Joanna Sypuła-Gliwa

Książka inna niż reportaże z Australii, jakich ostatnimi laty trochę się w Polsce ukazało. Nie zabiera nas do znanych atrakcji tego kraju, nie jest też pamiętnikiem emigrantki. Jest to raczej zbiór różnych migawek – tu coś z własnych przeżyć, tu coś o historii, tu o ludziach lub o jakimś miejscu i jego przyrodzie. Z jednej strony może to być zarzut, jednak z drugiej – opisane są przeważnie miejsca i postacie nie uwzględniane w innych australijskich książkach. I czyta się to dobrze – pomimo, a może właśnie dzięki, dość specyficznemu sposobowi pisania, gdzie pojawia się dużo poetyckich, wielowarstwowych porównań.