Dziwne nawyki czytelnika
Koleżanka, matka córki w wieku szkolnym, poprosiła mnie niedawno, żebym jej napisała, jak traktuję swoje książki. Potrzebowała poparcia dla swojej tezy, że książka jest przedmiotem użytkowym i w związku z tym nie powinno się jej traktować jak obiektu muzealnego.
Kinga Howard/Unsplash
Nieco zdziwiona, zaczęłam dociekać, dlaczego potrzebny jej taki manifest na piśmie. Okazało się, że koleżanka nakryła niedawno swoją córkę na prasowaniu książki, ponieważ kartka się zagięła. Córka czyta też książki, rozkładając je tylko trochę, żeby na grzbiecie nie widać było śladów…
Wprawdzie trochę mnie martwi, że zostałam wytypowana do roli osoby, która przekona dziewczę, że kartki mogą być pozaginane i że to w niczym książce nie szkodzi – z niepokojem zaczęłam oglądać książki na swoich półkach, sprawdzając, czy naprawdę wyglądają na mocno zaczytane. Przyznaję – widać po nich, że nie są tylko ozdobą półek. I nie uważam, że jest w tym coś złego – książka służy do czytania i może być nieco sfatygowana.
Zafrapował mnie jednak temat nawyków czytelniczych i zaczęłam się zastanawiać, czy sama robię podczas czytania coś, co zdziwiłoby innego czytelnika. Niewątpliwie niejednej osobie skóra by ścierpła na widok notatek, które robię na marginesach (ołówkiem!). Lubię też książki z antykwariatów, które mają różne dedykacje i notatki, choć oczywiście umiar jest tu wskazany. Poza tym zdarza mi się przeczytać końcówkę książki, zanim jeszcze dojdę do połowy – czasem nie mam ochoty denerwować się losem bohaterów. Chcę wiedzieć, co ich czeka i spokojnie delektować się opowieścią.
Nietypowe czytelnicze nawyki
Z ciekawości przejrzałam zasoby sieci w poszukiwaniu innych nietypowych nawyków czytelniczych i znalazłam ich naprawdę sporo. Oto najpopularniejsze lub najdziwniejsze z nich:
1. Czytanie ostatniego akapitu książki, zanim się w ogóle zacznie lekturę. W ten sposób poznaje się zakończenie, nie wiedząc w ogóle, o czym jest całość, w pewnym momencie czytelnik przeżywa olśnienie – gdy nagle zdaje sobie sprawę, co to przeczytane wcześniej zakończenie oznacza.
2. Głaskanie stron kciukiem lewej ręki podczas czytania. Nie całkiem świadoma i niekontrolowana czynność, irytująca dla osób postronnych.
3. Sprawdzanie, ile książka ma stron, zanim zacznie się lekturę.
4. Przerywanie lektury tylko w momencie, w którym kończy się rozdział.
5. Czytanie każdej książki do ostatniej strony. Nawet najnudniejszego podręcznika czy kompletnie nieudanego kryminału.
6. Zaginanie rogów kartek zamiast używania zakładki – nieznośne dla jednych, zupełnie normalne dla innych.
7. Czytanie wszystkich tomów serii od razu, bez robienia przerwy na inne lektury. Dość trudne, jeśli czyta się serię, która jeszcze nie została ukończona („Pieśń lodu i ognia”).
8. Niektórzy mają przeciwny problem – nie są w stanie doczytać serii do końca. Pierwsze kilka tomów czytają z przyjemnością, a potem przychodzi nuda i niechęć do dokończenia cyklu.
9. Czytanie tylko w określonych miejscach. Na przykład w łóżku. Sofa, fotel, czy krzesło to nie to samo, jeśli ktoś przyzwyczaił się do czytania na leżąco.
10. Używanie nietypowych rzeczy w charakterze zakładek. Przykładowo, niektórzy czytelnicy w charakterze zakładki używają chusteczki do nosa, przy okazji będąc dobrze przygotowanym na nieprzyjemne zwroty akcji, które mogą doprowadzić nas do łez.
11. Kompulsywne czytanie przed snem – niektórzy czytelnicy po prostu nie mogą zasnąć, jeśli nie przeczytają choćby kilku stron.
12. Dokładne czytanie podziękowań, które niektórzy autorzy umieszczają na końcu książki. Sprawdzanie w wyszukiwarce nazwisk osób wymienionych w podziękowaniach.
Identyfikujecie się z tymi zachowaniami? A może macie własne, niezbyt typowe nawyki? Podzielcie się nimi w komentarzach!
artykuł został odświeżony
Tagi i tematy
komentarze [419]
Od kilku lat korzystam z czytnika, ale zanim zaczęłam - przed rozpoczęciem książki lubiłam ją powąchać :) Do tej pory uwielbiam zapach starych książek.
Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam
