Szpady kardynała

Name: Szpady kardynała
Rating: 6,5 (53 reviews)
Author: Pierre Pevel
ISBN: 9788377991497

Pierre Pevel

6,5 / 10

53 ocen

9 opinii

Świat Książki

Wydawnictwo: Świat Książki Cykl: Szpady kardynała (tom 1) powieść przygodowa

320 str.

Kategoria:: powieść przygodowa
Format:: papier
Cykl:: Szpady kardynała (tom 1)
Tytuł oryginału:: Les Lames du Cardinal
Data wydania:: 2012-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2012-01-01
Liczba stron:: 320
Czas czytania: 5 godz. 20 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788377991497
Tłumacz:: Krystyna Szeżyńska-Maćkowiak

więcej

Rok 1633. Kardynał Richelieu musi zmierzyć się z trudnym wyzwaniem. Ma tylko jedną możliwość: ponownie zwerbować Szpady Kardynała - elitarną grupę muszkieterów, rozwiązaną po oblężeniu La Rochelle, gdzie doszło do zdrady i tragedii.
I oto Szpady znów stają do walki - tym razem przeciwko okultyzmowi oraz czarom. Smoki i inne magiczne stworzenia, podobnie jak ludzie, stają zarówno po stronie dobra i zła. Bywa, że piękne kobiety to najprawdziwsze żmije, a mężczyźni - pozbawieni sumienia płatni mordercy. Na szczęście jest też wielu odważnych i szlachetnych bohaterów, jakże podobnych do tych, których nakreślił Aleksander Dumas.

Średnia ocen

6,5 / 10

9 opinii 53 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Szpady kardynała w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Szpady kardynała

Średnia ocen

6,5 / 10

53 ocen

Twoja ocena

0 / 10

2 ocen

7 ocen

17 ocen

15 ocen

6 ocen

0 ocen

4 ocen

0 ocen

Opinia

quiros

07.12.2017

6 / 10

Na półkach:

A wiec podczas zakupu tej ksiazki nie zauwazylem wzimanki nt. dodatkow fantasy... a ja nie przepadam za fantastyka.
Dopiero w trakcie lektury doszlo to do mnnie i na szczescie bylo tego tak niewiele, ze wplywu tegoz na akcje rowniez trzeba tutaj nawet wspominac.

Tak wiec jest to przyjemna powiesc z gatunku "plaszcza i szpady", nawiazujaca znacznie do muszkieterow... z ciekawymi bohaterami, w tym rowniez walczaca (i to solidnie) kobieta :)

Mysle, ze milosnicy gatunku nie powinni byc zawiedzeni, nawet majac na uwadze niepotrzebne wstawienie elementow fantastyki.

Zas co do lubiacych sie w w/w gatunku, to nie macie tuaj nic do szukania - autor dodal sobie smoki do akcji, ale ilosc akcji z nimi w roli glownej jest co najwyzej marginalna.

dziekuje

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

144 użytkowników ma tytuł Szpady kardynała na półkach głównych

Przeczytane 73
Chcę przeczytać 68
Teraz czytam 3

65 użytkowników ma tytuł Szpady kardynała na półkach dodatkowych

Posiadam 51
Fantastyka 5
Biblioteczne 2
Ulubione 2
Powieści historyczne 2
Historyczne 2
Jest w bibliotece nr 13, Kielce 1

Tagi i tematy do książki Szpady kardynała

muszkieterowie czary okultyzm

Inne książki autora

Więcej

5,0

Contes et récits du Paris des Merveilles Pierre Pevel

6,0

Lélixir doubli Pierre Pevel

7,0

Les Enchantements dAmbremer Pierre Pevel

6,0

Le royaume immobile Pierre Pevel

7,0

Cień alchemika Pierre Pevel

7,0

The Dragon Arcana Pierre Pevel

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Śmierć w dzielnicy weneckiej

Alan Gordon

Ostatni tom trylogii "Gildia błaznów" to oprócz intrygi osnutej wokół śmierci weneckiego kupca, również udział w wojnie. Na Konstantynopol najeżdżają krzyżowcy. Feste z żoną i pomocnikami musza dokonać rzeczy niemożliwych. Czy im się uda? Jest rok 1203, czwarta krucjata przybywa pod mury...

qbard

ocenił na 6 5 lat temu

Błazen wkracza na scenę

Alan Gordon

Drugi tom trylogii "Gildia błaznów" to kolejna zagadka kryminalna. Tym razem Alan Gordon przenosi nas do Konstantynopola, serwując jeszcze bardziej zagmatwaną intrygę, w której bierze udział kilku błaznów wśród których są nawet kobiety. Potężny Konstantynopol roi się od niebezpieczeństw, więc błazen Feste (główna postać i narrator) musi mieć się na baczności. Ale ... dość gadania, wyruszajmy do XIII-wiecznego Konstantynopola :-)

qbard

ocenił na 6 5 lat temu

Klucz z Rosetty

William Dietrich

Swoją opinię zacznę od plusów. Przede wszystkim - akcja. Autor nie pozwala czytelnikowi na odpoczynek, pakując bohatera w co raz to nowe kłopoty. Z przyjemnością czytałam o poczynaniach Ethana, który z każdych tarapatów wychodził ( prawie ) cało, chociaż wydawałoby się to niemożliwe, dzięki własnej inteligencji i szczęściu. Bo to trzeba przyznać - niestety ślepe szczęście miało sporo do roboty w jego przypadku. Sam bohater jest inteligentny i do polubienia, chociaż mnie osobiście irytowało jego kobieciarstwo. Dodatkowym smaczkiem są jego doświadczenia z elektrycznością. Książka jest pisana przystępnym językiem ze szczyptą humoru. Natomiast absolutnie zachwycona byłam opisami egzotycznych miejsc akcji. Plus należy się również za przedstawienie postaci historycznych, szczególnie Napoleona. Zagadki niespecjalnie mnie wciągnęły. Wszystkie te ukryte przejścia przypominały mi Indianę Jonesa, czyli były dosyć naciągane. Opisy bitew mogą nużyć, o ile ktoś nie interesuje się takimi rzeczami. Podsumowując, nie jest zbyt wybitne dzieło, ale za to dosyć przyjemne w odbiorze i obdarzone wartką akcją. Przyjemna, niezobowiązująca lektura dla relaksu.

Lawenda

oceniła na 6 9 lat temu

Panowie z Pitchfork

Kamil Gruca

Krótko: Znów żałuję, że lubimyczytać nie daje możliwości "dzielenia" ocen, bo dla mnie "Panowie z Pitchfork" to książka na 6.5/10. Początek nie wypadł zbyt dobrze, zakończenie trochę lepiej, ale wciąż co najwyżej przeciętnie, jednak środek był moim zdaniem co najmniej dobry i tym opowieść zdecydowanie się broni. Moim zdaniem dobrze wypadły opisy, fabuła i klimat, a za wady uznałbym postaci (do pewnego stopnia), wstęp i zakończenie. Ogólnie rzecz biorąc, pozytywnie się zaskoczyłem tą książką. Trochę dłużej: Zacznijmy od struktury wstęp-rozwinięcie-zakończenie. Wstęp moim zdaniem był po prostu zły. Prolog okazał się zwykłym info-dumpem, a po pierwszych kilku stronach byłem bliski odłożenia Panów z Pitchfork z powrotem do szafy. Jednakże, udało mi się przez niego przebrnąć, a co było dalej? Spore zaskoczenie. Rozwinięcie okazało się ciekawe i wciągające, a od około 1/3 książki ciężko mi było ją odłożyć. Na krańcu krzesła czekałem na wielki finał, który... Okazał się średni. Zwieńczenie wątków było błyskawiczne i uważam, że autor powinien był wziąć to "na spokojnie" i dać sobie jeszcze te 30-50 stron. Nie czułem się też specjalnie zachęcony do sięgnięcia po drugą część opowieści. Jeśli chodzi o konkretne elementy, to jak dla mnie najlepiej wypadły opisy i klimat. Widziałem oczami wyobraźni tą jesienną Francję i naprawdę się wczułem. Fabuła wyszła nieźle, choć tak jak pisałem wcześniej - trochę rozjechała się w zakończeniu. Dialogi poprawne, żadnego większego "polotu" raczej nie uświadczyłem, ale nie było w nich nic, co by mnie odrzuciło. Postaci moim zdaniem mogłyby być trochę lepiej zróżnicowane i podkreślone. Aż do połowy książki nie mogłem zapamiętać "kto jest kto". Czym bliżej końca coraz bardziej też czułem, że Jan Huxley ma jakiś swego rodzaju "plot armor", a w zakończeniu pojawiał się i znikał jak magik. Miałem przez to wrażenie, że autor bardzo chce go wcisnąć, nawet na siłę. Podsumowując: dobra książka z kilkoma błędami, moim zdaniem godna polecenia fanom gatunku i średniowiecznych scenerii. Nie miałem wielkich oczekiwań i cieszę się, że sięgnąłem po "Panowie z Pitchfork", bo pozytywnie się zaskoczyłem.

Patryk Betliński

ocenił na 6 3 lata temu

Osadnicy z Catanu

Rebecca Gablé

W jednym tomie autorka zdołała zabrać nas w niezwykłą podróż.W przeszłość .W czasy Wikingów.Poznajemy ich wierzenia i czym być może kierowali się w życiu.Czy ich życie było łatwe? Czy znali pojęcie głodu? Strachu? Pełen podziw dla autorki że udało jej się w jednym tomie powieści tak wiele zawrzeć pięknych przesłań.Czy odważycie się wraz z Candamirem ,Haconem czy Austinem odkrywać nowe lądy? Gorąco polecam!

Rara_Avis

ocenił na 7 5 lat temu

Ludzie wiatru

Viviane Moore

Historia klimatyczna, intrygująca, niebanalna. Średniowieczny kryminał osadzony w Księstwie Normandii XII wieku. Po raz pierwszy miałam do czynienia z taką kombinacją, a więc tym większa była moja ciekawość. Klimat napięcia i zagrożenia, budowany jest od samego początku, kiedy to poznajemy Muriel i jej niewyobrażalne wprost cierpienie. Muriel, siostra Serlona, pana na zamku Pirou, przyjeżdża do brata z wizytą, wraz z mężem i dwójką dzieci. Jej stan jest ciężki, cierpi bowiem na tajemniczą przypadłość, która zadaje ból jej ciału i miesza zmysły. Nikt nie potrafi jej pomóc, choć każdy widzi, że jest umierająca. Jej śmierć pogrąża w żałobie nie tylko jej bliskich: brata, męża, syna, córkę i dwie bratanice. Okazuje się, że również inne, pozornie niezwiązane z nią osoby są głęboko poruszone jej stratą... W tym czasie Serlon, gości na swym zamku dwóch tajemniczych przybyszy ze wschodu: Hugona z Tarsu i jego dwudziestoletniego ucznia, Tankreda. Są oni mimowolnymi świadkami wydarzeń na zamku, a Hugo jako pierwszy zaczyna podejrzewać, że śmierć Muriel nie była naturalna. Kolejne przypadki zdają się potwierdzać, że w Pirou dzieją się naprawdę złe rzeczy. Hugo, wraz z Tankredem, starają się jak najszybciej dotrzeć do prawdy i rozwikłać zagadkę, która jak z czasem się okazuje, swoje źródło ma w dalekiej przeszłości. Autorce udało się oddać narastające napięcie panujące w zamku i jego najbliższym otoczeniu. Świat, który otacza naszych bohaterów jest zimny, zły i okrutny. To świat, w którym pan stanowi prawo i decyduje nie tylko o losie poddanych, ale i rodziny. To świat, w którym dwunastoletnie dziewczynki są wydawane za mąż i rodzą dzieci. To świat, w którym śmierć jest niemalże wszechobecna. O dziwo, całość nie sprawia jednak wrażenia ciężkiej, niestrawnej czy mrocznej. Klimat średniowiecza jest mocno odczuwalny, lecz nie jest przytłaczający. Być może to za sprawą dwójki głównych bohaterów. Hugo ze swoim spokojem i mądrością oraz zapalczywy i spostrzegawczy Tankred, budzą sympatię, ale i intrygują. Pochodzenie Tankreda jest bowiem owiane tajemnicą i zapewne dopiero w kolejnych częściach dowiem się jaką. Polecam lubiącym kryminały i powieści historyczne. Bardzo udane połączenie obydwu tych gatunków.

Kasiag

ocenił na 8 7 lat temu

Manuskrypt Jana Żeglarza

Andrzej Dudziński

Dawny świat, nie tak mały jak teraz, pełen marzeń, miłości, brawury i wiary, miesza się z teraźniejszością. Teraźniejszością skurczonego świata gdzie wszędzie jest blisko, ale okazuje się iż takie sprawy jak miłość, wiara, chęć poznania wciąz jest taka sama pomimo upływu czasu. Powieść posiada wszystko czego potrzeba aby czytanie sprawiało przyjemność. Ciekawy pomysł i to z naszego podwórka. Ciekawa akcja wypełniona masą informacji, jednak ujętych tak aby nie męczyły. Wręcz przeciwnie : aby zaciekawiały. Wiele razy bowiem sprawdzałam w czeluściach internetu postacie czy wydarzenia tam wspomniane. Autor z zębem i wysoce prawdopodobnie łączy ze sobą okruszki danych. Polska nuta jest bardzo bliski sercu. Oprócz wątku typowo sensacyjnego jest też miejsce na obyczaj no i na miłość. Bardzo przypadły mi do serca pełne wyrazistości opisy żeglugi i choć geografii nie lubię , w tym wydaniu wydała mi się piękna. Jedynym zgrzytem były dialogi pisane troszkę jak scenariusz.

KonstelacjaAmelia

oceniła na 7 2 lata temu

Piramidy Napoleona

William Dietrich

Dużo sobie obiecywałem po tej książce, szczególnie ze względu na tematykę ("tajemnice" starożytnego Egiptu). Lektura nie powaliła mnie na kolana. Niby akcji jest dużo, ale tak napisana, ze mnie nie wciągnęła. Dopiero końcówka książki okazała się tym czego oczekiwałem (dlatego 6 a nie 4 gwiazdki). Podsumowując można przeczytać, ale na kolana nie rzuca.

wisz

ocenił na 6 8 lat temu

Okręt przeklętych

Viviane Moore

Dwie ostatnie książki z tego cyklu, które ukazały się po polsku są naprawdę rewelacyjne - dynamiczne i wciągające. poprzednich nie czytałem (te dwie wyszły po jakiejś przerwie chyba), no i szkoda, że cykl nie miał kontynuacji, czemu WAB zrezygnowało z publikacji dalszych części? Eh!

szykprzydawki

ocenił na 7 5 lat temu

Grimpow. Sekret ośmiu mędrców

Rafael Ábalos

Pomysł na fabułę ciekawy ale książka wydaje mi się niedopracowana. Po drodze jest też sporo literówek, co też miało wpływ na mój odbiór lektury. Uważam, że zakończenie jest słabe. O ile do momentu oblężenia Zamków Kamiennego Kręgu odczuwałam ciekawość co będzie dalej, tak później według mnie wszystko zwolniło i stało się bardzo przewidywalne. Zapadła mi w pamięć (w negatywny sposób) scena, gdzie podczas obrony zamku walka wyglądała tak, że bohater wciąż odcinał innym głowy.... Bardzo słaby moment w książce. Tak czy inaczej książka nie jest zła ale pozostawia wiele do życzenia.

Agnieszka

oceniła na 6 4 lata temu

Synowie wilczycy

Tanja Kinkel

Wszyscy znamy historie Remusa i Romulusa - założycieli pięknego Rzymu. Ale czy tak naprawdę ja znamy? co jesteśmy w stanie powiedzieć ponad to, że zostali wychowani przez wilczyce. Skąd się wzięli? kim była ich matka? czy ich los został ukształtowany przez fatum? dla tych którzy lubią tajemnice świata antycznego pozycja obowiązkowa.

madelain_mp Pawelec

ocenił na 7 7 lat temu

Tajemniczy manuskrypt

Enrique Joven

Wiele osób bardzo negatywnie oceniło ta książkę. Jednak ja uważam inaczej. Autor przedstawia nam dość łagodnie historie manuskryptu Wojnicza z niewielka fabuła. Prowadzi zagadnienia historyczne za pomocą trzech postaci, którzy chcą odkryć tajemnice manuskryptu, a przy okazji dość zawile przedstawia historie wydarzeń co tak naprawdę działo się z owym dziełem aż do dziś. Sprawia to, że czytelnik wie o czym rozmawiają postacie podczas swojej przygody. Jest to pewnym rodzaju edukowanie się czym tak naprawdę była ta księga za pośrednictwem dopełnienia swojej wiedzy na dany temat oraz przyjemnie wtapiamy się w fabułę, która nie jest dla nas mecząca. Jeśli lubisz książki, które maja w sobie treści historyczne, to ta książka jest dla Ciebie. Ale jeśli nie lubisz czytać o historii to nie sięgaj po nią, bo uznasz, że jest nudna i będziesz męczyć się przy każdej stronie. Tak naprawdę jest to wstęp aby dowiedzieć się co to jest manuskrypt Wojnicza i warto zajrzeć po tej lekturze do źródeł historycznych, jeśli Ciebie to mocno wciągnęło.

Marika Gmińska

oceniła na 6 4 lata temu

Labirynt śmierci

Ariana Franklin

Tą książkę mogę polecić czytelnikom którzy kochają kryminały, historie i nietuzinkowych bohaterów. Moja ulubiona Wezuwia Adelia Rachela Ortese Aguilar staje przed kolejnym wyzwanie. Tym razem potrzebna jest aby rozwikłać zabójstwo nie byle kogo bo brutalnie otrutej kochanki króla Henryka II.O śmierć kochanki oskarżono królową, ktoś chce aby obalić króla a Anglia pogrążyła sie w krwawej wojnie domowej. Czy to nie za wiele na kobietę która zmuszona została zostać w tym ponurym, pełnym zabobonów kraju. Zwłaszcza jezeli jest sie kobieta światłą, inteligentna, wykształconą , znacznie odbiegajaca od świata ja otaczającego. Czy prosba byłego kochanka teraz biskupa by chronc Anglie przed wojna bedzie silniejsza od troski o bliskich?.Czy tych dwoje coś jeszcze łaczy? Czy Adelia podejmie sie tak niebezpiecznego wyzwania? Tego wszystkiego dowiesz sie czytąc Labirynt śmierci pełny zwrotów akcji, intryg ,tajemnic, walki o władzę. Ta cześć zdecydowanie mniej drastyczna od pierwszej, zwłaszcza w opisie ludzkich zwłok. Polecam

monigrak

ocenił na 9 7 lat temu

Atlantyda

David Gibbins

Opis na książce zdecydowanie zachęcał do jej przeczytania. I faktycznie temat bardzo fajny, fabuła się rozwijała... tylko czemu mi tak wolno szło? Po przeczytaniu opinii na serwisie doszłam do wniosku, że chyba mam ten problem co wszyscy. Za dużo tu technicznego słownictwa i opisów. Przez to czytałam 2-3 strony dziennie i odkładałam. Ale jak pod koniec się już uwzięłam i przeczytałam kilkadziesiąt stron na raz poszło zdecydowanie lepiej. Myślę więc, że potrzeba dać jej po prostu się wciągnąć, bo potem, nawet z tymi opisami, leci już jak z górki. Dodam jeszcze, że bardzo też mi się podobało, że od razu na końcu książki autor napisał co jest faktem, a co fikcją.

Katerina

oceniła na 6 7 lat temu

Wyspa na Krańcu Czasu

Javier Gonzalez

Jest dobra, ale moglaby byc lepsza. Miala swoje wzloty i upadki, jesli chodzi o bycie wciagajaca, ale poczatek i ksiazka mniej wiecej od polowy, to mieszkanka dobrej przygodowki z duzym vibem ksiazek Dana Browna (motyw Watykanu i smierci Jezusa). Niestety kilka watkow zostalo (przynajmniej dla mnie) niejasnych, splyconych albo urwanych (jak ten z bratem glownego bohatera czy Sanemem). Fajny pomysl. Oceniam tez jako fan motywu podrozy w czasie. Widze pewna inspiracje serialem Lost.

garethmickey

ocenił na 7 9 miesięcy temu

Dobranoc, panie Holmes

Carole Nelson Douglas

Ponieważ uwielbiam Sherlocka Holmesa, historie opisane w tej książce znam doskonale. Dodam,że znam je z opisu Watsona, toteż niezwykle zaciekawiło mnie jak wyglądało to od drugiej strony, czyli z perspektywy Irene Adler. I nie zawiodłam się, bo książka bardzo mi się spodobała, szybko się czyta i ciekawi do samego końca. Irene Adler to kobieta odważna, kreatywna i pełna humoru, idealna przeciwniczka genialnego Sherlocka. Penelope Huxleigh (przezabawna kobieta) w świetny sposób opisała losy Irene. Polecam!

Kaczki_czytaczki

ocenił na 7 11 lat temu

Robin Hood. Krzyżowiec z Sherwood

Angus Donald

Dobra powieść z silnym wątkiem historycznym, splątaną z faktami na temat wojen krzyżowych, co zostało wyjaśnione przez autora na koniec książki. Tutaj wielki plus za fakty historyczne. Robin Hood jest obdarty z legendy, nie jest tym, o którym śpiewa się pieśni. Jego podwładny opowiada o tym, że wcale nie było tak kolorowo jak nam się wydaje.

liv87

ocenił na 6 7 lat temu

Dzień dobry, Irene

Carole Nelson Douglas

Nell, niczym dr Watson, dzielnie spisuje przygody swojej przyjaciółki Irene, która jest przenikliwą i energiczną kobietą bardzo nowoczesną jak na swoje czasy. Widzimy podobny układ, historia pisana przez ciut sztywne i konwencjonalne osoby, które przez trwanie w sztywnych ramach nie są w stanie rozwiązać zagadek. Przygody często mają pewne luki, gdyż nasza kronikarka nie uczestniczy w każdej czynności, ale dzięki temu czytelnik jest tak samo zaskoczony jak ona pewnymi obrotami sytuacji :)

Czarnoskrzydła

oceniła na 8 7 lat temu

Romanitas

Sophia McDougall

Wyobraźmy sobie, jak wyglądałby nasz świat, gdyby w 476 r. nie upadło Cesarstwo Zachodniorzymskie...? Kiedy chwytałam tę książkę, myślałam, że będzie to powieść historyczna. Nic bardziej mylnego... Choć czytałam ją dość długo, bo gruba i dość dużych rozmiarów, chętnie wracałam do kolejnych stron wieczorami, żeby dowiedzieć się, czy bohaterom uda się dotrzeć do tajemniczego miejsca dla zbiegłych niewolników. Jest w niej przygoda i sensacja, jest intryga i morderstwa, jest miłość a nawet... magia... Polecam!

sarablack

ocenił na 7 11 lat temu

Tajemna wieczerza

Javier Sierra

Początek książki czytało mi się dosyć topornie i myślałam, że skończy się tak, jak w przypadku "Upadłego anioła" - że raczej przemęczę, niż przeczytam całość. Jednak po kilku rozdziałach akcja rozkręciła się na tyle, iż czytałam kolejne strony z wypiekami na twarzy. Klasztor co raz odkrywał przede mną kolejną swoją tajemnicę, zaś zabójstwo jednego z mieszkających w budynku braci spowodowało, że po moim grzbiecie przebiegł dreszcz. Co prawda czasami gubiłam się w akcji, nie wpłynęło to jednak zbytnio na moją ogólną ocenę książki. A oceniam ją dość dobrze. Może Javier Sierra nie jest rozpoznawany tak bardzo, jak Dan Brown, jednak talentu do tworzenia thrillerów mu nie brakuje.

Lolek90

ocenił na 7 2 lata temu

Cytaty z książki Szpady kardynała

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Szpady kardynała