Profil użytkownika: vileavens

Dobrze skonstruowany kryminał rozrzuci rozwiązanie zagadki na przestrzeni i będzie czekać, aż bohaterowie/czytelnik ułożą z niego obrazek. „Nie było już odwrotu” tego nie robi. I to sprawia, że czuję się rozczarowana.

Postanowiłam dać tej książce taryfę ulgową — w końcu debiut z polską dark academią, bądźmy wyrozumiali, docenię każdą próbę rozwijania tego na rodzimym gruncie. I sam pomysł jest ciekawy, ale.
Ale nie znalazłam w tej książce nic, co sprawiałoby, że wybaczyłabym:
★ to, że jest zbyt długa albo zbyt krótka. Hear me out, uwielbiam długie książki, ale żeby wytłumaczyć ich długość, coś w książce musi się dziać. „Nie było już odwrotu” jest rozwleczone, z perspektywy czasu część tych wydarzeń można by skondensować, a z kolei finał... Dawno nie widziałam tak przegadanego finału w książce z trupem w tle. Bo to dark academia, oczywiście że jest tu co najmniej jeden trup. Konwencja tego wymaga. Te 600 stron (802 widziałam, czytając w telefonie 💀) nie jest dobrze wykorzystane.
★ trójkąt miłosny. Co warto zaznaczyć, zbędny trójkąt miłosny i to w jego najnudniejszej konfiguracji.
★ finał. Ale bez spoilerów to się nie da. On ma sens, ale też wielkie wyjawienie jest tak przeciągnięte, że dajcie spokój.
★ to, że najciekawszy element można by pominąć i nic by to nie zmieniło z perspektywy bohaterów. Wielka szkoda.

Styl pisarski po prostu jest.

Mam problem z uwierzeniem, że taki Klub mógłby działać... Wróć. Mam problem ze zrozumieniem, co ten elitarny klub tak właściwie robi i czemu, skoro jest aż taki ważny i wpływowy, to nie potrafią ogarnąć sobie pleców na kryzysowe sytuacje.


Uważam też, że książka bardzo naiwnie zakłada, że czytelnicy/bohaterowie nie wiedzą, czym jest redpill. Dobrze, że wyjaśnia pewne podejścia i całą ideologię, żeby wszyscy byli po tej samej stronie, jeśli chodzi o tę teoretyczną wiedzę, ale serio? Naliczyłam z trzy niezależne od siebie dialogi, w których bohaterowie pierwszy raz słyszą słowo „redpill”. Wydaje mi się, że w tych czasach, jeśli ktoś siedzi w społecznościach internetowych, to natknął się na to słowo i przez osmozę wie, co mniej więcej za nim stoi.


Personalnie też traktuję fragment w kawiarni, kiedy dialog wygląda tak:

>Czarną.
>Czarną, co?
>Kawę, a co innego?

Raz, wiem, po co jest tam ta scena, ale to naprawdę nie było konieczne. Nie bądźmy niemili dla pracowników kawiarni.
Po drugie:
> Kawę.
> Ale jaką kawę?
*Tu irytacja bohaterki* >Czarną, a jaką?
Lub coś takiego działałoby lepiej, bo podkreśla, że "czarna kawa" jest dla niej czymś domyślnym, a zamawiając "kawę", nikt nie będzie wiedział, o co wam chodzi.


Nie powiedziałabym, że to zła książka. Jako debiut jest okej, największym pozytywem jest sam zamysł.

Dobrze skonstruowany kryminał rozrzuci rozwiązanie zagadki na przestrzeni i będzie czekać, aż bohaterowie/czytelnik ułożą z niego obrazek. „Nie było już odwrotu” tego nie robi. I to sprawia, że czuję się rozczarowana.

Postanowiłam dać tej książce taryfę ulgową — w końcu debiut z polską dark academią, bądźmy wyrozumiali, docenię każdą próbę rozwijania tego na rodzimym...

Nie jestem pewien, czy autorka wie, czym jest ten jej "mit Darcy'ego".

Po przeczytaniu całości nie mam pojęcia, domyślałam się, o co chodzi, ale w treści panuje taki chaos i pisanie pod założoną, ale nie w pełni wyjaśnioną tezę, że ciężko jest cokolwiek zrozumieć i wynieść coś sensownego z treści.

A tak kończymy z wnioskiem, że każdy mężczyzna to Darcy, ale Darcy nie istnieje, dlatego jest mitem, ale każdy ma swojego Darcy'ego, cokolwiek to znaczy, ale też to jest mit i każdy z Darcych jest inny, ale on nie istnieje, a ten jeden wymarzony, który istnieje, jest tak rzadki, że szkoda gadać, a tak właściwie Darcy to Byron, który jest wampirem.

Nie jestem pewien, czy autorka wie, czym jest ten jej "mit Darcy'ego".

Po przeczytaniu całości nie mam pojęcia, domyślałam się, o co chodzi, ale w treści panuje taki chaos i pisanie pod założoną, ale nie w pełni wyjaśnioną tezę, że ciężko jest cokolwiek zrozumieć i wynieść coś sensownego z treści.

A tak kończymy z wnioskiem, że każdy mężczyzna to Darcy, ale Darcy nie...

Zostałam złamana, uroniłam pół łzy, a plot twist to jeden z moich największych koszmarów. Czytanie to czysta przyjemność

Zostałam złamana, uroniłam pół łzy, a plot twist to jeden z moich największych koszmarów. Czytanie to czysta przyjemność