„Szeptanka” nie jest zwykłą powieścią obyczajową, na którą wygląda po przeczytaniu pierwszych stron książki. Jest to, bowiem historia nasączona niepokojem i mrokiem, a także kobiecym bólem przekazywanym z pokolenia na pokolenie.

Historia zaczyna się niepozornie od codziennych problemów Matyldy z pracą, codziennością oraz dorastającą córką Helą. Właśnie z tych powodów kobieta postanawia wyjechać na wieś, aby złapać oddech i zdystansować się od świata. Jest jeszcze jeden powód, który wiedzie prym. Mianowicie jest to śmierć jej matki. Dlatego też Matylda wraz z Helą pakują bagaże i udają się na wieś, aby zacząć ogarniać swoje życie. Jednak po dotarciu na miejsce okazuje się, że matka Matyldy żyje, a a kiedy wprowadzają się do starego domu zaczynają dziać się dziwne rzeczy.

Narracja książki prowadzona jest przez kobiety, dlatego też możemy poznać zarówno punkt widzenia matki jak i Heli. Buduje to również obraz trudnych relacji panujących w ich kobiecej rodzinie i trudności w relacjach z mężczyznami. Czy uda im się jednak znaleźć wspólny język?

Z całą pewnością to, co sprawiło, że moje serce momentami zabiło szybciej był klimat powieści i budowanie napięcia poprzez poszczególne wydarzenia. Znaleźć możemy tutaj również głębię postaci, która pokazuje nam jak przeszłość naszych przodków może wpływać na nas samych i nasze życie i wybory.

„Szeptanka” nie jest zwykłą powieścią obyczajową, na którą wygląda po przeczytaniu pierwszych stron książki. Jest to, bowiem historia nasączona niepokojem i mrokiem, a także kobiecym bólem przekazywanym z pokolenia na pokolenie.

Historia zaczyna się niepozornie od codziennych problemów M...

Rozwiń Zwiń

Maria Paszyńska jest autorką, która potrafi stworzyć książki wciągające już od pierwszych stron. Czyni to poprzez nastrój i autentyczność zdarzeń i postaci. Poprzez tę historię zostajemy przeniesieni do czasów tuż przed II wojną światową, kiedy to jeszcze świat kręci się wokół własnej osi. Ludzie żyją codziennością, pracują, jedzą posiłki i wiodą normalny żywot. Chcociaż, gdzieś w głębi nich czyha niepokój o jutro i o to co może się wydarzyć.

Książka rozpoczyna się od igrzysk olimpijskich w Berlinie, na których to występuje m.in. Tadeusz Zasławski. Autorka już tutaj pokazuje nam jak różnorodne wydarzenia wykorzystywane były przez nazistowski reżim propagandowo. Doprowadziło to do tego, że tak naprawdę niepokój o losy bohaterów czyhał gdzieś obok mnie cały czas i zdecydowanie czułam jego oddech na swoich plecach.

Ogromnym plusem tej książki jest dla mnie fakt, że poprzez tę historię możemy poznać codzinność Warszawy, która już w latach 30. XX wieku święciła swoje triumfy. Nie brakowało w niej, bowiem wpływowych ludzi robiących interesy i sprawiających, że to miasto rozkwitało.
Poprowadzenie akcji w ten sposób sprawia, że czytelnik jeszcze bardziej zagłębia się w historię, ale i sprawia to, że tak naprawdę wiemy, że wybuch wojny jest nieunikniony. Poprzez to czujemy smutek i współczucie dla tych osób, ponieważ ich idealnie poukładany świat legnie w gruzach a rodzące się miłości, rodzinne życie będzie wystawione na niełatwą od życia próbę.

Autorka stworzyła książkę nie do końca wojenną w klasycznym rozumieniu. Oparła się o ludzkie pragnienia, marzenia, ale i straty, które pojawią się „Nim zgasną sny”.

Maria Paszyńska jest autorką, która potrafi stworzyć książki wciągające już od pierwszych stron. Czyni to poprzez nastrój i autentyczność zdarzeń i postaci. Poprzez tę historię zostajemy przeniesieni do czasów tuż przed II wojną światową, kiedy to jeszcze świat kręci się wokół własnej osi....

Rozwiń Zwiń

Małgorzata Kołakowska w historii wykreowanej w „Domu pod Akacjami” zabiera czytelnika w podróż do lat 20. XX wieku. Niewątpliwie jest to jeden z okresów pełnych przemian, ale i wyzwań stawianych na drogach poszczególnych osób. W szczególności kobiet, którym nie wystarczała już rola żon i matek. Chciały one spróbować innego życia, podążając wyznaczonymi przez siebie ścieżkami.

Jednymi z takich kobiet jest właśnie Eliza i Malwina, których losy splotły się w eleganckim domu towarowym. Jednak są one zupełnymi przeciwieństwami i tym samym pragnę od życia czegoś zupełnie innego. Pierwsza z nich marzy, bowiem o karierze, której początkiem jest właśnie praca w Domu pod Akacjami. Tym samym czuć bijącą od niej ambicję, która sprawia, że nie jest jej straszne mierzenie się z przeciwnościami losu oraz udowadnianie innym swojej wartości i prezentowanie umiejętności. Malwina z kolei pracę podejmuje jedynie z obowiązku, aby wspomóc swoją rodzinę. W głębi duszy chce jednak założyć rodzinę i mieć kochającego męża oraz dzieci. To właśnie spotkanie z Michałem budzi w niej nadzieję na to, że ma ku temu szansę.

Autorka w swoim stylu oddała realia lat dwudziestych i wszystkie aspekt, które sprawiły, że czytelnik mógł zagłębić się w nie jeszcze bardziej. Każdy szczegół łączy się ze sobą w całość, w której bardzo łatwo jest się zanurzyć i stracić poczucie upływającego czasu.

Chociaż w książce tej nie brakuje tematów ważnych takich jak niezależność, miłość czy ograniczenia społeczne to można w niej również odnaleźć ciepło i siłę kobiecej przyjaźni, która potrafi przetrwać wiele prób. Pomimo tego, że nie brakuje w niej różnic pomiędzy bohaterkami i bohaterami to walka o marzenia i siła charakteru sprawiają, że więzi, które się rodzą mogą być trwałe i przetrwać naprawdę wiele burz i przeciwności losu.

Małgorzata Kołakowska w historii wykreowanej w „Domu pod Akacjami” zabiera czytelnika w podróż do lat 20. XX wieku. Niewątpliwie jest to jeden z okresów pełnych przemian, ale i wyzwań stawianych na drogach poszczególnych osób. W szczególności kobiet, którym nie wystarczała już rola żon i m...

Rozwiń Zwiń

„Widunka” autorstwa Joanny Tekieli to niespieszna nastrojowa powieść, której akcja osadzona została w słowiańskich klimatach. Jedną z głównych bohaterek jest Mira, młoda mieszkanka Wiklińca, ma głowę pełną pomysłów i marzeń. Uważa, że wiele ustalonych dawno temu zwyczajów i zasad jest niesprawiedliwych i bezsensownych. Chciałaby zmian, jednakże starszyzna patrzy na nią z niechęcią i rosnącą irytacją. Finalnie, aby poskromić dziewczynę planują wydać ją za statecznego wdowca. Mira nie zamierza jednak potulnie zgodzić się na swaćbę. Czy odejdzie z Wiklińca, by poszukać sobie innego miejsca do życia?

Autorka poprzez wędrówkę Miry wraz z nowymi osobami napotkanymi na jej drodze zabiera czytelnika w niesamowitą podróż. Jest to wyprawa poprzez pradawne gaje, wierzenia oraz naturę, która jest codziennym towarzyszem dziewczyny. Historia ta ma w sobie wiele różnorodnych detali, które sprawiają, że słowiańskość jest niemal namacalna dla czytelnika. Tempo całej narracji jest nieśpieszne i pozwala delektować się otaczającym światem i nowymi zakątkami, które poznajemy razem z Mirą. Bardzo ważne miejsce w tej książce zajmuje również Roch, który stał się przewodnikiem dziewczyny, również tym duchowym.

Z całą pewnością historia ta pokazuje nam jak ogromne znaczenie ma bycie sobą i życie w zgodzie nie tylko z osobami otaczającymi nas, ale i nami samymi. Poprzez wykreowanie postaci Miry autorka przedstawiła siłę jaka drzemie również w kobietach i uzmysłowiła, że tradycja zajmuje ważne miejsce w życiu każdego człowieka. Jednakże wraz z rozwojem i naturalnymi zmianami, które zachodzą w świecie warto jest te tradycje dostosować, a także zmieniać.

Współpraca reklamowa Wydawnictwo Filia.

„Widunka” autorstwa Joanny Tekieli to niespieszna nastrojowa powieść, której akcja osadzona została w słowiańskich klimatach. Jedną z głównych bohaterek jest Mira, młoda mieszkanka Wiklińca, ma głowę pełną pomysłów i marzeń. Uważa, że wiele ustalonych dawno temu zwyczajów i zasad jest nies...

Rozwiń Zwiń

Sandra Podleska jest dla mnie nowym odkryciem, gdyż wcześniej nie miałam do czynienia z jej twórczością. Jednak po zapoznaniu się z opisem książki zdecydowałam się po nią sięgnąć, aby wreszcie przybliżyć sobie twórczość autroki.

„Cisza w mazusrkim lesie” to powieść przenosząca nas z Warszawy do niewielkiej wioski położonej wśród mazurskich lasów na Pojezierzu Iławskim. Dzieje się to za sprawą wydarzeń, które miały tam miejsce całkiem niedawno. Natomiast Laura, która jest główną bohaterką, za sprawą wykonywanego zawodu dziennikarki śledczej pojawia się tam, aby napisa chwytliwy reportaż na temat śmierci młodej dziennikarki. Tym samym a on jej zapewnić awans na wyższe stanowisko. Czy jednak stawka jest tego warta? A może, dzięki tej wyprawie Laura odkryje coś cenniejszego niż tylko wykonanie służbowego zadania?

Historia stworzona przez autorkę zawiera w sobie połączenie powieści obyczajowej, kryminału romansu. Czy taka mieszanka może odnieść sukces? Moim zdaniem tak, jeśli poprowadzona jest właściwym torem. W tym przypadku mamy zbudowane napięcie, które wprawia czytelnika w niepokój. Dodatkowo relacja rodząca się pomiędzy Laurą a Arkiem, który towarzyszy jej podczas śledztwa sprawia, że chcemy poznać dalszy ciąg tej historii. Tym bardziej, że pojawia się ktoś jeszcze, kto powoli topi serce kobiety i nieśmiałym krokiem wchodzi do jej życia. Zresztą to samo działa w drugą stronę.

Całość książki okraszona jest mazurskim krajobrazem, który dodaje uroku i sprawia, że czytelnik sam czuje wszystkimi zmysłami otoczenie, wśród którego poruszają się bohaterowie. Poza tym autorka stara się pokazać jak wiele można stracić zamykając się na innych i podążając tylko ścieżką sławy, ścieżką zawodową i nie wpuszczając w swoje życie zbyt wielu osób. Samo zakończenie również sprawiło, że ta książka przypadła mi do gustu, ponieważ nie było ono aż tak oczywiste jak się spodziewałam. Pokazało natomiast, że życie pisze dla nas zupełnie niespodziewane scenariusze.

Współpraca reklamowa Wydawnictwo Filia.

Sandra Podleska jest dla mnie nowym odkryciem, gdyż wcześniej nie miałam do czynienia z jej twórczością. Jednak po zapoznaniu się z opisem książki zdecydowałam się po nią sięgnąć, aby wreszcie przybliżyć sobie twórczość autroki.

„Cisza w mazusrkim lesie” to powieść przenosząca nas z Wars...

Rozwiń Zwiń

Tess Gerritsen znana jest przede wszystkim z mrocznych thrillerów medycznych i serii o „Rizzoli & Isles”. Tym razem jednak zaskakuje czytelników lekkim, aczkolwiek intrygującym kryminałem. Akcja powieści toczy się w nadmorskiej miejscowości Purity, w której mieszkają również członkowie Klubu Martini - dawni agenci CIA, którzy postanowili spędzić spokojną starość z dala od kłopotów. Jednak, kiedy wraz z przybyciem do miasteczka wakacyjnych gości w tajemniczych okolicznościach znika nastolatka postanawiają pomóc organom ścigania rozwikłać zagadkę. Do czego doprowadzi ich pomoc?

To właśnie staje się główną osią książki wokół, której dzieją się wszystkie wydarzenia. Sprawą zajmuje się Jo Thibodeau – pełniąca obowiązki komendanta policji, którą czytelnicy mieli okazję poznać już w pierwszym tomie „Klubu Martini”. Zresztą tak jak i resztę bohaterów, którzy muszę przyznać, że ogromnie przypadli mi do gustu. Są oni zdecydowanym atutem tej powieści i nadają jej charakteru oraz sprawiają, że staje się ona bardziej barwna. Ich przeszłość i doświadczenie życiowe dają im przewagę i sprawiają, że tam gdzie policja poległa, oni podążają dalej wyznaczonymi ścieżkami.

„Lato tajemnic” nie jest historią bardzo brutalną i emanującą bardzo szokującymi zwrotami akcji. Jednakże dostarcza czytelnikowi intrygującą zagadkę, której rozwiązanie nie jest aż ta proste jak wydawałoby się na pierwszy rzut oka. Na samym początku historia może się lekko dłużyć i czytelnik może poczuć lekkie znicierpliwinie ciągnącą się fabułą. Jednakże, kiedy już cała akcja nabiera tempa to z ogromnym zaintersowaniem podąża się u boku Jo Thibodeau i jej znajomych z Klubu Martini, którzy zdecydowanie pomagają jej w odkryciu prawdy.

Współpraca reklamowa Wydawnictwo Albatros.

Tess Gerritsen znana jest przede wszystkim z mrocznych thrillerów medycznych i serii o „Rizzoli & Isles”. Tym razem jednak zaskakuje czytelników lekkim, aczkolwiek intrygującym kryminałem. Akcja powieści toczy się w nadmorskiej miejscowości Purity, w której mieszkają również członkowi...

Rozwiń Zwiń

„Więcej niż jedno życie” autorstwa Irena Małysa to moje kolejne spotaknie z twórczością autorki, które łączy w sobie elementy kryminału jak i warstwy obyczajowej. To właśnie ona zagrała dla mnie pierwsze skrzypce w tej historii. Po raz kolejny czytelnik ma możliwość spotkania z Baśką Zajdą, policjantką, której nie sposób jest nie lubić. Chociaż na początku może wydawać się ona zdystansowana i bardziej skupiona na własnych sprawach i to służbowych to gotowa jest pomóc drugiej osobie bezinteresownie. Udowadnia to w momencie, kiedy tego właśnie wsparcia potrzebuje syn jej sąsiadki. Chłopiec przebywa w szpitalu, gdzie zarówno on jak i jego bliscy spotykają się z tragedią innych. Jedną z nich jest nieoczekiwana śmierć jednej z lekarek, która wypada przez okno i umiera na miejscu. Zdarzenie to staje się tematem gorącej dyskusji w mediach, a Baśka wbrew wszelkim przeciwnościom, postanawia rozpocząć własne śledztwo.

Zagadka kryminalna, którą główna bohaterka stara się rozwiązać wraz z pomocą innych jest jedną z osi prowadzonej fabuły. Jednakże narracja płynnie przechodzi również na warstę obyczajową, która przybliża nam postać Baśki, jej relacje z innymi oraz własne rozterki życiowe, którym musi się poddać. Dokonać wyborów musi, bowiem nie tyko w życiu służbowym, ale i prywatnym, chcociaż nie zawsze bywa to aż tak proste jak się wydaje. Każdy z nas musi mierzyć się z takimi wyborami i sami doskonale wiemy, że często prowadzi to do wielu wyrzeczeń i poświęceń.

Postać Baśki wykreowana przez autorkę sprawia wrażenie zdeterminowanej w dążeniu do wyznaczonych celów. Nie brakuje jej jednak poczucia troski o innych, co zdecydowanie sprawia, że jej oblicze staje się dużo łagodniejsze.

Ta część zdecydowanie różni się od swojej poprzedniczki. W pierwszej z nich krążyliśmy po zakamarkach Babiej Góry oraz odkrywaliśmy tajemnice przeszłości. Tutaj mamy zdecydowane przeciwieństwo, gdyż akcja dzieje się w Krakowie, czyli większym mieście oraz oddziale onkologicznym szpiatala pediatrycznego. Jednak mimo wszystko, że ta historia wydaje się bardziej zwyczajna to taka nie jest. Potrafi poruszyć głębiej czytelnika i poniekąd oddać hołd rodzicom, którzy poświęcają swoje życie dla dobra swych dzieci.

„Więcej niż jedno życie” autorstwa Irena Małysa to moje kolejne spotaknie z twórczością autorki, które łączy w sobie elementy kryminału jak i warstwy obyczajowej. To właśnie ona zagrała dla mnie pierwsze skrzypce w tej historii. Po raz kolejny czytelnik ma możliwość spotkania z Baśką Zajdą...

Rozwiń Zwiń