Tam, gdzie mieszkam

Okładka książki Tam, gdzie mieszkam
Brenda Rufener Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece Seria: Young literatura młodzieżowa
344 str. 5 godz. 44 min.
Kategoria:
literatura młodzieżowa
Format:
papier
Seria:
Young
Tytuł oryginału:
Where I Live
Data wydania:
2020-04-15
Data 1. wyd. pol.:
2020-04-15
Liczba stron:
344
Czas czytania
5 godz. 44 min.
Język:
polski
ISBN:
9788366520318
Tłumacz:
Edyta Świerczyńska
Średnia ocen

                6,6 6,6 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Tam, gdzie mieszkam w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Tam, gdzie mieszkam

Średnia ocen
6,6 / 10
73 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
1157
1157

Na półkach: , , ,

Linden Rose stara się żyć jak inni nastolatkowie. Spotyka się z przyjaciółmi, unika wrednych koIeżanek i codziennie chodzi do szkoły. Miejsca, które jest jej domem.
Dziewczyna nie ma gdzie miszkać. gdy wszyscy opuszczają szkoIny budynek, zakrada się do niego, by nie musieć spać pod gołym niebem. To wieIki sekret, którego bardzo się wstydzi.
Pewnego dnia jedna z jej szkolnych prześladowczyń, Bea, zostaje pobita. Tylko Linden może jej pomóc w schwytaniu sprawcy, aIe będzie musiała ujawnić swoją tajemnicę. Jedna z wieIu, które starannie ukrywa.

Linden Rose stara się żyć jak inni nastolatkowie. Spotyka się z przyjaciółmi, unika wrednych koIeżanek i codziennie chodzi do szkoły. Miejsca, które jest jej domem.
Dziewczyna nie ma gdzie miszkać. gdy wszyscy opuszczają szkoIny budynek, zakrada się do niego, by nie musieć spać pod gołym niebem. To wieIki sekret, którego bardzo się wstydzi.
Pewnego dnia jedna z jej...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

177 użytkowników ma tytuł Tam, gdzie mieszkam na półkach głównych
  • 90
  • 87
36 użytkowników ma tytuł Tam, gdzie mieszkam na półkach dodatkowych
  • 22
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1

Inne książki autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Platynowa zdobycz Sophie Davis
Platynowa zdobycz
Sophie Davis
Tytułowa "Platynowa zdobycz" trafiła do mnie chwilę już temu i przeczytałam ją dość szybko, ale do napisania o niej kilku słów już się zebrać nie mogłam. W końcu do niej zasiadłam i stukam, a jakże! Jest to drugi tom serii "Tajemnice" i od razu zaznaczę, że trzeba znać część pierwszą, bo może być ciężko się połapać w tym, co się dzieje w tej. W tej jednak akcja toczy się dalej i mało tego, czuje się niedosyt i czeka się niecierpliwie na kolejną część. A o czym tym razem? Otóż, Lark jest poszukiwana przez Raven i Asher'a. Zostawiła im mnóstwo wskazówek w swoim dzienniku, ale czy to wystarczy? Cała akcja toczy się wokół tego aby znaleźć dziewczynę. Natomiast sami bohaterowie są dość... naiwni? Chyba to dobre słowo. Zwłaszcza Raven, która dosłownie jak młody pelikan łyka każde słowo i jest po prostu dość irytująca. Jednak przed nami jeszcze trzeci tom trylogii gdzie może wydarzyć się wszystko i mam wrażenie, że Autorce o to właśnie chodzi. Buduje przy bohaterach takie dziwne napięcie. Asher również zachowuje się nieswojo i być może coś tam faktycznie jest na rzeczy. Nie zdziwiłabym się gdyby okazał się zupełnie inną osobą, niż jest opisywany w tej części. Nie polubiłam tych dwoje, ale nie przekreśliło to tej książki. Powiem szczerze, że zaskoczyło mnie to, że cała akcja ma w miarę jednostajne tempo. Nie oznacza to tego, że jest nudna, powolna. Wręcz przeciwnie, ale również nie gna na łeb, na szyję. Jest stabilnie i czyta się bardzo przyjemnie. Choć uważam, że najlepiej byłoby cała trylogię na raz, niż tak dawkować po trochu. Bo jeśli ktoś przez przypadek złapie najpierw za drugi tom, to nie będzie wiedział o co chodzi a mimo wszystko, nawet jeśli mamy serie, cykle książek, to grałoby gdyby poszczególne części miały swój sens. Ta jest niestety taką po środku, bez znajomości pierwszej nic nie wiadomo, a mam wrażenie, że i bez znajomości trzeciej niczego się nie dowiadujemy, nic z niej nie wynika. Dlatego czekam na ostatni tom, a tymczasem dziękuję Wydawnictwu za możliwość przeczytania "Platynowej zdobyczy" i postawienia jej na półce!
WystukaneRecenzje - awatar WystukaneRecenzje
ocenił na 7 5 lat temu
Uprowadzone Natasha Preston
Uprowadzone
Natasha Preston
Natasha Preston to autorka, która jak mało kto potrafi dotrzeć do najgłębszych lęków współczesnej młodzieży, a jej powieść „Uprowadzone” jest tego najlepszym dowodem. To mroczna, duszna i niezwykle intensywna lektura, która zasługuje na mocną notę7/10. Preston nie bawi się w subtelności – od pierwszej strony rzuca czytelnika w sam środek koszmaru, z którego nie ma łatwego wyjścia, a każda kolejna minuta spędzona w towarzystwie bohaterów potęguje poczucie narastającej klaustrofobii. Fabuła opiera się na przerażająco prostym pomyśle: grupa nastolatek zostaje porwana i uwięziona w piwnicy ukrytej głęboko w lesie. To, co mogłoby być klasycznym thrillerem o przetrwaniu, w rękach Preston staje się fascynującym studium psychologicznym ofiar i kata. Autorka z niezwykłą precyzją oddaje dynamikę grupy w sytuacji ekstremalnej – od paraliżującego strachu, przez próby buntu, aż po rezygnację. Największym atutem książki jest jednak postać porywacza. Nie jest on przerysowanym potworem, lecz osobą, która w swojej chorej logice wierzy, że ratuje dziewczyny przed zepsuciem świata zewnętrznego. Ten rys psychopatii sprawia, że zagrożenie wydaje się jeszcze bardziej realne i przerażające. Styl autorki jest surowy i bezpośredni, co idealnie pasuje do tematyki. Preston nie marnuje czasu na zbędne opisy przyrody; skupia się na emocjach, zapachach piwnicy i dźwiękach, które zwiastują nadejście oprawcy. Czytelnik niemal fizycznie czuje chłód betonowej podłogi i brak świeżego powietrza. Narracja prowadzona jest w taki sposób, że trudno odłożyć książkę choćby na chwilę – krótkie rozdziały i stałe podbijanie stawki sprawiają, że przez tę historię dosłownie się pędzi, mimo towarzyszącego jej dyskomfortu. Momentami niektóre zachowania bohaterek mogą wydawać się nielogiczne, nawet biorąc pod uwagę traumę, której doświadczają. Ponadto zakończenie – znak firmowy Natashy Preston – jest tak nagłe i kontrowersyjne, że może pozostawić część czytelników z poczuciem niedosytu lub frustracji. Jest to jednak zabieg celowy, mający na celu wywołanie silnych emocji i pozostawienie nas z pytaniami bez odpowiedzi. „Uprowadzone” to lektura obowiązkowa dla fanów thrillerów typu young adult, którzy nie boją się wejść w mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. To książka o utracie niewinności, o granicach ludzkiej wytrzymałości i o tym, że największe niebezpieczeństwo często czai się tam, gdzie najmniej się go spodziewamy. Preston po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzynią budowania napięcia, które trzyma za gardło aż do ostatniej, szokującej kropki. To literatura, która drażni, niepokoi i na długo zapada w pamięć.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 7 14 dni temu
To nie jest, do diabła, love story. Tom II Julia Biel
To nie jest, do diabła, love story. Tom II
Julia Biel
Pierwszy tom kończy się pozostawiając po sobie pustkę i niepewność. Trudno było mi określić, w jakim kierunku autorka potoczy tę historię w drugim tomie. Po przeczytaniu wiem, że totalnie nie spodziewałam się właśnie takiego przebiegu zdarzeń. Można powiedzieć, że drugi tom jest jak telenowela — raz jest dobrze, raz jest źle i głównie z braku komunikacji między głównymi bohaterami oraz osób, które wtrąciły nos w nie swoje sprawy. A tak naprawdę to też brak zaufania między bohaterami, pociągnął za sobą lawinę zdarzeń i zmienił całkowicie charakter odczucia tej historii w drugim tomie. Z całą pewnością historia jest zabawna, totalnie nieoczywista, lekko zwariowana, ale i smutna. Atmosfera w drugim tomie odczuwalna jest dla mnie całkowicie inaczej. Przez większą część tej historii bohaterowie samotnie mierzą się z konsekwencjami swoich działań. Pojawiało się tu też kilka scen, które złamały mi serce, a właściwie słów. Autorka genialnie bawi się tu słowami i serwuje genialne poczucie humoru. Koniec tej książki pozostawił mi niedosyt i chyba kolejne poczucie pustki. Z jednej strony na ten moment mam nadzieję, że żyli długo i szczęśliwie, a z drugiej strony wolę się nie załamać, gdy okaże się inaczej (a zapewne w jednej z książek autorki pojawią się wzmianki o losach bohaterów). W mojej opinii tomu pierwszego ujęłam, że mam wrażenie, że nie do końca mogę mu ufać i ha miałam rację. Co niestety tylko na moment sprawiło, że lubiłam go mniej, a potem jego starania znów sprawiły, że go polubiłam. Co do głównej bohaterki, nie zmieniłam zdania. Bardzo ją polubiłam i cieszyłam się, że lekko się zmieniła oraz trochę otworzyła. Czy podobała mi się ta historia? Tak, świetnie się bawiłam ją czytając, choć momentami bolało mnie serducho. Jest to z pewnością historia, której nie da się przewidzieć. Genialna młodzieżówka, polecam.
frezjaksiążki - awatar frezjaksiążki
ocenił na 9 5 miesięcy temu

Cytaty z książki Tam, gdzie mieszkam

Więcej
Brenda Rufener Tam, gdzie mieszkam Zobacz więcej
Brenda Rufener Tam, gdzie mieszkam Zobacz więcej
Brenda Rufener Tam, gdzie mieszkam Zobacz więcej
Więcej