Profil użytkownika: ZaczytanaPaulina

Mizoginia is here.

Mizoginia is here.

Wartka akcja oraz interesująca fabuła sprawiają, że książkę czyta się dosyć szybko i przyjemnie (o ile przyjemne może być czytanie o braku wody). Za każdym razem, gdy sięgałam po tę młodzieżówkę towarzyszyło mi przerażające uczucie pragnienia. Opisy tego, jak poszczególne jednostki reagują na kryzysową sytuację są bardzo ciekawe i zastanawiające. Nie wszyscy bohaterowie (a tym samym narratorzy książki) przypadli mi do gustu - niektórych nie rozumiałam, inni zachowywali się irracjonalnie i... po prostu dziwnie. Mimo wszystko jest to lektura potrzebna, uświadamiająca jakie są następstwa kryzysu klimatycznego. Jedno jest pewne - jeśli chcesz oddać się lekturze "Suszy" pamiętaj o tym by wcześniej sięgnąć po szklankę jakiegoś napoju.

Wartka akcja oraz interesująca fabuła sprawiają, że książkę czyta się dosyć szybko i przyjemnie (o ile przyjemne może być czytanie o braku wody). Za każdym razem, gdy sięgałam po tę młodzieżówkę towarzyszyło mi przerażające uczucie pragnienia. Opisy tego, jak poszczególne jednostki reagują na kryzysową sytuację są bardzo ciekawe i zastanawiające. Nie wszyscy bohaterowie (a...

Wciągająca i niezwykle klimatyczna powieść, choć nieco mniej tajemnicza po obejrzeniu ekranizacji Netflixa. Daphne du Maurier pisze w sposób niezwykły, pozwala przenieść czytelnika do intrygującego, pachnącego azaliami Manderley. Zresztą rzadko spotyka się tak cudowne opisy świata przedstawionego - mglista, wietrzna zatoczka, mroczny, wilgotny las, miękka sierść psa Jaspera i ogromna posiadłość Pana de Wintera - wszystko to wydaje się być dla czytelnika czymś namacalnym, prawdziwym. Główna bohaterka - młoda, niedoświadczona i niepewna wywoływała we mnie sprzeczne uczucia. Cieszyłam się jednak z tego jak dorasta i dojrzewa. Leniwe, letnie popołudnia opisywane na początku lektury kontrastują z wartką akcją oraz niepokojem, który zaczyna towarzyszyć czytelnikowi gdzieś w połowie książki. Jedno jest pewne: duch Rebeki przesiąka tę książkę.

Wciągająca i niezwykle klimatyczna powieść, choć nieco mniej tajemnicza po obejrzeniu ekranizacji Netflixa. Daphne du Maurier pisze w sposób niezwykły, pozwala przenieść czytelnika do intrygującego, pachnącego azaliami Manderley. Zresztą rzadko spotyka się tak cudowne opisy świata przedstawionego - mglista, wietrzna zatoczka, mroczny, wilgotny las, miękka sierść psa Jaspera...