Spirale grozy

Muszę przyznać, że lubię takie eksperymenty. Powieść sensacyjna, gdzie każdy rozdział jest pisany przez innego autora, jest jak kreatywny literacki łańcuszek. Ma to też swoje wady, historia czasami kuleje na spojeniach, ale całościowo historia jest moim zdaniem zgrabnie zebrana do kupy i poprowadzona z wyczuciem. I jestem ciekawy, w jaki sposób zostało to zorganizowane. Czy każdy autor po prostu brał to co napisali poprzednicy i musiał wykazać się swoją kreatywnością, czy też nad wszystkim jednak trzymał pieczę Jeffery Deaver. To właśnie głównie dla tej całej mozaiki różnych styli warto sięgnąć. Widać różnice w prowadzeniu historii i dynamice, charakteryzujące poszczególnych autorów. Sama historia jest - jak już wspomniałem - zgrabna i całkiem sensowna. Są spiski, śledztwa, ciekawe dialogi i sympatyczne polskie watki, a w dodatku jak na hollywoodzki klimat powieści, nie straszy wszechobecnymi nonsensami.

Daniel Clark pracuje w FBI jako specjalista od portretów psychologicznych. Prowadzi śledztwo w sprawie seryjnego mordercy mającego na swoim koncie już kilkanaście ofiar. Śledztwo jest trudne, trwa bardzo długo, a ofiar przybywa. W trakcie dochodzi do wypadku, w którym Daniel przeżywa śmierć kliniczna, a po powrocie do żywych jest pewny, że widział twarz mordercy. Daniel jest gotów zrobić wszystko, nawet przeżyć swoją śmierć jeszcze raz, żeby go złapać ... Powiedzieć, że polecam tą książkę to za mało. Postać głównego bohatera mocno intrygowała mnie przez cały czas czytania. Nie było zbędnych opisów, dodatkowych zapychaczy, co dało książce wielki plus. Zdecydowanie polecam. Po prostu przeczytajcie 🥰☺️

Kiedyś zaczęłam ją przypadkiem i to w oryginale po angielsku, ale wtedy była za trudna językowo, jednak na tyle mnie wciągnęła, że bardzo chciałam ją przeczytać... Nie mam książki w oryginale, po angielsku, ale udało mi się dorwać do jej odpowiednika po polsku. Dla mnie to klasyka amerykańskiego thrillera, powieści sensacyjnej w jednym. Należy wziąć pod uwagę, że akcja dzieje się gdzieś pod koniec XX w. bądź na początku XXI w, więc fakt, że telefony komórkowe są nowością nie powinien dziwić, chociaż dzisiaj to wydaje się nieprawdopodobne. Dzieje się dużo, akcja jest ciągła, a zakończenie zaskakujące i niemal nieprawdopodobne, ale możliwe. Nie pierwszy raz spotykam się z takim właśnie zakończeniem - okej, może nie w liczbie "trzy" ;) Zatem ta tematyka jest dość lubiana przez różnych autorów. Trochę mam tak, że im bardziej nieprawdopodobne rozwiązanie, tym pewniej, że właśnie ono będzie, przez co staje się ono przewidywalne i dlatego czasem proste, oczywiste stają się zaskakujące. To taka moja dygresja w nawiązaniu i oderwaniu jednocześnie do omawianego tematu. Książkę polecam! Dobry, sensacyjny thriller, typowo amerykański. Nie umiem do końca zdefiniować, czy wyrazić czym dla mnie jest ta "amerykańskość", ale ta książka właśnie to oddaje. Koncepcja walki, miotania się między Dobrem a Złem, też intrygująca, dająca do myślenia. W każdym razie ciekawa, naprawdę! Ode mnie 10/10. Polecam!

Fajna odskocznia od długich fabuł. Mimo że opowiadania były krótsze, to dużo z nich było całkiem ciekawych. Na plus pojawienie się Sachs i Rhyme w jednym z opowiadań, od razu przywiodło mi to inne książki, które wspominam dobrze. Tak naprawdę nie ma co się rozpisywać, bo opowiadań jest kilka - jedne lepsze, drugie trochę mniej - ale ogólnie warto sięgnąć po tę pozycję.

Wzorcowo prowadzony kronikarski kryminał. Autor opisuje nie tylko każdy szczegół śledztwa, ale i każdy ruch wykonywany przez bohaterów. Z czasem jednak czytelnik przyzwyczaja się do tego stylu. Wielką zaletą książki jest mroczny, osaczający klimat, nietypowe morderstwa, spójna akcja, która spina się na zakończeniu, zakończeniu, które może być wstrząsające, o ile czytelnik nie rozszyfruje zagadki przed detektywem Red'em. Niestety mi się to udało, co w pewien sposób zniszczyło tajemniczą aurę i przyjemność z czytania, ponieważ czytelnik, w pewnym momencie wyczekuje tylko momentu, w którym światło padnie na mordercę, którego odkrył wcześniej.

Książka świetna . Na początku denerwowały mnie te wszystkie nazwy i slang hakerów,ale później już mi to nie przeszkadzało. Stwierdziłam ,że sztucznie wyglądałyby rozmowy bez tych naleciałości . Cała fabuła rewelacyjna. Nie spodziewałam się zresztą czegoś kiepskiego tego autora. Różni się od innych jego książek ,ale to raczej plus,jakaś odmiana

Książka z naprawdę intrygującą treścią. Pisana językiem, który dziś może już nie być zbyt "modny", w końcu ma swoje lata, ale sam wątek i pomysł jest wciągający. O ile ktoś lubi taką tematykę. Kryminał a jednocześnie z mocnym nurtem psychologicznym. Można poznać naturę osób z zaburzeniami w przystępny sposób, podczas gdy w tle czai się tajemnica do rozszyfrowania. Podoba mi się kilkuwątkowość o różnym nasileniu. Stronice balansują, autor daje chwilowy zastrzyk ciekawości by za chwilę trochę go uszczknąć czytelnikowi. Zatrzymujemy się wtedy w lekkiej konsternacji i jest pole do szerszych rozważań nas opisanym światem. Jedna z moich ulubionych książek od 20 lat. Polecam

Thriller spiskowy z globalna intryga. Bardzo ciekawa historia zachaczajaca o mroczna tajemnice. Czytalam z przyjemnoscia, rozkoszujac sie pierwszorzednymi opisami przyrody i miejsc, ktore wzbogacaja tresc i podnosza walory ksiazki dzieki, ktorym wciaga czytelnika, a sama fabula pobudza umysl. Nietaktem z mojej strony byloby pominiecie, pieknie wykreowanych przez autora postaci. Ksiazka bedzie perelka dla fanow Robina Cooka i Roberta Ludluma. Polecam.

Po tej książce spodziewałam się jednak trochę czegoś innego . Myślałam że słynna Sherry Moore będzie kimś kto pomaga policji w rozwiązaniu spraw wobec których wszystkie inne dostępne środki okazały się niewystarczające . Jednym zdaniem mówiąc , spraw beznadziejnych . Rzeczywiście tak się dzieje , z tym że Sherry pomaga przy jednej sprawie za to dość rozległej , obejmującej wiele osób i wiele lat . Natomiast inne sprawy z jej udziałem są tylko wzmiankowane . Wracając do powieści '' 18 sekund '' George'a D. Shumana należało by przybliżyć postać Sherry , mimo że wbrew opisowi , nie jest to postać główna , to jednak jej dokonania na potrzeby śledztwa są specyficzne i nad wyraz przydatne . Panna Moore jest osobą niewidomą . Nie urodziła się taka , jej ślepota została spowodowana pewnego rodzaju wypadkiem który miał miejsce kiedy dziewczynka miała kilka lat . Jednak , jak można mniemać w zamian utraty wzroku Sherry zyskała pewien niewiarygodny wprost dar . Potrafi , wziąwszy nieboszczyka za dłoń , '' zobaczyć '' to co on widział przez ostatnie osiemnaście sekund swego życia . Dokładnie tak jak by patrzyła jego oczami . W książce precyzyjnie jest opisane jak to się stało że kobieta zyskała po wypadku takie '' umiejętności '' oraz to w jaki sposób się w ogóle o nich dowiedziała , w końcu nie codziennie trzyma się za dłoń trupa . Sherry jest sierotą , wychowała się w sierocińcu . Nie zna swojej rodziny i w życiu dorosłym też rodziny nie założyła . Mieszka sama i żyje sama , posiadając jedynie kilku za to bardzo wiernych przyjaciół . Sprawa przy której niewidoma obecnie pomaga jest mocno zagmatwana . Oto z premedytacją zabita strzałami z pistoletu zostaje kierowniczka luksusowego butiku z ciuchami . Przykładna pracownica , wspaniała żona i kochająca matka swoim dzieciom . Zdająca się nie mieć żadnych wrogów . Kto więc i dlaczego coś takiego zrobił ? W miarę postępowania śledztwa okazuje się że kilka dni wcześniej zginął ojciec owej kierowniczki . Ot , zwykły wypadek , staruszek spadł ze schodów w domu opieki . Ale czy rzeczywiście był to wypadek . Czy może planowane działanie jakiegoś psychola ? Okazuje się że jednak psychol i to taki który nie ma już nic do stracenia , gdyż ma raka z przerzutami i długo nie pożyje . Ale dlaczego zabija właśnie te osoby ? Czy coś mu zawiniły ? czy w ogóle się znają ? Pytań jest bardzo wiele , śledztwo rozciągnięte na kilka miejsc i wiele ludzi . Książka bardzo mi się podobała mimo że to nie do końca było to czego się spodziewałam , a jeszcze większe mam uznanie , gdyż jak czytam , jest to debiut . Moim zdaniem , bardzo dobry . Niczego tu nie ma ani za mało ani za dużo . Wątki obyczajowe dotyczące na przykład śledczych , czy panny Sherry Moore ciekawe i wciągające , lecz nienachalne i w odpowiedniej ilości . Książka wydana w 2008 roku , szkoda że w Polsce niczego więcej po polsku przeczytać nie można , z tego co piszą na innych stronach w serii z Sherry Moore powstały jeszcze trzy powieści . Ogólnie książkę polecam , jeden z lepszych thrillerów jakie czytałam .

Dość ciekawa powieść, idealna na urlopowy czas. Nie mam po lekturze jakiegoś megaciśnienia na nią, ale nie nazwę też tego gniotem bo tak nie jest. Fabuła książki nieodparcie kojarzy mi się z filmem "Obsesja namiętności" z Kurtem Russellem i Madeleine Stowe; jeśli ktoś z Czytelniczek/Czytelników zna ów film, i się jej/mu podobał, to może spokojnie sięgnąć po "Instynkt zabójcy". Analogie bardzo widoczne. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Josepha Findera, ale raczej nie ostatnie.

Czytałem dwukrotnie i polecam. Fabuła trzyma w napięciu, rozkręca się powoli, ale zwroty akcji to wynagradzają. Łatwo można polubić głównego bohatera i wraz z nim przeżywać horror, jaki go spotkał. Jak to w wielu książkach, główny bohater stawia wszystko na jedną kartę i chce odzyskać swoje dzieci. Policja niemalże zamyka sprawę, ale on jest nieustępliwy. Brzmi sztampowo, ale tutaj jest inaczej. Są poszlaki, wskazówki, ale na pierwszy i drugi rzut oka kompletnie ze sobą nie połączone. Co tutaj dużo pisać... warto sięgnąć i przeczytać samemu.

Mocny początek. Potem przez ponad połowę książki akcja mocno się wlecze, i nie wiadomo co się dzieje, mnóstwo wątków które niespecjalnie się łączą. A na koniec BUM! Wszystko się składa w całość. Książka jako całość bardzo nierówna, dosyć ciężko się czyta. Ale całość zdecydowanie na plus.

Dobra, ale czytałam lepsze thrillery. Główny wątek - seryjnego mordercy, fanatyka religijnego - ciekawy, chociaż dosyć oklepany - co rusz na takie trafiam :) Narrację w pierwszej osobie na ogół sobie cenię, chociaż niekiedy była irytująca, zwłaszcza kiedy pojawił się wątek miłosny, a już opisana scena erotyczna przyprawiła mnie o niemałą konsternację. Wstawki psychologiczne jak najbardziej na tak, lubię takie rzeczy, a narratorka była naprawdę mistrzynią analizy, chociaż fakt, że nie wpadła na to, kto jest sprawcą, trochę podważa prawdziwość tego stwierdzenia. Wielki plus za krótkie rozdziały i doskonale dobraną okładkę (częste nawiązania w treści właśnie do motyli). Można przeczytać :)

Jordan Glass wyspecjalizowała się w fotografii wojennej i – podobnie jak jej ojciec, który zginął w Kambodży fotografując swojego zabójcę – osiągała na tym polu znaczące sukcesy i zdobywała prestiżowe nagrody. Jednak specyfika tego zajęcia, nieustanny kontakt z brutalnymi scenami zagłady, śmiercią, ranami i ludzkim cierpieniem, spowodowały, że około czterdziestki czuła się już zmęczona i wypalona zawodowo. Jordan miała siostrę bliźniaczkę; Jane była identyczna fizycznie, ale zupełnie różna pod względem osobowości i psychiki. Około dwa lata wcześniej Jane została uprowadzona. Nikt nie domagał się okupu, nie pojawiły się żadne ślady czy poszlaki. Ostatecznie rodzina musiała pogodzić się z domniemaną śmiercią młodej kobiety. W Nowym Orleanie, w bardzo podobny sposób, to jest bez jakichkolwiek śladów, zniknęło ostatnio kilkanaście kobiet. W Hongkongu, w wyrafinowanej, modnej i snobistycznej galerii sztuki, Jordan Glass oglądała przyciągające uwagę i niezwykle kosztowne obrazy z serii „Śpiące kobiety”. Jej doświadczenia z pól bitewnych skłoniły ją do podejrzeń, że modelki przedstawione na obrazach wcale nie śpią – po prostu nie żyją. Jedną z nich okazała się jej siostra, Jane. Jordan Glass postanawia odszukać malarza, autora serii obrazów, ale natychmiast okazuje się to bardzo trudne, a nawet niebezpieczne. Marszand, który oferował te obrazy, szemrany typ, naturalizowany Serb, zginął w pożarze po spotkaniu z Jordan, która sama ledwie uszła z życiem z zamachu. Wtedy do poszukiwań włączyło się FBI, a śledztwo stało się wyjątkowo profesjonalne (np. poszukiwania pojedynczych włosów pędzla w farbie na obrazie). Śledczy trafiają na trop malarza-dziwaka, Rogera Wheatona i jego trojga uczniów. FBI wykorzystuje Jordan Glass jako przynętę. Pojawiają się wątpliwości i podejrzenia co do domniemanej śmierci Jane oraz ich ojca. Wreszcie ta najważniejsza: skoro siostry są identyczne, to skąd pewność, że ofiarą miała być Jane, a nie Jordan? Całkiem niezła powieść sensacyjna. Może nieco za długa, ale zdaje się, że to teraz norma. Kryminały Agathy Christie nie pasowałyby do współczesnego rynku, chyba że w jednym tomie zawarto by ich z pięć-siedem. Ciekawe jest to, że autor, mężczyzna, bohaterką i narratorką uczynił kobietę. Wprawdzie samotną, radzącą sobie na wojnach, ale jednak – to nie zdarza się często.

6,2/10 nie napawała optymizmem, ale to tylko wzmocniło odczucie pozytywnego zakończenia po lekturze. Świetne przeskakiwanie na osiach czasu, napięcie wyczuwalne w każdym kącie Bunkra, objętość wystarczająca żeby poznać bohaterów i się nimi nie zanudzić. Niespodziewana końcówka przywróciła wiarę w istnienie dobrych kryminałów.

Tajemniczy narrator o pseudonimie Douglas Fairbanks junior przystępuje do stowarzyszenia seryjnych morderców, którego członkowie przybierają imiona popularnych gwiazd filmu i muzyki. Poznajemy więc nowe wcielenia Richarda Burtona, Cher, Chucka Norrisa i Errola Flynna, którzy doskonale bawią się w swoim zabójczym towarzystwie aż do chwili, kiedy okazuje się, że jest wśród nich zdrajca i sabotażysta. Liczba członków klubu topnieje w zastraszającym tempie, a winnego próżno szukać. Któż bowiem miałby tyle odwagi, by zabijać seryjnych morderców? Najłatwiej podejrzewać nieco szalonego Agenta FBI, ale w powieści Poveya nic nie jest takie, jakim się wydaje. Rozpoczyna się polowanie, którego finału nikt nie mógł przewidzieć... Połączenie trzymającego w napięciu thrillera, komedii i satyry na zamerykanizowany świat rządzony przez telewizję - Klub Seryjnych Morderców to doskonała rozrywka i wytchnienie od literackiej tandety.

Na końcu nie bardzo wiedziałem czemu morderca mści się, za nieswoje ""(?) winy. No i dlaczego musiał zorganizować swój odwet w tak spektakularny sposób, budując scenę zbrodni z takim rozmachem, zaangażowaniem środków, własnego udziału tak intensywnego - to , jakby chciał pokazać swoją niezwykłą sprawność. Ale konstrukcja opowieści całkiem nieźle trzyma do końca...

Czy warto wracać do książek? Kilka lat temu zachwyciłam się książką – tak to pamiętam- byłam urzeczona, oczarowana, zakochana. Uważałam że jest to najlepszy thriller jaki udało mi się w życiu przeczytać, że watka akcja, niesamowite zwroty akcji, postacie takie nieszablonowe, a psychopatyczny morderca erotoman to przecież ,to słodziak do przytulania, pogłaskać go trzeba, a gdzie tam go karać! No i postanowiłam książkę odświeżyć po kilku dobrych latach (czas, inne lektury robią swoje) no i tak. No tak. Nie wiem. Niby fajna, niby się coś dzieje, a może za dużo od niej jednak wymagałam? Może podświadomie wiedziałam, a przynajmniej wmawiałam sobie, że pamiętam co się stanie, dlatego też nie cieszyła mnie w pełni jej lektura? Oczywiście czas, inne lektury, filmy sprawiły, że ewoluowałam. Sama z siebie jakoś podrosłam i chyba zaczęłam wymagać więcej. Niemniej wydaje mi się, że jeśli ktoś po nią sięgnie to całkiem rozczarowany, czy niezadowolony nie będzie, a wręcz wydaje mi się, że się spodoba. W książce mamy wszystko co w dobrym thrillerze być powinno, psychopatyczny morderca, ofiarę-bohatera, dobrego glinę, piękną panią kurator i zagęszczającą się atmosferę w miarę czytania. Czego chcieć więcej? Książka wydaje mi się być mało znana, nie wiem co jest tego przyczyną. Na pewno różni się od modnych i poczytnych dziś skandynawskich kryminałów/thrillerów, więc jeśli ktoś chciałby odpocząć od deszczowego i nostalgicznego klimatu Szwecji, zachęcam do sięgnięcia po tą pozycję.

Dobrze skonstruowany, dobrze napisany thriller z pogranicza SF . Eden to firma wprowadziła na rynek najlepszą usługę matrymonialną. Tysiące zadowolonych , połączonych przez mega komputer par jest chlubą firmy . Wśród tych par jest sześć superpar , których poziom zgodności to 100 % . Niestety dwie z tych par popełnia wspólne samobójstwo ... Doktor Lash zostaje zatrudniony przez Eden jako niezależny ekspert , który ma wyjaśnić tę zagadkowe samobójstwa. Zaczyna się tajemniczy wyścig .... Bardzo solidna pozycja .

W tej książce mam wrażenie, że dzieje się bardzo dużo, a jednocześnie niewiele. Akcja nie zwalnia ani na moment, co z czasem staje się nieco męczące. Przydałoby się okroić fabułę z mniej istotnych wątków i rozwinąć te naprawdę kluczowe. Nadmiar zwrotów akcji pod koniec sprawił, że rozwiązanie zagadki wydało mi się mniej wiarygodne. Na plus zdecydowanie wyróżniają się pełne napięcia interakcje między bohaterami, wykorzystanie zbrodni jako elementu lokalnej polityki oraz ukazanie prawdy o ludzkiej naturze – nikt nie jest tym, kim się wydaje, a pozory potrafią mylić. Ogólnie to solidna pozycja, choć nie zaliczam jej do najlepszych książek autora.