Szepczące źródła

"Coś najbardziej zbliżonego do czystego fantasy!!!" Wypowiedziane żądanie zawisło w powietrzu, gdy stałam przed regałem mojej koleżanki, szczelnie wypełnionym czarnymi okładkami (jedynym kolorowym akcentem był zielonkawy "Książę mgły" Zafóna). W efekcie otrzymałam "Płonącą lampę" - od początku śmierdziało mi bynajmniej nie fantasy, ale paranormal romance - ale cóż, raz kozie śmierć. Trzeba spróbować wszystkiego. Każdy czytelnik już chyba się domyślił, że do tego gatunku blisko mi jak Dumbldore'owi do Voldemorta, Frodowi do Saurona i... Nieważne. Uprzedzam więc, że recenzja może być pełna stwierdzeń fanów paranormal romance oburzających, ale mam nadzieję, że to przeżyjecie. W końcu sześć gwiazdek na dziesięć daję, jakby nie było. A więc, zapraszam do przeczytania recenzji paranormal romance według zwykłego śmiertelnika. Na początku lektury pierwszym, co skłoniło mnie do powstrzymania się od defenestracji książki w cholerę, była atmosfera. Mroczna, pełna ukrytego napięcia i finezji, przenosiła w dość niepokojące wiktoriańskie czasy. Długi czas jednak wzdrygałam się przy każdym wspomnieniu o paranormalnych zdolnościach, nie mówiąc już o parsknięciach śmiechem przy terminie parapsychicznej agencji detektywistycznej. Cierpliwie trwałam jednak dalej, pięłam się wzdłuż kolejnych śladów światła snów, aż - sama sobie nie wierzę - książkę doceniłam. Fabuła, muszę przyznać, całkiem niczego sobie. Nie niosła za sobą nazbyt niespodziewanych odkryć, ale składała się w zaskakująco sensowną całość. Również wbrew temu, czego spodziewałam się po paranormal romance, autorka nawet podrzucała jakieś tropy i całość znajomo przypominała jakieś przyjemne detektywistyczne czytadełko z dreszczykiem między stronami. Co więcej, akcja wciągała i kolejne strony przerzucałam z zaskakującą prędkością, mimo początkowego cynizmu zaciekawiona, co będzie dalej. A teraz kubeł zimnej wody. Czy też raczej pora na moje żale i jęki, bo skupię się na drugim członie nazwy tego gatunku.Wątek miłosny nawet nie był po prostu zbyt słodki, zbyt uroczy ani nic, on był taki... Absurdalny? No tak. Romance. To aż raziło w oczy! Nie jestem wytrawną czytelniczką, dla której chlebem powszednim są perełki światowej literatury, bez problemu, a nawet z z uśmiechem na twarzy witam większość wątków miłosnych, ale... Co za dużo to niezdrowo. Wyziera ze mnie zdaje się zbyt duża doza realizmu, bo potężny władca przestępców, który dla wybranki rzuca trzymane w szachu trzy czwarte londyńskiego podziemia jest nie do przełknięcia. Coś takiego może... A zresztą, nie będę się pogrążać. Dobra, pora na słówko podsumowania po moim pierwszym spotkaniu z książką imającą się tematu parapsychicznych agencji detektywistycznych (nie no, cały czas z tego leję). Jestem raczej w miarę pozytywnie zaskoczona, ale cudowny wątek miłosny raczej ostudził mój entuzjazm. ksiazkobsesja.blogspot.com

Przed wiekami w pracowni wielkiego alchemika powstał życiodajny eliksir. Cenna receptura nie powinna nigdy trafić w niepowołane ręce. Dlatego spoczęła w zapieczętowanym kufrze i została dobrze ukryta. Teraz znów staje się przedmiotem pożądania. Niebezpieczny złoczyńca nie cofnie się przed morderstwem, by zdobyć sekretną formułę. Tylko Venetia, właścicielka londyńskiej galerii fotografii, i Gabriel, tajemniczy potomek alchemika, mogą mu w tym przeszkodzić i przerwać łańcuch zbrodni. Bo tylko oni posiadają zdumiewający dar?

Nie spodziewałam się, że lektura dostarczy mi tyle przyjemności:) Bardzo dobry romans paranormalny, nie epatujący seksem. Najtrudniej, początkowo rozeznać się w nadnaturalnych zjawiskach na planecie Harmonii. Gdy już zrozumiałam czym różnią się splatacze iluzji od łowców duchów (nie mylić z Ghostbusters:), czytałam z pełnym zrozumieniem niuansów. Porwanie, morderstwa, poszukiwanie skarbów to osie intrygi.

Kilka lat temu czytałam pierwszą część "Szepczących źródeł", ale zupełnie o tym zapomniałam. Już od pierwszych stron czułam, że trochę brakuje mi początku. Proponuję czytać obie książki jedną po drugiej, bez tak długiej przerwy. Choć bardzo lubię Jayne Ann Krentz, trzeba przyznać, że pisze ona przyjemne historie, które nie zostają w głowie na zbyt długo. Jednak, gdy już odswieżyłam pamięć i przypomniałam sobie dramat, który przeszły bohaterki, historia bardzo mnie wciągnęła. Oczywiście można się przyczepić do paru szczegółów fabularnych, ale nie warto. To po prostu fajna historia na przyjemny wieczór.

Bardzo dobra książka. Fakt trochę schematyczna, ale wciągająca. Dobrze się ją czytało, było sporo "treści" w tej książce ( i cukru w cukrze ;-)). Lyra była uparta i inteligentna, choć niektóre sytuacje były dziwne np. załamanie w skarbcu, choć może z drugiej strony inteligentne. Cruz był twardy i milczący no i był Sweetwaterem, co mi się bardzo podobało.

Szczerze mówiąc po książkę sięgnęłam z czystej ciekawości, jak do tej pory nie spotkałam się z terminem thriller romantyczny. Na początku myślałam że będzie to typowe romansidło z niewielką ilością akcji. Na szczęście mile się rozczarowałam, mimo iż ten gatunek literacki raczej nie skradł mi serca.

Książka genialna! Wciąga od początku i trzyma w niepewności do samego końca. Historia młodej dziewczyny, która odtwarza śmierć swojej matki na fotografiach, kiedy to ona jest przedstawiona jako "zamordowana", i jej ochroniarza, którzy zakochują się w sobie. Z czasem w mieście ktoś naśladuje fotografie artystki, jednak mordując naprawdę.. Bohaterka jest w prawdziwym niebezpieczeństwie.

Cztery dni po ślubie Abigail Browning, która jest detektywem do spraw wydziału zabójstw przeżywa wielki dramat,straszną tragedię; jej mąż zostaje zastrzelony na skalistym wybrzeżu wyspy Mount Desert. Czy był on jedyną przypadkową ofiarą przemocy, czy też ktoś chciał jego śmierci. To pytanie zadaje sobie Abigail od ponad siedmiu lat, prześladuje ją. Pewnego dnia otrzymuje anonimowy telefon, zamierza wrócić na wyspę, żeby znaleźć zabójcę swego męża.Czy ten telefon okaże się tym tylko kolejnym fałszywym tropem, czy uda się w końcu udowodnić, że Chrisa zamordowano z prawdziwą premedytacją? Przyjaciel rodziny Owen Garrison, ma ciągle te wyrzuty sumienia, że odnalazł zbyt późno Chrisa, by go ocalić i uratować. Abigail pomaga teraz rozwikłać tę zagadkę tajemniczego zabójstwa kto zabił Chrisa, kto ukrywa się za tym? Historia bardzo przerażająca, życiowa, ciekawie skonstruowana. Dobra fabuła, trzyma w napięciu, szybka akcja i wątek kryminalny też jest. Główna bohaterka Abigail to znakomita Pani detektyw zajmująca się sprawami zabójstw świetnie poradziła sobie z rozwiązaniem zabójstwa swojego męża od razu ją polubiłam jest miłą, życzliwą osobą da się lubić. Powieść Kryminalna napisana w bardzo dobrym stylu,zachwyciła i przeszła moje najśmielsze oczekiwania nie wiedziałam, że tak doskonała będzie ta powieść w bibliotece stała na półce i mnie skusiła do przeczytania nie rozczarowała mnie, a natomiast zaskoczyła,wzruszyła. Ten kryminał zaciekawił mnie,a okładka zaintrygowała więc postanowiłam dać jej szansę. Czytałam z zainteresowaniem, wciąga i to bardzo wzbudza ogrom emocji,dużą dawkę grozy. "Zbrodnia na klifie" jest powieścią kryminalną naprawdę wciągającą,mocną...rewelacja po prostu.

„Zatoka kłamstw" to bardzo dobra sensacja- kryminał. Historia opowiedziana jest w niedużym stopniu z punktu widzenia policjanta, w większym z punktu widzenia jednej z bohaterek. Szkielet na początku, a potem skomplikowane śledztwo, które zaprowadziło w zupełnie innym niż spodziewany, kierunku. Do śledztwa doczepiony oczywiście został wątek romantyczny, trochę słodkawy, ale do zniesienia. Minusem dla mnie, dla innych być może plusem, były wizje i przepowiednie. Powieść mimo wszystko wzbudziła moje zainteresowanie i polecam innym miłośnikom sensacji

Duży plus dla Lisy Jackson za pomysł na intrygę, bo ta mnie zainteresowała, chociaż nie mogę powiedzieć, że przesadnie zaskoczyła swoją nieprzewidywalnością. Mimo to jest to najlepsza rzecz w „Bez pamięci”. Bo o wykonaniu nie mogę powiedzieć za dużo dobrego. Zawiązanie intrygi nie do końca trzyma się logiki, za dużo tu improwizacji i zbiegów okoliczności, żeby ktoś coś takiego mógł zaplanować, a potem realizować. Ponadto pierwsza połowa książki, jak to często bywa, jest przegadana i rozwlekła. Gdyby jeszcze przedstawiona tu psychika postaci była dobrze opracowana, nie czepiałabym się szczegółów, niestety, ta sfera jest słabiutka, dlatego też cała powieść, pomimo wspomnianej przyzwoitej intrygi, jest lekko naiwna. Ale oczywiście, da się czytać, jako rozrywka jest na dobrym (tylko!) poziomie.

Podobało mi się. Nie uznałabym tej książki za sensację, prędzej za romans z elementami sensacji + wiele wydarzeń było naprawdę grubymi nićmi szyte, wręcz nieprawdopodobne, ale ogólnie podobała mi się. Fajnie się czytało, bardzo lekko, także to jest na plus.

Lekki kryminał dla pań, w którym więcej jest z romansu niż z sensacji. Miłość i namiętność okupione cierpieniem i tęsknotą. Wiele rodzinnych tajemnic skrywanych przez lata i jak to w kryminałach bywa nieoczekiwane zakończenie. Akcja toczy się szybko, nie sposób się nudzić, przez co czytanie tej książki nie zajmuje zbyt wiele czasu.

Powieść napisana prostym językiem i pełna akcji. Czyta się ją nie po to, by analizować kolejne decyzje podejmowane przez bohaterów (często banalne i przewidywalne), ale po to, żeby poprawić sobie humor:) Ma w sobie coś, co spowodowało, że przeczytałam ją trzy razy :) Jedna z moich ulubionych babskich książek.

Całkiem zgrabny kryminał z romansem w tle Czyta się go szybko, język jest prosty, przystępny, a cała książka dość szybko wciąga Brakowało mi trochę lepszego nakreślenia postaci, pomimo, ze wiemy o bohaterach dość sporo, to i tak brakowało mi tej kropki nad i Kompletnie zmarnowanym potencjałem jest postać Olivera Burke`a. Gdyby rozwinąć trochę tą postać, ukazać w całej krasie jego portret psychologiczny, śmiało dołożyłabym jeszcze ze dwie gwiazdki, tak pozostanę przy sześciu Podobała mi się również postać Sky i Jane, ale one również zostały potraktowane po macoszemu, a można by je naprawdę pięknie rozwinąć Najsłabszym ogniwem tej książki jest detektyw Williams. Niby policjant, niby powinien błyszczeć jako filar tej książki, a tymczasem, to taka mameja bez jaj, że aż przykro było czytać Polecam jako lekki odmóżdżacz na urlop lub długą podróż pociągiem

Potwierdzam! Pasjonująca książka! Przepadłam w tej historii... Mam, chyba, jakiś sentyment do książek z tamtych lat... Nie jest to jakaś górnolotna książka, ale...ja z przyjemnością ją czytałam (a o to przecież chodzi) 😁 Była tu miłość i nienawiść, chciwość, żądze, pieniądze, tajemnice, brutalne morderstwo, przemoc, rasizm, zdrada, ...a do tego, genialne wykreowane postaci i fabuła trzymająca w napięciu... I ten czar starych posiadłości, powiew tamtych lat i przeszłości... Materiał na film!

Powiem w ten sposób - historia była dla mnie jednocześnie słodka, irytująca i męcząca. Z plusów - świetnie napisani bohaterowie którzy wywoływali we mnie gamę emocji (mam postacie którym bym walnęła) jak i region w którym działa się akcja. Z minusów to momentowe skomplikowane i irytujące dla mnie schematy, ale w pełni zrozumiałe fabularnie. Ogólnie polecam

Rewelacyjny, super thriller,,,pięć atrakcyjnych, pięknych kobiet wypoczywa na plaży spędzają wymarzone wakacje ich śladem podąża seryjny, psychopatyczny morderca, który chce je zabić. Doskonała fabuła, wartka akcja, trzyma w mocnym napięciu. Jest tu wątek kryminalny, intryga, romans, kryminał wszystko co lubię. Zaskakująca, interesująca lektura przeczytana jednym tchem.

W żaden sposób nie mogę wypowiedzieć się o twórczości pani Brown. Co prawda pokochałam jej romanse i jeszcze nie odważyłam się sięgnąć po kryminały spod jej pióra, ale to zrobię :) Ciekawy pomysł, zgrabne i trafione połączenie wątków, fajne historie i moje ulubione love story :) Przyjemnie się czyta, przede wszystkim dlatego, że historie nie są wymuszone i oklepane. Mają w sobie dużo smaku.

Ta książka nie porywa ani stylem, ani fabułą. Bohaterowie dobrze wykreowani, ale te ich imiona to jakaś masakra. Mary Martha, Lilie Mae, Johnny Mack... Nawet jak na Stany, to dość dziwne... Nie było to jednak aż tak złe, jako całość. Na początku strasznie zagmatwane, później dość płytkie, ale jednocześnie wciągające. Mimo wszystko polecam jako dobrą, niezobowiązującą rozrywkę.

Lubię książki Pani Jackson i czytam każdą, która wpadnie w moje ręce ale była po prostu średnia. Zbiegły ze szpitala psychiatrycznego psychopata chce wymordować swoją rodzinę. Przy okazji ktoś inny wykorzystuje tę sytuację aby rozwiązać własne problemy. Do tego mamy także wątek romantyczny, paranormalne zdolności bohaterki i babskie czytadło gotowe. Ocenę podwyższam za zakończenie, które samo aż prosi się o kontynuację.