Życie na trzy psy

Name: Życie na trzy psy
Rating: 6,0 (209 reviews)
Author: Abigail Thomas
ISBN: 9788389896766

Abigail Thomas

6,0 / 10

209 ocen

22 opinii

Galaktyka

Wydawnictwo: Galaktyka Seria: Zapach Pomarańczy biografia, autobiografia, pamiętnik

159 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Seria:: Zapach Pomarańczy
Tytuł oryginału:: A Three Dog Life
Data wydania:: 2007-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2007-01-01
Liczba stron:: 159
Czas czytania: 2 godz. 39 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788389896766
Tłumacz:: Maria Olejniczak-Skarsgård

"Życie na trzy psy" to niezwykła opowieść o życiu małżeństwa, które pewnego dnia zostaje zburzone tragicznym wypadkiem. Rich doznaje ciężkiego urazu mózgu w wyniku czego zaczyna cierpieć na paranoję, traci pamięć krótkotrwałą i zdolność do samodzielnej egzystencji. Jego żona - Abby, przyglądając się tak dramatycznie odmienionemu życiu, szuka odpowiedzi na pytanie o stopień, w jakim człowiek może się poświęcić dla drugiej osoby i odkrywa nowy wymiar miłości.

W towarzystwie ukochanych psów, które okazują się przyjaciółmi na dobre i na złe, stopniowo uświadamia sobie, jak wiele przyjemności mogą sprawić zwykłe czynności i pozornie błahe wydarzenia - niedoceniane drobiazgi, które tak naprawdę stanowią esencję życia.

Ta mądra, szczera i piękna książka ukazuje prawdę, którą Abigail poznawała przez pięć lat po wypadku męża. Czasem nie potrafimy doszukać się sensu w tragedii, ale możemy się postarać, by wykorzystać ją z pożytkiem.

Średnia ocen

6,0 / 10

22 opinii 209 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Życie na trzy psy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Życie na trzy psy

Średnia ocen

6,0 / 10

209 ocen

Twoja ocena

0 / 10

4 ocen

13 ocen

7 ocen

47 ocen

58 ocen

54 ocen

11 ocen

12 ocen

1 ocen

2 ocen

Opinia

483

370

Kokos

30.05.2016

7 / 10

Na półkach: , ,

Ciekawy zabieg - autorka opisuje swoje życie po tym, jak jej mąż uległ poważnemu wypadkowi, ale nie robi tego w sposób dramatyczny, ze stronic książki nie wylewa się wyłącznie ból i rozpacz, jest tam też dużo refleksji. W którymś momencie pomyślałam, że to jednak trochę nudne (autorka pisze m.in. o swoich robótkach na drutach), ale potem spojrzałam na to zupełnie inaczej - takie właśnie jest życie, więc skoro jest to jakaś forma autobiografii, a nie typowa powieść, to nie może tu być aż tyle dramatyzmu i taniego wyciskania łez. Ale kiedy przyjrzeć się temu bliżej, widać tę rozpacz, bezsilność, brak nadziei. I to właśnie jest fascynujące - Abigail Thomas nie opisała wprost wszystkich swoich emocji, ale napisała to bardzo prawdziwie, nie koloryzując. Podejrzewam, że pisanie miało dla niej funkcję terapeutyczną. I owszem, chwilami książka wydaje się za mało dynamiczna, niemal nie ma akcji, żadnych punktów kulminacyjnych. Jest ciąg wspomnień, przeplatające się obrazy dni, które minęły od wypadku Richa, obecny stan jego umysłu i trudne spotkania z nim. Dla odbiorcy może to być nieciekawe do czytania albo dziwne, jak autorka może się zastanawiać nad pewnymi rzeczami, drobiazgami, skoro gdzieś tam w domu opieki przebywa jej mąż z uszkodzonym mózgiem. W powieściach jest więcej dramatyzmu i podkreślania ogromu tragedii. Ale czasami warto też sięgnąć po coś bardziej autentycznego.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

438 użytkowników ma tytuł Życie na trzy psy na półkach głównych

Przeczytane 260
Chcę przeczytać 173
Teraz czytam 5

78 użytkowników ma tytuł Życie na trzy psy na półkach dodatkowych

Posiadam 51
2013 7
Ulubione 5
Z biblioteki 5
Zwierzęta 4
Powieść obyczajowa 3
Ebooki 3

Tagi i tematy do książki Życie na trzy psy

choroba pies psy USA Stany Zjednoczone hodowla psów pamiętniki pisarz chorzy w rodzinie rodzina

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Miłość przez małe m

Francesc Miralles

Bardzo przyjemna książka. Lekka, do kawy, do pociągu. Wydawać by się mogło, że czegoś jej brakuje. Jakiejś akcji, wielkiego finału. Możemy przez chwilę poczuć nutkę rozgoryczenia wyborem bohatera, brakiem informacji o rozpoczętych wątkach. Jednak moim zdaniem taka ma ona właśnie być, taka jest najlepsza. Bez hałasu, bez fajerwerków. Zwykła historia jaka może się przydarzyć. :)

Alice Wonderland

ocenił na 9 2 miesiące temu

Sztuka bycia Elą

Johanna Nilsson

Ela ma 26 lat i nie czuje sie osoba dojrzala. Nie jest jej latwo pogodzic sie z rozwodem rodzicow i ich nowymi partnerami. Broni sie przed stalym zwiazkiem bo nie chce byc kura domowa. Gdy w piwnicy jej domu odkrywa 6 letnia Klare corke narkomanki jej zycie bardzo sie zmienia i ma przyspieszony kurs dorastania. Robi wszystko by dziecko bylo szczesliwe i nie trafilo do domu dziecka. Jak na osobe niedojrzala za ktora chciala uchodzic to nie wyszlo bo pokazala sobie ze jest nie tylko osoba dojrzala lecz ma tez wielkie serce. Ksiazka pelna refleksji nad sensem zycia i relacjami ludzkimi ktore nie zawsze sa latwe.

betina360

ocenił na 7 9 lat temu

Tajemnica

Philippe Grimbert

Nie wiem jak to się dzieje, ale bezwiednie wybieram książki, w których przebijają się losy Żydów podczas wojny we Francji. I tak też poznałam "Tajemnicę" , którą podzielił się z nami bohater powieści, na początku mały zagubiony chłopiec, czujący, że nie przystaje do swoich rodziców, poszukujący brakującego ogniwa, zamykający się w świecie przez siebie wymyślonym, bo nikt mu "nie tłumaczy" miłości. Z biegiem lat poznaje w opowieściach przyjaciółki rodziny swoje ciotki i stryjów, ale nie jest to opowieść miła dla uszu nastolatka. Będąc pełnoletni sam decyduje się na to, czego nie mógł zrobić ojciec; odkrywa zakończenie tajemnicy. Zostaje przytulony przez ojca - pierwszy raz w życiu. I takie oto są pokłosia tych strasznych czasów.

Beata

oceniła na 7 1 rok temu

Wszystko, co ważne

Jan Goldstein

Książka, o której chcę Wam dziś opowiedzieć, ukazała się dosyć dawno temu, bo w roku 2006 i jest raczej mało znana, a szkoda. Jan Goldstein w swojej opowieści pt. „Wszystko, co ważne” porusza niezwykle istotną tematykę, jaką jest ważność ludzkiego istnienia oraz relacje międzyludzkie stanowiące jego nieodłączny element. Głównymi bohaterkami opowieści są dwie kobiety – wnuczka Jennifer oraz jej babcia Gabby. Młodsza z kobiet czuje, że życie i egzystencjalne doświadczenia coraz bardziej ją przytłaczają, podejmuje więc próbę samobójczą… Starsza natomiast stara się czerpać z życia pełnymi garściami, mimo iż ma pełną świadomość, że jej dni, nie tylko z powodu wieku, są policzone. Staruszka postanawia zaopiekować się młodą kobietą i pokazać jej, że pomimo różnorodnych przeciwności i kłód rzucanych pod nogi przez los nadal warto żyć, a życie to może mieć niesamowity, a niejednokrotnie pozytywnie zaskakujący smak. Czy Gabby i Jennifer wspólnie zbudują szlak wiodący je obie, choć każdą w inny sposób, ku wewnętrznemu spokojowi, harmonii, szczęściu oraz pogodzeniu zarówno z tym, co minione, jak i z tym, co musi nadejść? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie na kartach tej historii. Jest to opowieść o różnorakich, często mocno skomplikowanych i nadwyrężonych relacjach rodzinnych i międzyludzkich, a także o próbach odnalezienia się w ogromie trudnych do udźwignięcia życiowych doświadczeń. O powolnym, lecz wyrazistym wewnętrznym dojrzewaniu dzięki obecności drugiego człowieka, który nie ocenia, a wspiera w każdej nawet najmroczniejszej chwili. Historia tych dwóch kobiet w piękny sposób pokazuje wzajemne przenikanie się młodości i starości, wszak jedno bez drugiego właściwie nie istnieje. Autor ukazuje również proces swoistej zamiany ról, która dokonuje się na przestrzeni całej lektury w opisanych bohaterkach. Jest to pozycja refleksyjna, ciepła w swoim przekazie, chociaż zawarte w niej emocje bywają bardzo różnorodne. Dodam jeszcze, że pozycja ta ukazała się nakładem Wydawnictwa Galaktyka w serii Zapach Pomarańczy. Warto przeczytać. * https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta * https://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2024/08/kiedy-kogos-kochasz-to-nie-pozwalasz-mu.html

Książkowo_czyta

oceniła na 6 1 rok temu

Jeden dzień z panem Julesem

Diane Broeckhoven

Jeden dzień. Strata. Brak, ale jeszcze obecność ukochanej osoby. Taka historia może stać się moją historią. Nie wiem jednak, czy spędziłabym dzień ze zmarłym mężem. Rozumiem pobudki Alice, która wie, że "kiedy tylko lekarze, sąsiedzi i ludzie z przedsiębiorstwa pogrzebowego zaczną troszczyć się o jej męża, straci go w przeciągu godziny". Na zawsze. Chce być z nim jeszcze chwilę, zatrzymać czas. Dla niej Jules "nie był martwy tak długo, jak długo nikomu o tym nie mówiła. Żył, dopóki tego chciała. Miała mu jeszcze tyle do powiedzenia". Jeden dzień na pożegnanie, na rozmowę, na wspomnienie przeszłości, na życie. Ostatni dzień. Poruszające doznanie czytelnicze.

Justyna

oceniła na 7 2 lata temu

Dewey. Wielki kot w małym mieście

Vicki Myron Bret Witter

O tym, że każde miejsce pracy powinno być wyposażone w kota. Książka opowiada prawdziwą historię Deweya - kota, który przez prawie dwie dekady swojego życia, odkąd został odnaleziony jako małe kociątko w skrzyni na zwracane książki, mieszkał w lokalnej bibliotece. Przez ten czas Dewey stał się niekwestionowaną atrakcją, wpływając na wzrost liczby odwiedzających bibliotekę, a także nadając międzynarodowy rozgłos swojemu małemu miastu i będąc swego rodzaju maskotką, rozładowującą stres zarówno u pracowników, jak i gości tego miejsca. Książka jest bardzo ciepła i urocza, zwłaszcza wtedy gdy opowiada stricte o kocie i jego wyczynach. Natomiast są w niej też fragmenty dotyczące biografii dyrektorki biblioteki oraz historii miasta i jego rozwoju - i one podobały mi się znacznie mniej.

niedź

ocenił na 6 8 miesięcy temu

Zaginiona róża

Serdar Özkan

Odnoszę wrażenie, iż napisanie czegokolwiek o tejże książce jest niebywale trudne, jako że jest ona bardzo specyficzna. Jej specyficzność nie polega wszakże na swoistym patosie - albo inaczej - cała jej specyficzność polega właśnie na nim. Czytając, czułam jak gdyby autor momentami na siłę chciał zrobić z "Zaginionej Róży" patetyczny traktat filozoficzny, co oczywiście nie jest łatwe, więc finalnie mamy do czynienia z drobnym kiczem . Wstęp urzekł mnie, nie ukrywam; cytaty były bardzo dobrze dobrane, a opis jak i dialog w Efezie niebywale przypadły mi do gustu. Następnie miejsce miała usilna gloryfikacja tekstu, która trwała do mniej więcej połowy powieści i doprawdy była irytująca. Wszystko zmienia się jednak wraz z wyjazdem głównej bohaterki - pojawia się tutaj wątek personifikacji roślin, czym "Zaginiona Róża" odkupiła sobie moje względy, gdyż niezmiernie takowe wątki lubię. Również od tego momentu książka staje się przyjemniejsza do czytania, jest nieco bardziej ciekawa, choć bohaterka czasami denerwuje swoim zachowaniem. Powieść ta jest naprawdę szybką lekturą, spokojnie da się ją przeczytać w dwie noce lub mniej. Posiada ona krótkie rozdziały i nieskomplikowany język, co przyspiesza znacznie sztukę czytania. Czy polecam? Nie nazwałabym tej pozycji obowiązkową do przeczytania, jednakże jako swoisty umilacz czasu, funkcję swą jak najbardziej spełnia.

aleksandrap

ocenił na 6 5 lat temu

Zimowa róża

Christian Signol

Swietne opisy przyrody i krajobrazu, az chce sie spakowac plecak i poleciec na poludnie Francji i przezyc tam kazda pore roku. Daje nadzieje, ale brakowalo mi koncowego wow. Dziadkowie byli wspaniali, kazdy by takich chcial. Az przypomniala mi sie moja wspaniala babcia.

liv87

ocenił na 6 2 lata temu

Może zawierać orzeszki

John O'Farrell

John O'Farrell - uważny obserwator z przymrużeniem krytycznego oka. Książka reklamowana jako zabawna - i to się zgadza. Momentami rzeczywiście chichotałam na głos, a wiele sytuacji jest faktycznie śmiesznych. Książka opisywana jako satyra na rodziców XXI wieku - i to też się zgadza. Można tu wyróżnić dwie dominujące cechy tych rodziców. Po pierwsze megalomania i nadmierna ambicja na punkcie własnego dziecka. Musi ono być we wszystkim "naj", szczególnie na tle dzieci innych znajomych. Od małego bierze udział w wyścigu szczurów, jest wychowywane, tresowane, dokształcane. Uczęszcza na niezliczoną ilość zajęć dodatkowych, czasami wręcz absurdalnych, byle tylko się wyróżnić na tle innych dzieci. Musi być uzdolnione ponadprzeciętnie, bo to wstyd mieć tylko zwyczajne dziecko. Druga cecha to nadopiekuńczość i paranoiczny wręcz lęk, by coś złego się temu dziecku nie przytrafiło. Fragment o zabawie dzieci w piaskownicy w kaskach na wypadek spadającego meteorytu rozbawił mnie i przeraził równocześnie. Odbiera się dziecku wręcz możliwość popełnienia błędu i doświadczenia płynącego z nauki na własnych błędach. Tu nie ma miejsca na takie faux pas. Nie da się uchronić dziecka przed wszystkimi problemami tego świata. Musi zetknąć się z biedą, niesprawiedliwością, chorobą, przemocą. Obraz zwariowanych rodziców, którzy którzy dla dobra swoich dzieci usprawiedliwiają swój egoizm, naginają własne zasady moralne, a nawet są w stanie posunąć się do oszustwa, to właściwie smutne i niesmaczne. Ale czy nieprawdziwe? Obawiam się, że nie. Tylko czy to jeszcze jest miłość, czy głupota? Autor sam jest rodzicem i pewnie wiele opisanych sytuacji zaobserwował. Opisał je z humorem, nie krytykuje dosłownie, ale daje do myślenia. Zachęcam do przeczytania, bo myślę że warto.

Gosia

oceniła na 7 6 lat temu

Karzeł Mendla

Simon Mawer

Historia naukowca Benedicta Lamberta z ciotecznym pradziadkiem Gregorem Mendlem w tle to niecodzienna opowieść. Wciągająca od pierwszych stron, zaskakująca i zmuszająca do refleksji. Poznajemy świat genetyki i eugeniki. Rzeczywistość widzianą oczami osoby dotkniętej achondroplazją. Przeżywamy wzloty i upadki skomplikowanych relacji międzyludzkich. POLECAM, warto przeczytać.

MaK

ocenił na 7 12 lat temu

Cudze życie

Frederique Deghelt

Trudno było mi ocenić tę książkę, bo historia bardzo mi się podobała i bardzo szybko ją przeczytałam, ale raził mnie styl. Książka napisana w taki dziwnie pospieszny, chaotyczny sposób, niby wnikamy tu w umysł i emocje kobiety, która straciła pamięć ostatnich dwunastu lat, a wszystko jest jakieś takie powierzchowne, bohaterka zachowuje się, jakby przeszła do porządku dziennego nad utratą swojego życia, które znała.

Vinga46

ocenił na 6 3 lata temu

Tłumaczka snów

Chitra Banerjee Divakaruni

Akcja powieści rozwija się powoli, wąż awizuje centralne wydarzenie powieści, ale to okazuje się dopiero na końcu. Zapowiada jeszcze coś innego: dyskretną transcendencję, przewijającą się wężowo przez całą powieść. Kim jest tajemniczy jogin? Niby zwyczajne życie Amerykanów hinduskiego pochodzenia, ale za nim pulsuje Tajemnica. Intrygująca książka, może z początku trochę nużyć, ale potem wciąga, jakby czytelnika przywiązała do siebie dupattą.

Adam

ocenił na 8 3 lata temu

Światło na śniegu

Anita Shreve

Pierwszy raz próbowałam czytać tę książkę kilkanaście lat temu, gdy byłam jeszcze bardzo młoda, i wtedy znudziła mnie tak, że porzuciłam dalszą lekturę po jakichś pierwszych dwudziestu stronach. Teraz, te kilkanaście lat później, z jakiegoś powodu postanowiłam sięgnąć po nią ponownie i... przepadłam. Nie spodziewałam się po tej cienkiej, niepozornej książeczce takiego ogromu emocji. Na pewno duże znaczenie ma fakt, że teraz sama jestem mamą rocznej dziewczynki i za każdym razem, gdy czytałam o Clarze lub o Małej Doris, pękało mi serce. Wiem, że to nie jest książka dla każdego, niewiele się tu dzieje. Ja też doceniłam ją dopiero we właściwym momencie mojego życia. Jednak na ten moment zaliczam ją do mojej topki ostatnich miesięcy.

MòlkaKsiążkowa

oceniła na 10 2 miesiące temu

Kochający na marginesie

Johanna Nilsson

Bardzo smutna książka. Samotność, odrzucenie, niezrealizowana potrzeba akceptacji, strach, tęsknota za bliskością i miłością. Na tak niewielu stronach zawarte tak wiele emocji. Przepełniona jakże aktualnymi spostrzeżeniami na temat otaczającego nas świata i najgorszego na nim uczucia - bycia samotnym pośród tłumu.

Zyrafa

oceniła na 7 3 lata temu

Błękitny chłopiec

Rakesh Satyal

Nie była to łatwa lektura. Może dlatego, że narratorem jest 12-letni chłopiec, aczkolwiek jego przekaz był wyjątkowo dojrzały i porywający. No nie wiem, coś tam mi nie do końca grało. Sama fabuła jest interesująca, dotyczy poszukiwania własnego ja, swojej tożsamości, odkrywania rodzącej się seksualności przez młodego Kirana. Specyficzne połączenie dwóch odmiennych kultur amerykańskiej i hinduskiej unaocznia nam, jak delikatnym i ostrożnym trzeba być w ocenianiu innych narodowości, ich obyczajów czy tradycji, żeby nie skrzywdzić drugiego człowieka. Kiran to bardzo delikatny i wrażliwy chłopiec, który pomimo wielu przeciwności realizuje swoje założenia z ogromną determinacją i to mi się w nim najbardziej podobało. Walczy o swoje i nie przejmuje się tym co powiedzą inni. Podziwiam go za odwagę i własne zdanie w tak młodym wieku. Jego dorosłość objawia się praktycznie na każdym kroku. Jest świadomy swojego ciała, zmysłów,bodźców, które go otaczają, doskonale sobie z nimi radzi, ujarzmiając je. Powinien być wzorem dla niejednego współczesnego nastolatka. Polecam.

kasiaman55

ocenił na 6 5 lat temu

Żółte cytrynki

Kajsa Ingemarsson

Najpierw obejrzałam film - sympatyczny, z ciepłymi postaciami. Film bardzo się różni od książki - podobieństwa wyliczyłabym na palcach jednej ręki. Mimo to tytuł ten też czyta się dobrze, romans na gorszy dzień, na potrzebę wyluzowania. PS. Dla tych osób które oglądały film - uwielbiam Sverrira w roli Davida <3 :D

Lucjush

ocenił na 7 8 lat temu

Cappuccino

Mariella Righini

Czytałam już dość dawno, ale co nieco pamiętam. Po pierwsze, trudno mi było przebrnąć przez początek. Nie będę ukrywać, że byłam na początku lekko rozczarowana i stylem narratora i ogólnym brakiem jakiejkolwiek akcji. Natomiast książkę doczytałam do końca i nawet mi się spodobała. Fakt, w sumie nic takiego w książce się nie działo, ale znalazłam w niej jakiś urok, jakiego nawet nie potrafię wytłumaczyć. Jak zaczynając nie byłam do niej przekonana, tak kończąc stwierdziłam, że jest dość przyjemną książką :)

Mackabella

oceniła na 6 12 lat temu

Księga motyli

Doda Około-Kułak

Opowieść o kobiecie, która staje na rozdrożu, stawia wszystko na jedną kartę i po śmierci ojca postanawia rozwikłać tajemnice niezwykłego zniknięcia swej matki. Monika dziedzicząc po ojcu dom, rzuca pracę, kończy dotychczasowy związek, dla którego nie widzi przyszłości i wyrusza w podróż w rodzinne strony.Jedynymi wskazówkami, którymi może się posłużyć jest dokumentacja i list jaki ojciec pozostawił w kieszeni płaszcza. Monika dociera do ludzi,którzy pomagają jej odkryć rodzinne losy. W trakcie poszukiwań, oprócz rozwikłania zagadki rodzinnej, poznaje miłość swojego życia- Stefana. Wciągająca historia z zaskakującym zakończeniem. Warta przeczytania.

godmyt

ocenił na 6 11 lat temu

Dwa domki na kółkach

Marina Lewycka

Książka, z powodu Brexitu i innych zmian politycznych może wydawać się ciut nieaktualna, ale nie trzeba zbyt dużo wyobraźni by była jednak bardzo realna, tak jakby wszystko to działo się dzisiaj. Mamy do czynienia z poważnie zwariowaną powieścią, bardzo zygzagowatą, a autorka na spokojnie przedstawia nam nowe postacie na 20 stron przed końcem! Na samym początku natomiast nie wiemy za bardzo na kim skoncentrować uwagę, jest bowiem cała grupa potencjalnych bohaterów. Ta polifoniczność tej opowieści jest jej dużym atutem, ale jednak może też męczyć. To, co jest jak gdyby elementem operacyjnym całej tej szalonej narracji to wyobraźnia autorki, jej histeryczne wręcz poczucie humoru, jak również szybkie, bez żadnego ostrzeżenia pojawiające się przejścia z komedii to kompletnej, pełnej smutku tragedii, bez cienia żadnego humoru . I tu chyba jest ta ukraińskość tej opowieści, bo tego typu niespodzianki rzadkie są w prozie zachodniej, gdzie wszystko musi być mniej lub bardziej "uzasadnione". A my jako czytelnicy musimy w pewnym momencie sobie zdać sprawę że w tej książce może się w każdej chwili stać absolutnei wszystko i naszym zadaniem jest po prostu totalnie poddać się nurtowi opowieści.

Witoldzio

ocenił na 7 2 miesiące temu

Opowieść ojca. Przez mongolskie stepy w poszukiwaniu cudu

Rupert Isaacson

Rupert, podróżnik, obrońca praw zagrożonych plemion (m.in. Kalahari), koniarz, a przede wszystkim człowiek otwarty na to, co niewyjaśnione, związane z ludzką duchowością, postanowił wyruszyć do Mongolii w poszukiwaniu Szamanów. Wiedząc, jak wielka więź łączy Rowana z końmi, jak się przy nich wycisza i jak się z nimi porozumiewa, Rupert stwierdził, że podróż do miejsca, z którego konie pochodzą, a moc uzdrowicieli jest wielka może uleczyć sześcioletniego chłopca. Pełni obaw rodzice rozpoczęli trudną, piękną i ważną wędrówkę w nieznane... Ciężko oceniać historie, które pisze życie. Lekturze towarzyszy mnóstwo emocji. Rupert nie słodzi. Bardzo często i szczerze wspomina o trudach podróży. Złości się na los, na syna, na niepogodę. Jednak miłość rodziców jest tak wielka, że są w stanie przezwyciężyć wszelkie granice. Brzmi cukierkowo i banalnie, ale taka jest prawda i nic tego nie zmieni. Mongolia odkrywa przed podróżnikami wiele tajemnic, przyciąga gościnnością i wiarą w świat duchów. Szamańskie praktyki wielokrotnie dziwią, ale jeśli mają okazać się skuteczne...Jeden krok naprzód oznacza dwa kroki w tył, ale nikt nie obiecywał, że będzie lekko...

Justyna

oceniła na 7 2 lata temu

Cytaty z książki Życie na trzy psy

A w ogóle to czym jest sztuka, jeśli nie możliwością daną człowiekowi, by nie walił pięścią w ścianę?

Abigail Thomas Życie na trzy psy Zobacz więcej

Życie niepoddane analizie jest być może nic niewarte, ale życie ciągle analizowane jest z pewnością piekłem.

Abigail Thomas Życie na trzy psy Zobacz więcej

Więcej