Coś jest nie tak z tłumaczeniem Grzegorza Kołodziejczyka, począwszy od dziwnego polskiego tytułu. Jeśli jakieś frazy bazują na nieprzetłumaczalnych idiomach bądź grze słów, należało je podać w wersji oryginalnej i opatrzyć przypisami. Ufając ocenie czytelników anglojęzycznych, którzy ocenili książkę wysoko, podnoszę, zamierzoną po lekturze ocenę 6 do 7

Wojciech Gołębiewski

ocenił na710 lat temu

Dziewczyna z sąsiedztwa

Elizabeth Noble

3/2018 Kiedys czytywałam obyczajówki namiętnie, aktualnie nie jest to mój literacki target. Jednak od czasu do czasu człowiek potrzebuje wytchnienia od śledztw, morderstw, autopsji, złok, krwi etc. Z tego wlasnie powodu sięgnełam po zakupioną już dośc dawno i kurzącą się na półce książkę. Czy po lekturze uważam, że byl to czas stracony? Absolutnie nie! O dziwo wciągnela mnie fabuła, byłam ciekawa co będzie dalej, zarwałam noc. ;) Uwielbiam i ksiązkę i filmy i serial "Seks w wielkim mieście" oraz "Przyjaciele". Tutaj znajdziemy właśnie tamten klimat Nowego Jorku. Oczywiście jest mniej - dużo mniej - seksu, ale jest za to dużo Nowego Jorku. To fascynujące jak w jednym budynku może się znaleźc tyle ciekawych historii. Mężczyzna zwłaszcza lubiący mocniejsze ksiązki - thrillery, kryminały, sensację - raczej się zanudzi, ale kobietom lubiącym znane światu z ekranów perypetie nowojorskich przyjaciół/łek polecam. Fabula ciekawa, wciągająca, spójna, poruszone są powazne problemy - niepłodnośc, samotnośc, smierc, rozpadajace się małżenstwa. Naprawdę lekko się czyta i przyjemnie spędza z "Dziewczyną z sąsiedztwa" czas.

martuska

oceniła na78 lat temu

Kuchnia duchów

Jael McHenry

Kiedy nagle opustoszeje dom, dotąd gwarny, każdy dzień jest nowym wyzwaniem. Niektóre zwyczajne czynności stają się problematyczne. Robiąc zwykłe rzeczy, trzeba pomyśleć o reorganizacji teraźniejszości. Jaka ma być codzienność, kiedy wszystko legło w gruzach? Jak odnaleźć się w mikroświecie jeszcze niezrozumiałym? Przecież to wszystko jest nienormalne… „Normalność ma tak wiele smaków, że nie ma znaczenia, którym z nich jestem ja” Po nagłej śmierci rodziców Ginny szuka sposobu na samodzielność. Zdrowy człowiek ma większe szanse na przetrwanie. Nie wystarczy odrzucać samotność, wkładając ręce w pozostawione przez rodziców buty. Młoda kreatywna kobieta znalazła się na progu prokrastynacji. Tego nie wyklucza zespół Aspergera. Trzeba postawić się, odważyć przeciwstawić. „Działasz na dwóch biegunach. Strachu i złości. Nie chcesz spróbować być normalna?” Każdy dom ma dwie strefy. Jedną tworzą zakurzone pokoje, gdzie snują się wspomnienia. Tuż obok jest miejsce, gdzie tworzy się codzienność. Tam wszystko ma swój smak, nawet dźwięki. Agresję budził głos Amandy, który był jak sok pomarańczowy: słodki, ale ostry. Kuchnia jest sercem domu Ginny. Tu jest wyczuwalny puls otoczenia. Tu rodzą się zapachy, smaki. Tu wracają Ci, którzy już odeszli. Bo to właśnie Kuchnia duchów. Tutaj biegnie czas na pograniczu życia i śmierci. Emocje są tak silne, że trudno je wyciszyć. „Jej płacz jest łagodny i nieprzerwany, podobny do wlewania oliwy do domowego majonezu: niespiesznie, ale bez zatrzymywania się” Pani Jael McHenry opisała kobietę często nadwrażliwą. Raziły ją nie tylko słowa, ale też dotyk. Pod wpływem impulsu potrafiła zranić, a skrucha przychodziła za późno. „Kuchnia duchów” to miejsce, gdzie zjawiali się autorzy przepisów na potrawy… na życie… Tu toczyły się rozmowy o tym, jak żyć, kiedy ścierały tak skrajne osobowości jak bita śmietana i sardynki. Ta powieść uczy wrażliwości i rozwagi w działaniu. Zbyt często zdarzają się sytuacje, kiedy po śmierci osoby bardzo bliskiej natychmiast i bez namysłu wyrzuca się wszystkie pozostałe w domu rzeczy. Marzę o tym, by kiedyś przy piecu poczuć obecność najbliższej osoby. Tyle słów nie zostało wypowiedzianych. Ta książka jest po prostu rewelacyjna.

Zdzisław Szymański

ocenił na102 lata temu

Cytaty z książki Naszyjnik

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Naszyjnik