Stephena Kinga chyba nie trzeba przedstawiać. Należy do wybitnych pisarzy a każdy, kto uwielbia powieści grozy przeczytał już, chociaż jedną jego książkę. Ja przeczytałam jedną trzecią twórczości, ale nigdy nie trafiły w moje ręce opowiadania. Dopiero po zakupie „Czarnej bezgwiezdnej nocy” miałam okazję poznać go w takiej formie. Nie mam, zatem porównania, ale jeśli pozostałe dwa zbiory opowiadań są tak dobre jak to, pozycje na mojej liście „muszę to mieć” zmieniają swoje miejsce.

„Czarna bezgwiezdna noc” to cztery mini powieści. Pierwsze, najdłuższe a zarazem, jak dla mnie, najlepsze opowiadanie z mrocznymi, poruszającymi i najbardziej przygnębiającymi fragmentami, to „1922” - spowiedź farmera Wilfreda Lelanda Jamesa, który zamordował żonę dla kawałka ziemi. Konflikt o to, czy ziemia ma zostać sprzedana czy nie zaowocował nienawiścią, makabryczną zbrodnią i bezwzględną manipulacją własnego dziecka oraz doprowadził do szaleństwa głównego bohatera. Opisy (czasem obrzydliwe i budzące wstręt) o sposobie dokonania morderstwa oraz o popadaniu w obłęd potwierdzają, że King wie jak przyprawić czytelnika o gęsią skórkę.

Ostatnie opowiadanie „Dobrane małżeństwo” zajmuje u mnie drugie miejsce. Pokazuje jak trudno jest odkryć wszystkie tajemnice o osobie, z którą mieszkamy i żyjemy prawie przez całe swoje życie. Darcy i Bob wiodą spokojne i udane małżeństwo. Po pewnym czasie jednak żona odkrywa, że jej wręcz idealny mąż, podczas wyjazdów służbowych w okrutny i brutalny sposób gwałci oraz morduje kobiety. Po powrocie męża, Darcy zgadza się na puszczenie wszystkiego w niepamięć i zachowuje zimną krew. Ale czy na pewno zdoła żyć z człowiekiem o tak odrażającym hobby? Czy też zgłosi wszystko na policję? Napięcie, które mu towarzyszy jest równie mocne jak w opowieści „1922”.

Pozostałe dwa, chociaż dobre to dosyć przewidywalne. „Wielki kierowca” to historia Tessy Jean, autorki książek kryminalnych. Po spotkaniu z czytelnikami w drodze powrotnej łapie gumę a przejeżdżający kierowca, jak się okazuje dwumetrowy, potężnie zbudowany mężczyzna, wcale nie zamierza jej pomóc. Gwałci ją, bije i dusi do nieprzytomności a ciało wrzuca do kanału melioracyjnego. Tess jednak udaje się wybudzić, wraca do domu i planuje zemstę.
W "Dobrym interesie” Dave dowiaduje się, że ma raka i niecały rok życia. Pewnego dnia spotyka mężczyznę, który proponuje mu przedłużenie życia. Aby jednak było to możliwe musi oddać mu piętnaście procent swoich dochód i wskazać jedną osobę, której nienawidzi. Dave po namyśle godzi się na ten układ i jako osobę wskazuje swojego najlepszego przyjaciela Toma. On ma wszystko, zdrowie, piękną żonę, mądre dzieci i pieniądze. Jednak, co się stanie po zawarciu paktu? Moim zdaniem obydwa mają mało zaskakujące zakończenia. W jednym można byłoby skrócić wręcz ciągnące się rozmowy z ‘przyjaciółmi’ a w drugim wydłużyć czas akcji o bardziej ciekawe fragmenty.

Jednak po raz kolejny autor udowadnia swoją siłę w pisaniu scen pełnych strachu, lęku, przerażenia i ludzkiej psychozy. Język jest prosty, wciąga, szybko się czyta i co najważniejsze budzi emocje.

„Zdaniem krytyków Czarna bezgwiezdna noc to jedna z jego najlepszych książek, zaś strony praktycznie odwracają się same”*

Opowiadania w „Czarnej bezgwiezdnej nocy” przedstawiają ludzi z drugiej strony. Tej mroczniejszej strony. Ukazują ciemną stronę zwykłych i przeciętnych osób, które nigdy nie podejrzewałyby, że w nich samych istnieje drugie Ja. To bardziej bezwzględne i okrutne. Dopiero w skutek nieporozumień, chęci udowodnienia swoich racji oraz ciężkich i okrutnych przeżyć ulegają złym emocją, kierują się egoizmem, mordują usprawiedliwiając się przeszłością i tym, co się im przydarzyło. King pisze o tym, że nie można poznać drugiego człowieka w stu procentach. Nawet żyjąc z kimś prawie przez 30 lat nie potrafimy dowiedzieć się, co tak naprawdę siedzi w jego głowie.
Nawet, jeśli wierzymy w dobro innych, a przed wszystkim swoje, nie możemy być tego do końca pewni. „W każdym człowieku tkwi drugi, obcy mu człowiek.."*, niekoniecznie ten, którego chcielibyśmy poznać.

Polecam tę książkę absolutnie wszystkim. Dla tych, którzy bardzo dobrze znają twórczość Stephana Kinga to pozycja obowiązkowa a ci, którzy dopiero zaczynają przygodę z mistrzem grozy na pewno się nie zawiodą.

* Teksty zaczerpnięte z okładki
(recenzja opublikowana również na moim blogu www.czytelniaprzyherbacie.blogspot.com)

Stephena Kinga chyba nie trzeba przedstawiać. Należy do wybitnych pisarzy a każdy, kto uwielbia powieści grozy przeczytał już, chociaż jedną jego książkę. Ja przeczytałam jedną trzecią twórczości, ale nigdy nie trafiły w moje ręce opowiadania. Dopiero po zakupie „Czarnej bezgwiezdnej nocy” miałam okazję poznać go w takiej formie. Nie mam, zatem porównania, ale jeśli...

Kupiłam tą książkę trochę w innym wydaniu, z inna okładką. Książkę polecam tym, którzy uwielbiają wypieki drożdżowe, ale i tym, którzy dopiero uczą się je piec. Przepisy są ciekawe, prosto opisane i opatrzone w ładne zdjęcia. Dodatkowym plusem są sposobu na fajne i ciekawe uformowanie bułeczek lub drożdżówek.

Kupiłam tą książkę trochę w innym wydaniu, z inna okładką. Książkę polecam tym, którzy uwielbiają wypieki drożdżowe, ale i tym, którzy dopiero uczą się je piec. Przepisy są ciekawe, prosto opisane i opatrzone w ładne zdjęcia. Dodatkowym plusem są sposobu na fajne i ciekawe uformowanie bułeczek lub drożdżówek.

Przepisy dość wyszukane, ale zarazem zachęcające do wypróbowania nowych smaków. Polecam osoba, które nie przepadają tylko za tradycyjną słodką kuchnią i dla tych, którzy lubią eksperymentować. Plusem również są piękne kolorowe zdjęcia.

Przepisy dość wyszukane, ale zarazem zachęcające do wypróbowania nowych smaków. Polecam osoba, które nie przepadają tylko za tradycyjną słodką kuchnią i dla tych, którzy lubią eksperymentować. Plusem również są piękne kolorowe zdjęcia.

Lubię kupować książki kucharskie. Lubię otwierać i patrzeć na kolorowe piękne zdjęcia potraw, które są ładnie opisane. Ta książka jest inna. Jest czarno-biała a jedyne kolorowe zdjęcia można znaleźć na ostatnich stronach. Mimo tego ma swój urok. Kupiłam ja przypadkiem na książkowym kiermaszu i nie żałuje. Początkowe strony opisują zasady pieczenia ciast, podstawowe wiadomości o wyrabianiu ciasta, o sprzęcie i naczyniach, w których je przygotowujemy i oczywiście o składnikach. Druga część ta obszerniejsza to przepisy. Na różnego rodzaju placki, szarlotki, serniki, babki, torty. Ważne jest to, że przepisy są mało skomplikowane, wiec nawet poczatkujący doskonale sobie z nimi poradzi. Polecam do kulinarnej biblioteki.

Lubię kupować książki kucharskie. Lubię otwierać i patrzeć na kolorowe piękne zdjęcia potraw, które są ładnie opisane. Ta książka jest inna. Jest czarno-biała a jedyne kolorowe zdjęcia można znaleźć na ostatnich stronach. Mimo tego ma swój urok. Kupiłam ja przypadkiem na książkowym kiermaszu i nie żałuje. Początkowe strony opisują zasady pieczenia ciast, podstawowe...

Jak pisze autorka Włochy dzielą sia na 20 regionów, w której występują inne smaki kuchni włoskiej. Autorka podzieliła książkę na rozdziały o poszczególnych regionach. Każdy opatrzony jest w krótki opis danego regionu. Nawet obok przepisów widnieją ciekawe komentarze autorki. W książce można znaleźć dużo pysznych przepisów. Niektóre z nich są bardziej rozbudowane, niektóre bardzo proste. Wystarczą 3 składniki, żeby zrobić pyszne danie. Polecam wszystkim, przede wszystkim tym, którzy dopiero poznają smaki Italii.

Jak pisze autorka Włochy dzielą sia na 20 regionów, w której występują inne smaki kuchni włoskiej. Autorka podzieliła książkę na rozdziały o poszczególnych regionach. Każdy opatrzony jest w krótki opis danego regionu. Nawet obok przepisów widnieją ciekawe komentarze autorki. W książce można znaleźć dużo pysznych przepisów. Niektóre z nich są bardziej rozbudowane, niektóre...

Mimo ładnych zdjęć przepisy mnie nie zachwycają. Z tylu przepisów mam ochotę na wypróbowanie tylko niektórych z nich.

Mimo ładnych zdjęć przepisy mnie nie zachwycają. Z tylu przepisów mam ochotę na wypróbowanie tylko niektórych z nich.