Zaginione królestwa

Skompensowana w rozdziałach wiedza właściwie o zaginionych historiach ciekawych obszarów Europy, odkrywająca to, co nieznane albo bardziej zapomniane lub zawłaszczone, a mające do dzisiaj wpływ na „historyczne teraz”… fascynująca. Miejscami trudna z samych względów technicznych, zmieszczenie historii 1000 lat w rozdziale staje się labiryntem długiej listy ludzi i zdarzeń, w której można się pogubić. Warto ..

Skompensowana w rozdziałach wiedza właściwie o zaginionych historiach ciekawych obszarów Europy, odkrywająca to, co nieznane albo bardziej zapomniane lub zawłaszczone, a mające do dzisiaj wpływ na „historyczne teraz”… fascynująca. Miejscami trudna z samych względów technicznych, zmieszczenie historii 1000 lat w rozdziale staje się labiryntem długiej listy ludzi i zdarzeń,...

Polecam rozdział o Wielkim Ksiestwoe Litewskim.

Polecam rozdział o Wielkim Ksiestwoe Litewskim.

Ze wszystkich książek autora jakie czytałem, ta wydaje mi się najmniej błyskotliwa. Nie jest tak ponieważ autorowi się nie chciało, czy też odnotował spadek formy. Jest to raczej związane z tematyką książki i jej formą. Tym razem Davies wziął na warsztat królestwa zapomniane przez historię, lub takie, które nie mają naturalnych następców w obecnych czasach. Przedstawia je po kolei trzymając się porządku chronologicznego i tematycznego, ale przez tą zwartą formę, jest tu mniej miejsca na typowe dla niego błyskotliwe przemyślenia, dygresje czy wycieczki historioznawcze. Zgrabnie ujmując to w jednym zdaniu: tym razem mniej jest rozmowy o historii, a więcej wycieczki po niej. Wciąż to jednak historia czytająca się świetnie, a i warsztatowo pierwszoligowa.

Ze wszystkich książek autora jakie czytałem, ta wydaje mi się najmniej błyskotliwa. Nie jest tak ponieważ autorowi się nie chciało, czy też odnotował spadek formy. Jest to raczej związane z tematyką książki i jej formą. Tym razem Davies wziął na warsztat królestwa zapomniane przez historię, lub takie, które nie mają naturalnych następców w obecnych czasach. Przedstawia je...

Audiobook

Audiobook

Norman Davies, Zaginione królestwa

Moim zdaniem, najciekawsza książka Normana Davisa. Jej zamysł daje się streścić w kilku słowach. Wszystko przemija, dzisiejsze imperium za kilka – kilkadziesiąt – kilkaset lat upadnie, zostanie zapomniane, wymazane z kart historii. Nową historię napiszą zwycięzcy. Nic nie jest wieczne, a hierarchia mocarstw i ich potęga to obraz na dziś, ale nie na jutro. Truizm, ale słabo utrwalony w świadomości czytelników, nawet zainteresowanych historią.
Opis 18 bytów państwowych, niektóre istniały kilka stuleci, inne tylko jeden dzień lub kilka lat. Jedne lata swojej potęgi przeżyły przez stulecia, a dziś są słabe i lekceważone (Wielki Nowogród a dzisiejsza Białoruś),inne upadły pod własnym ciężarem i bezwładem (Rzym, Bizancjum),w czym dopomogli oczywiście barbarzyńscy najeźdźcy. Inne są wytworem czyjejś megalomanii (Fiume pod rządami d’Annunzio),innym znów przesunęły się granice o kilkaset kilometrów. Mongołowie rządzili niegdyś terenem od Pacyfiku po środkową Europę – i cóż z tej potęgi przetrwało do dziś? Nawet największe zbrodnie i rzezie dokonane przez imperia nie ocalą ich przed upadkiem, prędzej czy później.
Książka Normana Davisa zawiera mnóstwo faktów mało- lub w ogóle nieznanych czytelnikowi poza grupą specjalistów. Dla mnie bardzo interesujące były opisy ludów zamieszkujących dzisiejszą Wielka Brytanię, których nazwy, nazwiska, terytoria, nazwy zamków i twierdz przewijają się czasem w wielkiej literaturze. Z zaskoczeniem doczytałam się, że liczni bohaterowie sztuk Szekspira (np. Makbet, Lear) to postaci historyczne, władcy istniejących niegdyś tworów państwowych, których dziś trudno się dopatrzeć zarówno w historii, jak i w geografii brytyjskiej. Książka Daviesa „Zaginione królestwa” niesie w sobie niezwykle ważne przesłanie. Nie ma czegoś takiego jak odwieczne prawa do nazwy, do terenu, do powrotu na dawne terytorium w oparciu o prastare, historyczne władanie. Nielicznym się to udało, np. Izraelczykom, którzy po tysiącleciach wygnania „odzyskali” terytorium państwa Izrael – i trudno uznać ten powrót za udany, zwłaszcza w świetle nieustannie tlącej się tam wojny, krzywd, zbrodni i niesprawiedliwości.
Znikają ludy, zanikają języki, kultury młode i bardziej ekspansywne wypierają te starsze, nawet bardziej zasłużone. Potężne niegdyś Babilon, Niniwa, Ur, Teby to dziś niezamieszkałe lub słabo zamieszkałe wykopaliska pośrodku pustyni. Galicja to nazwa pochodząca od księstwa Halicz (Rus Halicka) – dziś Halicz to dziura z ruinami zamku, kilkadziesiąt kilometrów od Lwowa; dzisiejsze państwo nazywa się zupełnie inaczej. I tak dalej. Niech będzie to memento dla wszystkich tych, którzy mienią się dziś władcami świata.
Dlatego książkę Daviesa przeczytałam (połknęłam wręcz) z wypiekami na twarzy. Uważam wręcz, że bardzo pożądane byłoby, żeby pisarz zrobił z niej (albo zlecił zrobić) skrót w postaci podręcznika dla młodzieży. Śledząc dyskusję na temat książki na forum recenzji odnoszę wrażenie, że natłok szczegółów sprawił, iż główna teza książki gdzieś się zagubiła i stała się nieczytelna dla nieprzygotowanych, szczególnie dla tych, którzy zapoznali się z nią poprzez audiobook.
W każdym razie gorąco polecam.
PS. 14 maja 2025 Norman Davies spotkał się z czytelnikami w Bibliotece Głównej w Piasecznie i było to spotkanie nad wyraz udane.

Norman Davies, Zaginione królestwa

Moim zdaniem, najciekawsza książka Normana Davisa. Jej zamysł daje się streścić w kilku słowach. Wszystko przemija, dzisiejsze imperium za kilka – kilkadziesiąt – kilkaset lat upadnie, zostanie zapomniane, wymazane z kart historii. Nową historię napiszą zwycięzcy. Nic nie jest wieczne, a hierarchia mocarstw i ich potęga to obraz na dziś,...

Nie wystawiam oceny, bo nie dotrwałam do końca.
Poległam po pierwszym tomie.
Jak dla mnie zbyt rozciągnięta fabuła zanudza i nie daje się zrozumieć .

Nie wystawiam oceny, bo nie dotrwałam do końca.
Poległam po pierwszym tomie.
Jak dla mnie zbyt rozciągnięta fabuła zanudza i nie daje się zrozumieć .

Książka prezentuje dosyć nierówny poziom. Niektóre rozdziały potraktowane po macoszemu, inne są niezmiernie ciekawe. Fragmentami obfituje w ciekawostki, aby po chwili przerodzić się w przegadane wodolejstwo. Zbyt szeroka tematyka wymuszała na autorze pewną ogólnikowość i zdawkowość. Na dobrą sprawę można było wyrzucić połowę rozdziałów, aby podkarmić pozostałe. Uważam, że publikacja by na tym tylko zyskała.

Książka prezentuje dosyć nierówny poziom. Niektóre rozdziały potraktowane po macoszemu, inne są niezmiernie ciekawe. Fragmentami obfituje w ciekawostki, aby po chwili przerodzić się w przegadane wodolejstwo. Zbyt szeroka tematyka wymuszała na autorze pewną ogólnikowość i zdawkowość. Na dobrą sprawę można było wyrzucić połowę rozdziałów, aby podkarmić pozostałe. Uważam, że...

Davies jak zawsze fascynujący. Podróż przez wieki, miejsca i wydarzenia pisane przez człowieka z Zachodu, ale nie z "zachodniego punktu widzenia". Dużo wiedzy nieoczywistej, której w podręcznikach i na lekcjach historii się nie znajdzie. Opinie wyważone i jak to zazwyczaj u Daviesa sympatia dla słabszych, pokonanych i zapomnianych. Jedyne co mogę tej książce zarzucić, to trochę za krótki ostatni rozdział podsumowujący procesy upadania państw. Tu aż się prosi o trochę bardziej pogłębioną analizę, bo kto jak kto, ale Norman Davies do takiego podsumowania posiada odpowiedni obiektywizm, odpowiednie spektrum widzenia problemu i predyspozycje pisarskie.

Davies jak zawsze fascynujący. Podróż przez wieki, miejsca i wydarzenia pisane przez człowieka z Zachodu, ale nie z "zachodniego punktu widzenia". Dużo wiedzy nieoczywistej, której w podręcznikach i na lekcjach historii się nie znajdzie. Opinie wyważone i jak to zazwyczaj u Daviesa sympatia dla słabszych, pokonanych i zapomnianych. Jedyne co mogę tej książce zarzucić, to...

Świetna

Świetna

Nie daję wyższej oceny tej książce, ponieważ często zdarzały się braki w tłumaczeniu sentencji z języków obcych - nie tylko łaciny .

Nie daję wyższej oceny tej książce, ponieważ często zdarzały się braki w tłumaczeniu sentencji z języków obcych - nie tylko łaciny .