Złodziejka wspomnień

Nina wraz z przyjaciółką prowadzi klimatyczną kwiaciarnię, w której z ogromną pasją tworzą niezwykłe kompozycje. Kwiaty są dla niej czymś więcej niż pracą – to sposób wyrażania emocji i marzeń. Szczęśliwa, zakochana, snująca plany ślubne i wizje wspólnej przyszłości, wierzy, że wszystko układa się dokładnie tak, jak powinno. Los jednak potrafi być okrutnie przewrotny. Nagle w jej życiu pojawia się ogromna pustka i ból, z którymi trudno się zmierzyć. Próbując odnaleźć spokój i poukładać rozbite myśli, Nina wyjeżdża do odziedziczonego po babci domu na wsi – miejsca otoczonego ogrodem pełnym kwiatów, wspomnień i ciszy. Czy właśnie tam, z dala od dawnego życia, odnajdzie ukojenie i nowe szczęście? Czy otworzy się na ludzi i zaprzyjaźni z którymś z sąsiadów? Szczególnego uroku dodają powieści czytane przez Ninę nocami książki – pomagają jej przetrwać bezsenność, a postacie pojawiające się w snach oraz ich symboliczne interpretacje nadają historii nutę tajemnicy i refleksji. Czy Nina spełni swoje marzenia? I dlaczego tak często piecze ciasta? Odpowiedzi kryją się w tej ciepłej, poruszającej historii, która wciąga i zostaje w sercu na długo.

Lubię sięgać i czytać książki dobrych, sprawdzonych autorów. Tak jest w przypadku twórczości Sylwii Markiewicz, każda powieść przynosi ogromną satysfakcję a lekturę śledzi się z zapartym tchem. Tak też było w przypadku "Liliany". Główna bohaterka książki cierpi na bielactwo, przewlekłą chorobę skóry. Musi unikać słońca i poparzeń słonecznych, smarować się specjalnymi kremami z recepturą. Zostawiona w dzieciństwie przez matkę wychowuje się z ojcem. Dziewczyna ma ogromny talent, tworzy unikatowe talerze z porcelany. Unika ludzi, jej jedynymi towarzyszami poza ojcem jest stara zielarka Walentyna i przyjaciel, Nikodem, który po wypadku nie jest do końca sprawny. Sprawy przyjmują zupełnie inny obrót, gdy w domu Liliany pojawia się Wiktor. To typowy bawidamek, chłopak z problemami i brakiem odpowiedzialności. Początkowo bardzo pomocny i sympatyczny z biegiem czasu okazuje się nad wyraz interesowny. Jego główna uwaga kieruje się na Lilianę i tajemniczą recepturę tworzenia porcelany. To właśnie w niej upatruje rozwiązania swoich problemów i pozbycia się nękających go osobników którym winien jest pieniądze. Powieść bardzo przypadła mi do gustu, napisana jest ciepło, postacie są wyraziste i mają za zadanie czytelnika zaintrygować. Osoba Liliany sprawiła, że mam ogromną ochotę ją poznać osobiście i się z nią zaprzyjaźnić. Ta dziewczyna oprócz dużego talentu ma również serce. Jest osobą życzliwą, skromną i z ciekawą osobowością. Jest tak samo orginalna jak jej rękodzieło i tym samym bezcenna. Uważam, że wraz z Nikodemem jest w stanie pokonać własne bariery i nabrać odwagi by wyjść światu i ludziom naprzeciw. Przecież piękno tkwi wewnątrz. Polecam! ☺️ Książkę przeczytałam dzięki Book Tour zorganizowanego przez Czytam dla przyjemności za co bardzo serdecznie dziękuję.

Autorka po raz kolejny zaprasza nas w ekscytującą literacką podróż, tym razem do pięknej, ale także mrocznej i niebezpiecznej Portugalii. Po zawodzie miłosnym Martyna spełnia swoje marzenie i wyjeżdża do Porto. Tam poznaje bezdomnego - przystojnego Gaspara, który kryje w sobie jakąś tajemnicę. Wkrótce okazuje się, że ktoś bardzo nie lubi ludzi w kryzysie bezdomności i czycha na ich życie. Czy Martyna znajdzie miłość , szczęście i swoje miejsce na Ziemi w tym obcym kraju i uda jej się rozwikłać zagadkę tajemniczych zbrodni? Koniecznie przeczytaj książkę Jolanty Kosowskiej "Szalone Porto".

Miłość, sztuka i zbrodnia z przymrużeniem oka Jadwiga Buczak serwuje czytelnikom pełną humoru komedię kryminalną, w której zbrodnia wcale nie odbiera opowieści lekkości. Wręcz przeciwnie – stanowi punkt wyjścia do barwnej, wielowątkowej historii, w której każdy epizod tętni życiem. Bohaterowie wciągają nas w wir zdarzeń z wdziękiem, inteligencją i sporą dawką ironii. Główną postacią jest Katarzyna Kicińska „Kićka” – malarka, kobieta po przejściach, która zamiast spokojnego życia w otoczeniu sztuki, ciągle wpada w tarapaty. Ma talent do pakowania się w kłopoty, ale i do ich… rozwiązywania. Miała być cisza i spokój oraz malownicze pejzaże, a otrzymujemy serię dziwnych zbiegów okoliczności, podejrzanych typów i zagadek, które nie dają spokoju. W tej mozaice zdarzeń Kićka nie tylko spotyka swojego przyszłego męża, ale też przez przypadek wraca do dramatycznej historii sprzed dwudziestu lat, rozwiązując tajemnicę śmierci jego dawnej narzeczonej. Autorka zręcznie splata cztery wątki fabularne w spójną całość – kryminał, romans, obyczaj i humor sytuacyjny. Postacie drugoplanowe, jak komisarz Zaleśny czy barwni znajomi Kićki, nadają powieści dodatkowego kolorytu. Dialogi są błyskotliwe, język lekki i „przestępny” w najlepszym tego słowa znaczeniu – bez zadęcia, a jednocześnie z pazurem. Fragmenty opisów, w których pojawia się motyw portretu z zamówienia, uszkodzonego obrazu czy tajemniczych gości, nadają historii wyjątkowego klimatu i niemal filmowego charakteru. Autorka z dużym wyczuciem buduje napięcie nawet w scenach pozornie zwyczajnych, sprawiając, że czytelnik nieustannie czuje się wciągany w kolejne wydarzenia. Umiejętnie przeplata wątki kryminalne z obyczajowymi, a całość doprawia ciepłem, humorem i ironią. Dzięki temu książka jest jednocześnie intrygująca, zabawna i pełna uroku, a jej lektura staje się prawdziwą przyjemnością, od której trudno się oderwać. „Gdzie artyści, tam kłopoty” to książka, którą można pochłonąć w jeden weekend – wciąga, bawi i intryguje. Szczególnie spodoba się miłośnikom kryminałów z przymrużeniem oka w stylu Joanny Chmielewskiej, bo znajdą tu podobny klimat wzbogacony o świeże pomysły autorki. To opowieść, w której miłość i sztuka splatają się z kryminalną intrygą, tworząc pełną uroku i napięcia historię. Polecam wszystkim, którzy szukają odskoczni od codzienności, lubią błyskotliwe zagadki i cenią literaturę z bohaterami równie prawdziwymi i nieidealnymi, jak my sami.

Do opuszczonego miasteczka o nazwie Dom przyjeżdżają Mika i Juliusz. Dziewczyna jest wiedźmą zielną a mężczyzna czarownikiem. Obydwoje dostali zlecenie od tego samego znajomego Jeremiego: odprowadzić duszę jego kuzynki Hanki, która nie żyje od 18 lat. Razem z mężem Frankiem przeprowadzili się do tego miasteczka i w niewyjaśnionych okolicznościach odeszli z tego świata. Obecnie mieszka tutaj kilka osób, między innymi Róża, która prowadzi sklep oraz pensjonat, pomaga jej Mary, pielęgniarka Kinga z mężem Albertem i myśliwy Józef. Czasami pojawia się Mietek policjant z sąsiedniego miasteczka. Będąc na miejscu Mika z Juliuszem odkrywają coraz więcej tajemnic dotyczących Hani i Franka oraz całego miasteczka. Z czasem poznają niezwykłą historię związaną z lalkarką. Lalkarka tworzy lalki z papieru, gliny, szmatek na kształt i podobieństwo ludzi, z którymi przebywa. Wkłada w nie dusze umierających ludzi, dając im w pewien sposób nowe życie. Aby duch nie wrócił do ciała i nie uciekł, zasłania oczy lalek czarną szmatką. W miasteczku znajduje się wiele takich lalek, które symbolizują dawne historie i życie mieszkańców. Nad miejscowością wisi również zaklęcie, które oplata mieszkańców jak pajęczyna oraz sprawia, że przeszłość wciąż wpływa na ich życie. Umie ona doskonale maskować swoja magię. Do Domu przyjeżdżają bliźniacy Oriel i Avriel. Książka Dom lalkarki to tajemnicza i momentami mroczna historia z elementami fantastyki oraz erotyki. Historia pokazuje, że każda legenda ma w sobie ziarno prawdy. Bohaterowie stopniowo odkrywają kolejne sekrety i próbują zrozumieć, co naprawdę wydarzyło się w miasteczku. Jest bardzo ciekawa i wciągająca. Ma oryginalny pomysł na fabułę oraz tajemniczy klimat, który sprawia, że czytelnik chce dowiedzieć się, co wydarzy się dalej. Nie zapominajmy o interesujących bohaterach. Miki czerpała energię z drzew, wyczuwała zapachy i dzięki nim nazywała emocje na przykład lęk, strach, podniecenie, ekscytację. A bliźniaków łączy niesamowita więź. POLECAM!!! Czytam dla przyjemności dziękuję za udział w Book Tourze.

Książka gdzie życie płynie wolno, tak samo wczoraj jak i jutro. Halina pracuje na poczcie, ubiera się szaro-buro, jest 40-letnią panną, ma apodyktyczną siostrę. Zamiast miłości pozwala sobie na kieliszeczek pigwówki, ma marzenia jak każdy. Kiedy pojawia się nowy listonosz Stefan uczy się przyjmować komplementy a nawet zaczyna ubierać się na kolorowo.

"Często myślenie o sobie przychodzi nam bardzo trudno." „Zwykłe życie” Justyny Bordzio to pozycja, która na pierwszy rzut oka może wydawać się niepozorna, jednak kryje w sobie głęboki ładunek emocjonalny. Jako czytelnik z wieloletnim stażem, który niejedno już widział, muszę przyznać, że ten zbiór opowiadań potrafi autentycznie zaskoczyć swoją prostotą i trafnością spostrzeżeń. Autorka oddaje w nasze ręce historie, które choć krótkie, niosą ze sobą ogromną dawkę refleksji nad kondycją współczesnego człowieka. W tej książce spotykamy galerię postaci takich jak Magdalena, Robert, Olga czy Milena, z których każda dźwiga swój własny bagaż doświadczeń. Są to ludzie nam bliscy, niemalże sąsiedzi, których mijamy codziennie na ulicy, nie zastanawiając się nad tym, co skrywają w głębi serca. Każde z opowiadań to osobna wyspa, niezwiązana z pozostałymi, co pozwala na swobodną lekturę w dowolnym momencie, bez obawy o utratę wątku. Głównym motywem spajającym te literackie migawki są relacje międzyludzkie oraz nieustanna pogoń za marzeniami i sukcesem. Bordzio w bardzo sugestywny sposób pokazuje, że bez względu na to, gdzie mieszkamy i w jakiej sytuacji życiowej się znajdujemy, drzemie w nas ta sama siła pchania losu do przodu. Bohaterowie nie poddają się, walczą o swoje pragnienia, nawet jeśli świat wokół nich wydaje się nie sprzyjać ich realizacji. Niezwykle poruszający jest wątek czasu, którego nie da się cofnąć ani odzyskać, a który nieubłaganie ucieka nam między palcami. Autorka zwraca uwagę na to, jak często zapominamy o tym, co najważniejsze, dając się wciągnąć w pęd dzisiejszego życia. W tych historiach widać jak na dłoni deficyt uczuć i bliskości, który stał się znakiem rozpoznawczym naszych czasów, gdzie tempo egzystencji często przesłania nam drugiego człowieka. Lektura „Zwykłe życie” skłania przede wszystkim do zatrzymania się i odnalezienia własnego „ja” w tym całym chaosie. To opowieści o tym, jak ważne jest zadbanie o siebie, o własny komfort psychiczny i o to, by nie zgubić swoich marzeń w codziennej rutynie. Bordzio przypomina nam, że czasem wystarczy chwila refleksji, by uświadomić sobie, że sięgnięcie po to, o czym śnimy, jest łatwiejsze, niż nam się wydaje. Każda z opisanych historii została napisana przez samo życie, co czuć w każdym zdaniu i dialogu. Nie ma tu zbędnego patosu czy sztucznych dramatów, jest za to szczerość, która bije z kart tej książki. To właśnie ta autentyczność sprawia, że losy Magdaleny czy Roberta stają się nam tak bliskie, a ich dylematy zaczynamy traktować jak własne, analizując przy tym własne wybory i życiowe ścieżki. Ogromną zaletą tego zbioru jest jego forma, pozwalająca na czytanie „w doskoku”. Wystarczy kilkanaście minut, by poznać jedną historię, przemyśleć ją i wrócić do swoich zajęć, co idealnie wpisuje się w potrzeby współczesnego, zabieganego czytelnika. Możliwość przerwania lektury w dowolnym momencie bez straty dla całości przekazu to luksus, który doceni każdy, kto cierpi na chroniczny brak czasu. Podsumowując, „Zwykłe życie” to lektura obowiązkowa dla każdego, kto szuka w literaturze prawdy o nas samych i otaczającym nas świecie. To proza, która nie krzyczy, ale szepcze do ucha ważne prawdy o trosce o siebie i o tym, że nigdy nie jest za późno na realizację ukrytych pragnień. Gorąco polecam każdemu, kto chce na chwilę zwolnić i spojrzeć na swoje życie z nieco innej, bardziej czułej perspektywy.

Słuchając Rozmowy przy kawie u Czytam dla przyjemności z Agatą Sawicką zaciekawiła mnie powieść „Dziewczyna z herbaciarni”. Zdecydowałam się wziąć udział w Book Tour. Książkę przeczytałam jednym tchem, nie dała się odłożyć… Anastazja, wychowana w sierocińcu klasztornym nic nie wie o swoim pochodzeniu. Ze względu na swoją źle podjętą decyzję chce coś zmienić w swoim życiu. Tylko jak to zrobić? „ Czasami trzeba zostawić wszystko za sobą, aby móc ruszyć dalej z nowymi siłami” – cytat z powieści. Szukając w internecie pracy trafia na pałac, który nad drzwiami ma herb taki sam, jaki ona ma na połowie medalionu, który otrzymała od mamy. Zaintrygowana zgłasza się tam do pracy w herbaciarni. Praca pochłania ją całkowicie. Ciągle eksperymentuje w nowych smakach kawy, czekolady i herbat. Co ma wspólnego Anastazja z właścicielem pałacu Ottonem van Wartenburgiem? Skąd u niej połowa medalionu? Dowiecie się czytając książkę. „Dziewczyna z Herbaciarni” Agaty Sawickiej to bardzo ciekawa historia pełna zwrotów akcji. Dla czytelnika, to fajna przygoda.

"Emerytki w akcji" Dagmara Rek Książka, która udowadnia, że emerytura wcale nie musi oznaczać nudy – wręcz przeciwnie! To pełna humoru i zwrotów akcji opowieść, będąca sprytnym połączeniem wątków znanych z „Monitoringu Osiedlowego” i „Babć w sieci”. Efekt? Istna mieszanka wybuchowa, od której trudno się oderwać. Tym razem los ponownie krzyżuje drogi dwóch wyjątkowych bohaterek – Haliny Marchwickiej (z domu Konfitura) i Anny Stańczyk. Obie trafiają do tego samego miasteczka, licząc na spokojną jesień życia. Jak łatwo się domyślić… nic z tego. Ich relacja od początku przypomina starcie ognia z wodą – pełne uszczypliwości, napięcia i wzajemnych docinków. A jednak, gdy w Mysi Polu dochodzi do tajemniczego zaginięcia Gabrieli Wąsek, kobiety zostają zmuszone do współpracy. I tu zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki. Autorka genialnie zestawia ze sobą dwie skrajnie różne osobowości. Anna, dotąd spokojna i wycofana, przechodzi wyraźną przemianę – staje się bardziej stanowcza i nie daje sobie już wejść na głowę. Z kolei Halina, nieco zadufana w sobie „emerytka-celebrytka”, początkowo irytuje swoją pewnością siebie i wybujałym ego, ale z czasem odsłania bardziej ludzką, zaskakująco wrażliwą stronę. Na drugim planie niezmiennie pojawia się Gabriela – barwna, chaotyczna i jak zwykle pakująca się w kłopoty. Jej zniknięcie dodaje historii nuty kryminalnej, która świetnie współgra z lekkim, komediowym stylem narracji. To, co najbardziej urzeka w tej książce, to doskonałe dialogi – błyskotliwe, pełne ripost i humoru sytuacyjnego. Relacje między bohaterkami są dynamiczne i autentyczne, a ich przygody potrafią rozbawić do łez. Jednocześnie pod warstwą żartu kryją się bardziej refleksyjne momenty – o samotności, relacjach i tym, że każdy, niezależnie od wieku, nosi w sobie własne historie i emocje. Dużym atutem jest również klimat małego miasteczka – swojskiego, nieco plotkarskiego, ale przez to bardzo „żywego”. To właśnie ta atmosfera sprawia, że czytelnik czuje się częścią tej społeczności. „Emerytki w akcji” to książka, która bawi, wciąga i momentami wzrusza. Idealna dla tych, którzy szukają lekkiej, ale niebanalnej historii z wyrazistymi bohaterkami. A jeśli znacie wcześniejsze losy Haliny i Anny – tym bardziej docenicie ten pełen humoru finał ich przygód. Trudno było się z nimi rozstać. Chciałabym wierzyć, że na starość każdą z nas czeka choć odrobina takiej szalonej energii i odwagi by coś jeszcze zdziałać. Polecam! Książkę miałam przyjemność przeczytać w ramach booktour zorganizowanego przez @chwilapauli

W tej książce autorka przenosi nas do Rumunii, do lat 90tych ubiegłego wieku. Bieda i ubóstwo dotyka wszystkich ludzi tam mieszkających. Największy dramat dotyka dzieci. Dzieci niechciane, porzucone, osamotnione i chore. Joanna wyjeżdża na kontrakt do tamtejszego szpitala nieść pomoc tym dzieciom. Jej pierwsze doznania to szok i niedowierzanie. Jednak najbardziej chce pomóc 14-letniej dziewczynie w ciąży, która chce oddać swoje dziecko. Joanna musi podejmować trudne decyzje, jej serce kolejny raz zostaje wystawione na próbę. Potrzeba miłości jest tak wielka, że kobieta ulega chwilom namiętności. Nowe znajomości, doświadczenia wyzwalają w kobiecie inne wartości i przemyślenia. Zakończenie ciekawie podsumowuje całą historię, choć nie była łatwa to daje nadzieję dla wielu bohaterów. Polecam

Hej.  Dzisiaj przychodzę z recenzją książki "Siostra " Miałam okazję ją przeczytać dzięki autorce. Dziękuję bardzo. Książka opowiada o losach szustki dzieci  o Piotrku, Tomku, , Filipie, Sarze Pawełku i Michale, których życie nie było łatwe i nie zawsze było kolorowo. Myślałam, że  się nie polubię z tą pozycją. Odrazu zniechęciła mnie Trzcionka. Tak wiem wiem  czepiam się 🤭 . Ale zaczęłam czytać i  byłam zaskoczona. Autorka odrazu przykuła moją  uwagę. Zaczynała się dość niepozornie ale  im dłużej im glębiej się zagłębiałam w historię tym bardziej wczuwałam się w losy dzieci w ich marzenia, pasje, cele w życiu. Poruszyła mnie historia Piotrka jako dziecko od małego nie miał łatwo to on praktycznie wszystkim się zajmował. Najpierw odeszła matka a za jakiś czas ojciec umiera. Poruszył mnie również także wątek tożsamości płciowej  z perspektywy małego dziecka. Odrzucenie rówieśnicze a nawet niechęć nauczycieli do dziecka, które musi radzić sobie samo w tym świecie dobrze ,że chociaż ze strony rodziców miał wsparcie. Polecam ją jeśli lubisz emocjonalne historię, które zostawiają ślad po sobie na długo . To ta książka taka jest.

Lekka łatwa i przyjemna powieść do przeczytania w jedno popołudnie. Antosia dobiega do trzydziestki. Rok temu z powodu zdrady zerwała z narzeczonym. I bardziej niż własna samotność, uwierała ją samotność matki, dlatego założyła jej konto na portalu randkowym dla starych ludzi. Napisał do niej pewien Henryk, więc więc z nim konwersowała w imieniu rodzicielki. Oczywiście bez wiedzy tej ostatniej. A później się z mężczyzną umówiła. Okazało się, że w imieniu Henryka pisał Miłosz. Młodzi umówili starszych na randkę, a przy okazji sami się poznali. Zaiskrzyło zarówno u seniorów jak i u młodych. Czy jednak będzie z tego miłość? Dodam jeszcze, że w tej powieści ludzie są mili i mają dobre charaktery. Jest miłość do zwierząt, co wszystkim ich miłośnikom z pewnością się spodoba. Polecam!

"Cienka granica" Aneta Palka Z przyjemnością sięgnęłam po książkę , która jest debiutem i to bardzo udanym debiutem. Sięgając po książkę spodziewałam się obyczajówki a dostałam powieść obyczajową z wątkiem kryminalnym i po trochu psychologicznym. Książkę czytałam na jednym wydechu ale z przerwami . Musiałam co jakiś czas ochłonąć i pomyśleć. Histroia ta jest napisana dwutorowo. Mamy historię życia Mai i Eweliny. Życie obu kobiet różni się diametralnie i w pewnym momencie łączy ze sobą. Maja to młoda kobieta na stanowisku asesora komorniczego mająca kochającego męża Grzegorza - uznanego lekarza i trzyletniego synka Adasia. Ich życie jest ustabilizowane i na wysokim poziomie, nie brakuje im niczego. Wszystko pomału się zmienia gdy Maja poznaje w kancelarii przystojnego Sebastiana(który w rezultacie okaże się kimś innym) i zaczyna się z nim spotykać. Zmiana ta dotyczy również przyjęcia gospodyni domowej ,którą jest Elwira. Ewelina to kobieta po przejściach . Jako nastolatka podpaliła swrak samochodu w któym spłonął człowiek. Trafiła do poprawczaka w któym przeżyła piekło . Po wyjściu na wolność odkryła tajemnicę sięgającą jej narodzin i od tej chwili dążyła do konfrontacji. Kierowała się zemstą. Tak trafiła do Mai i Grzegorza. Losy tych kobiet są ze sobą bardzo splecione, różnica polega na tym, że jedna wie dlaczego a druga niestety nie. To co będzie działó się w życiu Mai i Grzegorza jest wprost niewiarygodne chociaż bardzo życiowe. Wątek kryminalny jest tak skonstruowany,że nic nie jest oczywiste. Ja sosbiści przeżyłam szok. Jakie granice jest w stanie przekroczyć człowiek? Co nim kieruje? Dlaczego robi to co robi? W imię miłości? a może nienawiści? Bo miłość i nienawiść dzieli czasem cienka granica, a gdy granica zostanie przekroczona do czego może doprowadzić?! Ta historia rozzbiła moje serce na milion kawałków... A zakoncenie zaskoczyło? - nie - zakończenie mnie po prostu powaliło !!! Spodziewałam się innego... Po tej histori wiem,że sięgnę po każdą książkę Autorki. Polecam.

A może tak w inne okolice tym razem zawędrować? Odkrywać nowe kultury? Witamy w Korei Południowej. Tu spotykają się Nasi bohaterowie w dość dziwnych okolicznościach. Tea-hyun młody biznesmen, syn właścicielki jednej z największych firm oraz So-you (dziewczyna z wykształceniem ale słabym zapleczem finansowym). Wchodzą oni w dość ciekawy układ i … wplączą się w coś… Ale nie róbmy spojlerów 🤩🤩 Patronat debiutu to zawsze jakieś ryzyko. Ale tu… poleciałam, zakochałam się w tym tomisku. No jestem w szoku jak dobrze było to napisane. Bohaterowie super wykreowani, każdy miał swoje wady i zalety. Poczucie humoru w tej pozycji jest na wysokim poziomie. Zwłaszcza jak wchodzą ostre żarty niektórych bohaterów. Kosmiczne połączenia emocji i zażarte walki między parami (nie tylko głównych bohaterów). Niby to romans ale dorzucony tu został wątek z innego gatunku. 🤓 Aaaaa i jeszcze jedzonko i kawaaaa aż się czasem głodna zrobiłam. Mamy tu super pozycje dla rozluźnienia. I nie martwcie się. To tylko tak grubo wygląda. W środku mamy ekstra lekturę.

Główną bohaterką tej książki jest Matylda Barska, która pracuje w biurze projektowym jako architekta. Kobieta lubi swoją pracę, a, że terminy gonią, to jest zmuszona zbierać pracę do domu. Spotyka się z kolegą z pracy Arkiem, jednak ich relacja jest utrzymywana w tajemnicy. W tym temacie są zgodni. Ich szef Krystian Jęski postanawia zorganizować bankiet by w ten sposób uczcić wygraną projektu. Jednak już na samym początku zostaje znaleziony w toalecie. Robi się zbiegowisko bo wszyscy są przekonani, że szef jest martwy. Jednak on się tylko poślizgnął. Nic w tym nie było dziwnego, ale następnego dnia Krystian zostaje znaleziony w tej samej toalecie martwy‼️ Do sprawy zostaje przydzielony Maciej Łaska, który ma swoje metody działania i złapania sprawcy. Jest, to historia, która wciąga, już od pierwszej strony. To też historia, która rozbawi was do łez! Do sprawy postanawia włączyć się Matylda Barska, która też chce odnaleźć sprawcę. I jednak nie wie, że w ten sposób wpadnie w sam środek armagedonu i miłosnych zawirowań. Kobieta jest ambitna, wścibska a do tego potrafi łączyć fakty, w końcu jest fanką kryminałów. „Dubeltowy trup” to kryminał inny niż wszystkie. Czeka was tu masa błyskotliwych dialogów i sytuacji. Fabuła trzyma w napięciu do samego końca, gdzie każdy staje się być podejrzanym. Zachęcam do lektury, jak i do sięgnięcia i nadrobienia innych świetnych historii autorki.

Marta Kuleczka wraz z rodziną zaczęła nowe życie w Belgii. I wszystko jest idealnie dopóki nie odnajduje na progu swojego domu zwłok. Kiedy Marta nie może liczyć na pomoc policji musi odnaleźć w sobie siłę i wziąć sprawy w swoje ręce. Pomogą jej w tym sąsiadka z domu obok i wkurzająca oraz zbyt pewna siebie szwagierka. Czy Martcie uda się oczyścić dobre imię jej rodziny i odnaleźć prawdziwego mordercę? Jakie niebezpieczeństwa czekają na nią i jej bliskich? Wciągająca historia o zapachu belgijskiej czekolady, potrafiącej rozjaśnić myśli. Polecam serdecznie!

Jej spokojne życie ulega zmianie kiedy w jej domu pojawia się mała dziewczynka z psem, Później zaś odnajduje zwłoki mężczyzny i odkrywa, że jej matka zniknęła. Przyjazd do kraju jej przyjaciółki i wspólne poszukiwania zaginionej rodzicielki dostarczą wam wielu wrażeń. Lekka, zabawna i wciągająca historia, z którą spędzicie super czas. Polecam!

"Dzięki takiej miłości, kobieta, która wciąż czekała na miłość i spełnienie marzeń, mogła żyć dalej w sercach wciąż żywych". "Nowa dusza" to historia z życia wzięta. Nic nie jest tam przerysowane, zakłamane. Poznajemy Pawła i Maksa, dwóch chłopaków po przejściach. Oboje stracili rodziny i wychowali się w domu dziecka. Tam trzymali się razem i mieli w sobie oparcie. Jednak wejście w dorosłość wyszło im różnie. Maks poukładał sobie życie, znalazł drugą połówkę, założył rodzinę, miał dobrą pracę. U Pawła nie było tak dobrze... Swoją dziewczynę, Klaudię porzucił w momencie, gdy urodził im się synek. Popadł w alkoholizm, nie mógł utrzymać żadnej pracy. Po alkoholu czuje się lżejszy, bardziej wyluzowany. Nie ma wtedy problemów, obowiązków, planów. Nic go nie przytłacza, nic nie musi, jest wolny.... Wszystko zmienia nagła śmierć Klaudii, przecież jest Ignacy i on, jego jedyny opiekun. Paweł się boi, nie wie czy podoła odpowiedzialności. Postanawia jednak, że musi działać, załatwiać, decydować. Musi zmierzyć się z rzeczywistością, na którą nie jest gotowy. Wie tylko jedno, nie może pozwolić żeby Ignasia spotkało to co jego po śmierci rodziców. Musi się wiele nauczyć, wiele zmienić. Być odpowiedzialnym, a przede wszystkim być trzeźwym. Wie, że to nie będzie łatwe, ale bardzo zależy mu na nowym życiu. W nowej rzeczywistości jest raz lepiej, raz gorzej. Są chwilę spokojne, rodzinne, ale i trudne, które Pawła przerastają. Dawne życie upomina się o niego, nie chce go oddać. Zmieniając powoli siebie, Paweł zdaje sobie sprawę ilu przyjaciół ma wokół siebie. Ludzi, którzy pomagają mu bezinteresownie. Martwią się o niego i dzielą z nim, nie tylko dobrym słowem. W życiu bohatera, oprócz Ignasia, pojawia się także Zuzia. Dziewczyna osamotniona i upokorzona przez najbliższych. W trudnej sytuacji, jak kiedyś Paweł. I to kolejna cudowna historia, pokazująca jak dobrych ludzi można spotkać na swojej drodze. Zdradzę tylko, że nie będzie z tego love story 😉 Wiele razy podczas czytania książki zalewalam się łzami. Chciałam krzyczeć, że nie zgadzam się na taką niesprawiedliwość jaka spotyka bohatera. Niestety nie na wszystko mamy wpływ i nieraz pomimo starań i chęci nie wychodzi tak jak powinno. Przez całą książkę Paweł niesamowicie się zmienia. Staje się empatycznym, dojrzałym, odpowiedzialnym mężczyzną. Odpowiedzialnym ojcem, zaufanym przyjacielem. W końcu czuje, że staje się człowiekiem z nową duszą. Historia prosta i zwyczajna, a jednocześnie niesamowita. Chwytając ze serca i dająca do myślenia. Poruszająca wszystkie emocje. Zachęcam do przeczytania. Ja na pewno sięgnę po pozostałe tytuły autorki. Dla mnie zdecydowanie 10/10 !

,,Gdy ucichną dęby" to książka, która przenosi czytelnika do czasów wczesnego średniowiecza. Autorka serwuje niezwykle surowy i brutalny klimat tamtych czasów. Gniewko i Sława ( główni bohaterowie) to młodzi przedstawiciele epoki, wychowani blisko natury, wierni tradycji i pełni wiary w swoich bogów. Brzmi sielsko? Być może, ale czasy z pewnością takie nie były. Świat, w którym przyszło im wspólnie dorastać jest brutalny, a jego zasady jasne. Tu rządzi silniejszy, a kobieta nie ma zbyt wiele do powiedzenia. Nagle życie tych dwojga zostaje brutalnie zburzone. Ojciec Sławy sprzedaje ją handlarzom żywym towarem, a Gniewko próbuje ją za wszelką cenę odnaleźć. Odtąd poznajemy ich oddzielne losy. Oboje zostają postawieni wobec brutalności świata, a jedyne, co ich trzyma przy życiu, to myśl o sobie nawzajem. Autorka sprawnie oddaje klimat epoki. Oto jesteśmy świadkami szerzącego się brutalnie chrześcijaństwa. Widać wyraźny kontrast między tym, co ,,stare", a tym, co nadchodzi. Książka porusza ważne tematy: miłość, wolność, walkę o przetrwanie. Zderzenie nowej wiary ze starą ma tu brutalny przebieg. Ludziom, zwłaszcza tym prostym, nie jest łatwo odnaleźć się w zmianach, których nie rozumieją. Łatwiej wierzyć w to, co znane z dziada pradziada. ,,Gdy ucichną dęby" to opowieść o trudnych czasach, kiedy świat przechodzi głęboką przemianę. To, na co szczególnie zwróciłam uwagę, to średniowiecze, w którym nie ma cukierkowej miłości i rycerzy na białych koniach. Tu jest strach, brud i przemoc. Ta surowa atmosfera powoduje, że opisywana historia staje się bardziej realna. Czy warto sięgnąć po tę pozycję? Tak, jeśli szuka się emocji, a nie spektakularnej akcji. Tak, jeśli uczucia mają być opisywane w sposób brutalny i nie zawsze romantyczny. I wreszcie tak, jeśli jest się fanem historii w tle. Wśród wielu romansów na rynku czytelniczym ta pozycja stanowi ciekawą odmianę.

Przyznam szczerze – z książkami od Waspos ostatnio się nie dogadywałam. Miałam wątpliwości, czy to znowu nie będzie rozczarowanie. Ale najpierw „Powołany”, a teraz „Ucieczka z zaścianka” odmieniły moje spojrzenie na to wydawnictwo. Znalazłam w tej książce coś naprawdę wyjątkowego – coś, co sprawiło, że przepadłam. „Ucieczka z zaścianka” autorstwa Małgorzaty Kasprzyk to powieść obyczajowa z subtelnym wątkiem romantycznym – choć już na wstępie uprzedzam: nie oczekujcie tu typowego romansu. To książka o życiu, o przemijaniu, o kobiecie, która stała się początkiem pewnego rodu. To powieść, która wciąga, angażuje emocjonalnie i zostaje w sercu na długo. 📜 Historia zaczyna się od ślubu Marii i Arthura. Pomyślałam: serio, już na wstępie autorka zdradza zakończenie? Otóż nie – ślub ten dotyczy... córki głównej bohaterki. Potem cofamy się w czasie i poznajemy losy ojca Maryni – młodego szlachcica, który podczas polowania traci sprawność. Śledzimy jego życie, małżeństwo, narodziny dzieci – a wśród nich Maryni, która szybko staje się centralną postacią tej opowieści. To właśnie jej życie, wybory, miłości, cierpienia i przemiany są osią fabularną. Autorka pokazuje nam, jak wyglądała wieś pod koniec XIX wieku, jak kształtowały się losy kobiet w tamtych realiach, i co znaczyło być sobą w czasach, gdy niewiele zależało od jednostki. Narracja jest prowadzona w sposób niezwykle naturalny, język stylizowany na epokę, dialogi oddają klimat czasów, a opisy – zarówno miejsc, jak i ludzi – budują tło niezwykle realistycznie. 💔 Ta książka mnie wzruszyła i zasmuciła. To nie jest opowieść z bajkowym zakończeniem – i może właśnie dlatego tak mocno ją przeżyłam. Niektóre momenty ścisnęły mi serce, sprawiły, że musiałam na chwilę się zatrzymać i po prostu... przepłakać kilka stron. Czasem życie pisze smutniejsze scenariusze niż literatura – ale to właśnie takie historie najbardziej do mnie trafiają. I zostają. Na ogromny plus zasługuje też fakt, że ta historia nie była przewidywalna. Kilka wątków naprawdę mnie zaskoczyło, a finał... nie był taki, jakiego się spodziewałam. Wiem jedno – kiedyś wrócę do tej książki. Może gdy skończę 50 lat – z nadzieją, że zapomnę szczegóły i będę mogła przeżyć ją jeszcze raz, równie mocno. Na początku byłam sceptyczna, ale dziś z czystym sercem mogę powiedzieć: to była dobra książka i wartościowa współpraca. Może to kwestia imienia bohaterki, a może po prostu dobrze napisana, głęboko ludzka historia. 🪷Jeśli szukacie książki, która przeniesie Was w czasie, poruszy serce i pozostawi po sobie ślad melancholii – sięgnijcie po "Ucieczkę z zaścianka".