Kiedy 3-4 lata temu zacząłem wracać do fantastyki na poważnie, znowu poświęcać jej swoje życie, zacząłem czytać felietony Kołodziejczaka. Były czymś absolutnie zmieniającym moja orbitę postrzegania tej literatury. Kiedy 1.5 roku temu startował Kanał Fantastyczny to wszystkie odcinki z Tomaszem Kołodziejczakiem były fantastyczną przygodą.
I wtedy zdałem sobie sprawę, że nigdy nie czytałem twórczości literackiej redaktora naczelnego Kaczora Donalda.

Zacząłem więc od Kolorów Sztandarów, według wielu najlepszej książki autora. I jak była to świetna podróż. Pod płaszczykiem space opery/hard sf mamy tak naprawdę historię o izolacji, o walce o swoje wartości, o wolność, o docenienie tej wolności. Na początku wydaje nam się, że to krwiożerczy Korgardzi są wrogami ludzi mieszkających na Gladiusie. No a kto zostaje prawdziwym wrogiem mieszkańców wolnego świata Gladius? Oczywiście. Inni ludzie. Wszystko dzieje się w dobrym stylu lat 90. Książka ma już prawie 30 lat (!), a mimo to świetnie się broni i nadal nadaje się na genialną ekranizację.

O Dominium Solarnym będę tutaj pisał jeszcze parę razy, bo mam już kontynuację Kolorów Sztandarów. I inne książki Pana Tomasza.

Kiedy 3-4 lata temu zacząłem wracać do fantastyki na poważnie, znowu poświęcać jej swoje życie, zacząłem czytać felietony Kołodziejczaka. Były czymś absolutnie zmieniającym moja orbitę postrzegania tej literatury. Kiedy 1.5 roku temu startował Kanał Fantastyczny to wszystkie odcinki z Toma...

Rozwiń

Zwiń